บทที่​ 47 หมอโอ้ดสุดหล่อ

นี่ก้อจะห้าโมงแล้วค่ะพี่ชล..... ทางด้านแขกมาครบหมดแล้ว​ จะให้แก้วเตรียมพื้นที่จัดการเลี้ยงทางที่ลูกค้าต้องการไมค่ะ​"แก้วถามชลนิชาอย่างกังวลใจ"

ไม่ต้องห่วง??... ฉันสั่งให้แจ็กซันพาแขกไปเที่ยวไร่อยู่​อีกสักพักใหญ่ๆ​ ก้อน่าจะทัน

งันแก้วไปจัดสถานที่​เลยล่ะกันค่ะ..... แก้วบอกนายของเธอด้วยรอยยิ้ม

ชลนิชาพยักหน้าแล้ววางเอกสารในมือที่พึ่งทำเส็จลงบนโต๊ะอย่างเหนื่อยล้า​ แล้วมองแก้วที่เปิดประตูออกจากห้องเธอไป​อย่างสงสาร​เลขาที่ต้องลำบากทำงานกับเธอแทบจะไม่มีวันหยุด​ สงสัยต้องปิดปรับปรุงรีสอร์ท​สักอาทิตย์หนึ่งแล้วแหละ​ สงสารพนักงานที่ทำงานกันแบบไม่ได้พักเลย​เธอคิดได้แบบนั้นก้อต้องลุกเดินออกจากห้องเพื่อไปดูสถานที่จัดการเลี้ยงให้กับแขกต่อ​ รีบทำงานให้เส็จจะได้กลับบ้านไปคิดวันและเวลาให้พนักงานทุกคนได้พัก​ เพื่อจะได้มีความสุขกับวันหยุดของพวกเขาบ้าง

ชลนิชามายืนดูผลงานที่แก้วเลขาสาวของเธอจัดสถานที่อย่างสวยงามตามที่ลูกค้าต้องการ​ ไหนจะอาหาร​ เครื่องดื่ม​ ต่างๆ​เธอได้แต่ยืนแล้วสั่งงานแก้วอีกทีเพื่อเช็กผลงานต่อ

โอเคหรือยังค่ะพี่ชล.... แก้ววิ่งมาถามเจ้านายของเธอด้วยสีหน้าเป็นกังวล​ เธอกลัวจะทำผิดพลาด

เคแล้ว..... งันให้เธอโทรตามแจ็กซันให้พาแขกมาที่สถานที่ได้เล​ย.... พี่จะไปรอรับอยู่หน้ารีสอร์ท​ชลนิชาบอกแก้วด้วยรอยยิ้มบางๆ​ พร้อมกับสั่งให้เธอจัดการส่วนที่เหลือต่อ

ค่ะพี่ชล... แก้วรับคำแล้วหันไปยิ้มโทรสับในกางเกงขายาวที่วันนี้เธอใส่มาอย่างสบายๆ

หลังจากที่รอแขกได้ไมนาน..... ใครจะคิดว่าเธอจะเจอกับหมอโอ้ดที่เคยเป็นหมอประจำตัวเธอตอนที่เธอท้องชนพชลอยู่....

อ้าวคุณชล???..... คุณเป็นเจ้าของรีสอร์ท​หรอครับ... "ชายหนุ่มถามหญิงสาวด้วยความประหลาดใจ​ ใครจะคิดว่าจะบังเอิญ​ขนาดนี้​ โลกมันกลมจิงๆ

ค่ะ..... ใช่ค่ะหมอ..เธอตอบหมอโอ้ดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม​ พร้อมกับเชิญเขาไปทางด้านสถานที่ที่เธอจัดไว้ให้

คุณนี่เก่งจิงๆน่ะครับ....ชายหนุ่มพูดกับเธอพร้อมกับรอยยิ้มที่สาวๆที่ไหนที่ได้เห็นเขายิ้ม​ ก้อต้องหวั่นไหว