บทที่​ 44 แผนการสำเร็จด้วยดี

ในตอนนี้ฉันได้แต่ยืนมองเควินยื้นเค้กป้อนชนพชลอย่างมีความสุขกันเหลือเกิน​ แต่ในใจก้อรู้สึกแปลกๆกับสิ่งที่เธอได้ตัดสิ้นใจไป​ เธอได้แต่คิดแล้วหันมาย่างเนื้อหมูกับพวกอาหารทะเลต่อ...

พ่อครับ.... วันนี้ผมมีความสุขที่สุดเล๊ยครับ!! เด็กชายพูดพร้อมกับนั่งกอดแขนพ่อจองตนอย่างมีความสุขเหลือล้น

เควินได้แต่ยิ้มให้ลูกชายพร้อมกับอุ้มลูกชายขึ้นมาหอมแก้มอย่างห่วงหา​

พ่อก้อเหมือนกันครับ.... พ่อว่าเราไปหาคุณปู่กับคุณตาดีกว่าน่ะครับ​ เควินบอกลูกชายพร้อมกับหันไปหาพ่อของเขาและพ่อวิทพ่อของชล เพื่อที่จะขอบคุณกับแผนการในครั้งนี้​ ที่ทำให้เขาได้อยู่กับลูกชายเขาในตอนนี้ได้

เด็กชายพยักหน้ารับพร้อมกับซบอกกอดคอพ่อของตัวเองไว้อย่างห่วงแหน

อ้าว??.... มีอะไรหรือป่าวถึงเดินมาหาพ่อ.... เอกราชถามลูกชายพร้อมกับยิ้มให้หลานชายที่อ้อนพ่อของเขาอย่างน่ารัก​ ซึ่งเขากับวิทนั่งกินเบียร์​กันอย่างมีความสุขพร้อกับเหล่าบอดี้การ์ด​คนสนิทที่มานั่งกินเบียร์​กับเขา4-5คน....

ออ.... ผมแค่อยากจะขอบคุณพ่อและพ่อวิท​ ที่ทำให้ผมได้อยู่กับลูกเขาพูดออกไปด้วยเสียงซึ๊งใจที่ทุกคนยอมช่วยเขา

ไม่เป็นไรหรอกครับคุณเควิน.... ยังไงสะคุณก้อเป็นลูกเขยผม.... แล้วยังเป็นพ่อของหลานชายของผมด้วย.....ผมจะทิ้งคุณได้ยังไง​ ยังไงสะผมก้อคิดว่าคุณเป็นลูกชายผมคนหนึ่ง​ วิทบอกกับเควินอย่างที่เขาคิดมาตลอด​ ยังไงเควินก้อไม่ได้เลวร้ายอะไรมากมาย​ มันก้อแค่อารมณ์​ชั่ววูบของผู้ชายก้อเท่านั่น​ เขายังเคยทำกับแม่ของชลเลย????

ขอบคุณครับพ่อวิท.... เควินพูดออกไปอย่างหาคำมาพูดกับพ่อตาของเขาไม่ได้​ ยังไงพ่อวิทก้อเข้าใจเขาและให้อภัยเขาเสมอ​ ไม่เหมือนกับลูกสาวพ่อวิทเลย​ เมื่อไรเธอจะให้อภัยในสิ่งที่เขาเคยทำกับเธอสักที​ คิดแล้วก้อเศร้า

เอาล่ะๆ.... ยังไงตอนนี้ทุกคนก้อกินเลี้ยงกันอย่างมีความสุขกับงานวันเกิดของชนพชล.... หลานชายสุดที่รักจองฉันก่อนล่ะกัน​

เอา!!.... ชนแก้ว...เอกราชตัดบทเพราะเห็นแววตาลูกชายแล้ว ก้อเข้าใจในความคิดอีกส่วนที่เขาคิด​ แค่นี้ก้อดีแล้ว​ ยังไงก้อสามารถหาข้ออ้างง้อชลนิชาใหม่ได้​ จะเศร้าใจอะไรหนักหนา.... เห้อ???