บทที่​ 40​ ร่วมด้วยช่วยกัน

หลังจากเอกราชมาถึงได้ไม่นานเขาก้อได้ส่งข้อความบอกแจ็กซันและทุกคนที่มีส่วนร่วมในการวางแผนครั้งนี้ของเขา​ โดยตัวหลักก้อจะเป็นหลานชายเขานั้นเอง....

ซึ่งเอกราชกับพ่อของชลนิชาได้เตรียมการไว้บ้างแล้ว​ ไม่มีทางที่หนูชลจะหนีลูกชายเขาได้อีก เขาได้แต่คิดแล้วมองหน้าทุกคนในงานวันเกิดหลานชายอย่างมีความสุข​ ทุกคนต่างพยักหน้าเบาๆเป็นเชิงรับรู้​ ว่าเมื่อไรที่หนูชลนำเค้กมาให้ชนพเป่า​ ถึงตอนนั้นก้อได้เวลาทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง

ทางด้านชลนิชา.... หลังจากทำนั้นทำนี่ในงานวันเกิดลูกชายกว่าจะเส็จ​ ก้อเกือบหกโมงเย็นแล้ว​ วันนี้ปู่ของชนพกับหนูน้ำค้างก้อมาด้วย

เหลือก้อแต่เป่าเค้กสินะ...... ขออาบน้ำก่อนล่ะกันแล้วค่อยลงไป​เธอได้แต่บ่นนิดๆหน่อยๆ​ แล้วเดินเข้าไปอาบน้ำอย่างเหนื่อยล้า

ด้านแจ็กซันเมื่อเห็นชลนิชาขึ้นบ้านไป​ เขาและนายน้อยก้อรีบเดินตรงไปหานายใหญ่แลัลุงวิททันที.... เพื่อคุยเกี่ยวกับแผนการต่างๆอีกนิดหน่อย​ ... ก่อนที่คุณชลจะกลับลงมาจากบนบ้าน​ ทุกคนต่างพูดคุยและปรึกกันด้วยเสียงปกติ​ เพราะยังไงชลนิชาก้อไม่ได้ยิน​ เพราะลำโพงขนาดกลางที่แจ็กซันซื้อมา มันเสียงดังพอที่จะกลบเสียงพูดได้เป็นอย่างดี

ตาครับ.... ท่าผมช่วยปู่​ ผมจะได้อยู่กับพ่อจิงๆนะ​เด็กชายถามตาวิทของเขาด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข