บทที่​ 45 หัวใจสั่นไหวของแก้ว

หลังจากที่ชลนิชาเคลียร์​งานวันเกิดของลูกชายจนเส็จ​ เธอได้แต่เข้าไปที่รีสอร์ท​และโทรตามแก้วซึ่งเป็นเลขาที่ไม่ว่าจะตามเธอตอนไหนเธอก้อจะมาแม้ว่าจะไม่ใช่เวลางานของเธอก้อตาม​

ค่ะพี่ชล..... มีอะไรให้แก้วช่วยหรอค่ะ​ แก้วถามเจ้านายของเธอออกไปด้วยท่าทีง่วง​ แต่ในเมื่อพี่ชลโทรมา เธอก้อคิดว่าคงจะมีเรื่องสำคัญ

คือพี่จะให้แก้ว.... จัดบ้านพักให้พี่สักสามหลัง..... พร้อมกับที่เธอกไลังโทรหาฝ่านแม่แม่บ้านทางรีสอร์ท​ของเธอ​ เมื่อเธอคุยกับแม่บ้านจนเส็จ​ ก้อหันมาทางแก้ว​ ที่เหมือนกำลังหลับในท่ายืน​ เห็นแล้วก้อสงสารเลจาสาวของเธอจับใจ​ สงสัยต้องเพิ่มโบนัสให้เธอหน่อยแล้วมั่ง​ ชลนิชาได้แต่ซายหน้าอย่างเอ็นดู

แก้ว.... แก้ว..ชลนิชาเรียกเลขาสาวพร้อมกับตบไหล้เบาๆ

คะ... ค่ะ..แก้วตกใจนิดหน่อย​พร้อมกับมองไปที่ชลนิชา

งันพี่ไปก่อนน่ะ..... อย่าลืมบ้านพักสามหลังที่พี่บอก​ สิ้นปีเดียวพี่เพิ่มเงอนโบนัสให้.....เธอบอกกับแก้วพร้อมกับเดอนหันหลังเพื่อที่จะขึ้นรถกลับบ้านต่อ

แก้วเมื่อเธอได้ยินคำว่าโบนัส​ เธอก้อตื่นจากการง่วงทันควัน​ ... แล้วหันไปขอบคุณชลนิชาอย่างดีใจ

จิงหรอค่ะ.... ขอบคุณค่ะพี่ชล....

ชลนิชาเธอได้ยินก้อไม่ได้หันไป... ได้แต่เดินขึ้นรถไปด้วยอารมณ์​ยินดีที่ได้ให้แก้วซึ่งเป็นลาขาที่อดทนทำงานกับเธอ​ ตั้งแต่เริ่มทำรีสอร์ท​ใหม่ๆ

หลังจากชลนิชาไปได้สักพัก.... แม่บ้านทั้งรีสอร์ท​ก้อมายืนเรียงรายอยู่เธอ​ พร้อมกับพวกเครื่องดื่มต่างๆที่จัดไว้ให้กับแขกVIPเท่านั้น​ เธอได้แต่เดินนำแม่บ้านไปยังบ้านพักทั้งสามหลัง​ จนมาหยุดที่หลังสุดท้าย​ ที่เห็นคู่อริกำลังหลังยืนรอใครที่หน้าประตูทางเข้าบ้านพัก​ เธอทำได้แต่บอกให้แม่บ้านนำข้าวจองไปจัดเตรียมพร้อมกับกำลังจะเดินตามแม่บ้านเข้าไป​ โดยที่ไม่อยากสนใจคนที่ยืนอยู่หน้าประตูหน้าบ้านพัก

นี่คุณแก้ว!....คุณจะไม่ทักทายผมเลยหรือไง​ วันเดย์ถามเธอตรงๆ​ เธอก้อเห็นเขาอยู่แต่ทำไมถึงไม่พูดกับเขา​ "เขาได้แต่สงสัย"

สวัสดีค่ะคุณวันเดย์!!! .... เธอหยุดเดิน.... พร้อมกับพูดทักทายอย่างที่เขาบอกเธอ​ ถึงแม้ว่าจะไม่อยากพูดกับเขาก้อตาม​ พร้อมกับกำลังจะหันตัวเดินเข้าบ้านพัก​ เพื่อไปทำงานที่พี่ชลได้สั่งเธอไว้