บทที่​ 41​ คำขอ... ของเด็กชายชนพ

หลังจากที่ฉันอาบน้ำเส็จ.... ก้อเกือบชั่วโมงเต็มพร้อมกับเค้กที่เตรี้ยมให้ลูกชายเป๋า.... แต่

ชนพล่ะค่ะพ่อ??? ...... เธอถามพ่ออย่างส่งสัย​ เพราะเธอไปแปบเดียวเอง​ ไหนจะกับเค้กอีกก้อเลยทำให้เสียเวลานิดหน่อย

่อ่อ.....น่าจะอยู่ตรงใต้ต้นไม้ข้างบอปลาละมั่ง​ เอกวิทบอกลูกสาวพร้อมกับหันไปพูดคุยกับเอกราชอย่างสนุกสนานต่อ

ชลนิชาเมื่อเห็นพ่อบอกแบบนั้นก้อต้องเดินไปด้านฝั่งบอปลาข้างบ้าน​ ซึ่งเป็นบอที่ชนพให้แจ็กซันขุดเมื่อสองวันที่แล้ว​ แล้วทำเป็นพวกบอปลาหลากหลายชนิด​ แต่ส่วนมากจะเน้นพวกปลาที่เลี้ยงเพื่อความสวยงามมากว่า​ ส่วนพวกปลาที่ชนพเลี้ยวไว้​ ลูกชายของเธอก้อจะเป็นคนให้อาหารเอง​ เธอก้อไม่รู้ว่าลูกชายคิดยังไงถึงได้อยากเลี้ยงปลาสวยงามพวกนี้....

ชนพลูกได้เวลาเป่าเค้กแล้ว.... เธอได้แต่ยิ้มพร้อมกับยื้นเค้กไปให้ลูกชายที่นั่งมองบอปลาเขาอย่างเมอลอย

เด็กชายทำเหมือนไม่ได้ยินเสียงผู้เป็นแม่และแสร้งทำเป็นเมอลอยอย่างที่ปู่เขาสอน​ .... พร้อมทั้งพยายามบีบน้ำตาให้ไหลออกมา

เป็นอะไรลูก!!!.... ชลนิชารีบวางเค้กลงพร้อมกับหันไปถามลูกชายอย่างร่นราน