ตอนที่ 1078

“จะเป็นอย่างนั้นไปได้ยังไงล่ะครับ? ถ้าท่านได้เจอคุณ ไม่กินยา อาการก็ดีขึ้นตั้งครึ่งหนึ่งเชียว บอดี้การ์ดอยู่ข้างๆ คุณใช่ไหม ให้เขาพาคุณมาที่นี่สิครับ!” พูดจบ ถันหยางก็วางสายไป

ซูเล่อยืนถือโทรศัพท์ค้างไว้อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นพูดกับบอดี้การ์ดว่า “พาฉันไปโรงพยาบาลทีสิ”

บอดี้การ์ดพยักหน้าหงึกๆ พร้อมผายมือเชื้อเชิญ แล้วซูเล่อก็เดินตรงไปที่รถพร้อมกันกับเขา

ในระหว่างทาง ใจของซูเล่อก็หล่นวูบขึ้นมาทำไมเขาถึงอาการกำเริบหนักขึ้นล่ะ? เมื่อกี้นี้ที่อยู่ในที่ประชุม เขาก็ดูเหมือนจะปกติดีนี่นา

ซูเล่อมาถึงโรงพยาบาลด้วยความเป็นกังวล นี่น่าจะไม่โรงพยาบาลของคนทั่วไป เพราะรอบๆ ก็มีแต่ป้อมยามรักษาการเต็มไปหมด ซูเล่อเองก็ต้องลงทะเบียนอยู่หลายครั้ง ถึงจะได้เข้าไป

ถันหยางเดินมารับเธอ ซูเล่อตามถันหยางไปยังทางเข้าวอร์ดบนชั้นหก ถันหยางเคาะประตู ก่อนจะหันมาพูดกับซูเล่อว่า “ท่านอยู่ข้างใน คุณซูเข้าไปได้เลยครับ!”

ซูเล่อพยักหน้าหงึกๆ และกำลังคิดที่จะเปิดประตูเข้าไป ถันหยางก็กระซิบเตือนเธอ “คุณซู อารมณ์ท่านไม่ค่อยดี คุณพยายามอย่าทำอะไรจี้จุดเขานะครับ เห็นว่าวันนี้เขายังไม่ได้กินอะไรเลยด้วย คุณเกลี้ยกล่อมให้เขากินสักหน่อยเถอะ!”

ซูเล่อลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเข้าใจ เธอผลักประตูเข้าไปเบาๆ

แม้ว่าที่นี่จะเป็นโรงพยาบาล แต่กลับเป็นห้องผู้ป่วยแบบห้องชุดระดับสูง และสามารถมองเห็นได้ทันทีว่าบนเตียงสีขาวขนาดใหญ่นั้นมีฮั่วเหยียนเซียวกำลังนั่งให้น้ำเกลืออยู่ พร้อมทั้งยังอ่านเอกสารที่อยู่ในมือของเขาไปด้วย

เมื่อเห็นเธอเข้ามา ฮั่วเหยียนเซียวทำเพียงเงยหน้าขึ้นมามองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับไปอ่านเอกสารต่อดังเดิม

“อาน้อย คุณไม่เป็นไรนะคะ!” ซูเล่อเดินไปหาเขาด้วยความเป็นห่วง ดวงตาคู่สวยสำรวจใบหน้าของเขา

“ไม่เป็นไร” ฮั่วเหยียนเซียวตอบเธอเสียงเรียบ

“ยังมีไข้อยู่ไหม” ซูเล่อถามอีกครั้ง ก่อนจะยื่นมือไปทาบหน้าผากเขาเพื่อวัดอุณหภูมิตามสัญชาตญาณ

ฮั่วเหยียนเซียวปล่อยให้เธอวัดอุณหภูมิ ซูเล่อรู้สึกว่าเขามีไข้เพียงเล็กน้อย เธอแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะเห็นว่ามีผลไม้วางอยู่ข้างๆ เธอจึงเอ่ยถาม “กินผลไม้ไหม เดี๋ยวฉันปอกให้”

“ไม่อยากกิน” ฮั่วเหยียนเซียวปฏิเสธ

“งั้นอยากกินอะไรล่ะ” ซูเล่อถามพร้อมกระพริบตาปริบๆ ถันหยางบอกว่าเขาไม่ได้กินอะไรเลยนี่!

สายตาอันลึกล้ำของฮั่วเหยียนเซียวจ้องมองไปที่เธอ และจ้องมองเธออย่างแน่วแน่

ซูเล่อที่รอการตอบกลับของเขา กลับไม่คิดเลยว่า ชายผู้นี้จะจ้องมองมาที่เธออย่างตรงๆ