ตอนที่ 1112

เนี่ยเหยียนเฟิงถูกคุณตาเรียกมาอยู่ข้างๆ ท่านฮั่วดูแลหลานชายคนนี้ค่อนข้างน้อยมาก เจอหน้ากันก็น้อย อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดต่อเนี่ยเหยียนเฟิง ดังนั้นทุกครั้งที่เจอกัน เขามักจะใส่ใจเป็นพิเศษในการเติมเต็มความรักระหว่างคุณตากับหลานชาย

ฮั่วจยาเรียกเนี่ยเหยียนเฟิงกับอันฉีจากพ่อของเธอไปที่ห้องโถงด้านข้าง และในขณะเดียวกันก็ให้คนรับใช้ไปเรียกซูเล่อมา

"เหยียนเฟิง นี่คือเล่อเล่อ" ฮั่วจยาแนะนำซูเล่อให้รู้จักกับลูกชายของเธอ เป็นครั้งแรกที่ซูเล่อได้เจอกับลูกชายแท้ๆ ของฮั่วจยา ความรู้สึกใกล้ชิดพรั่งพรูออกมา เธอเป็นฝ่ายกล่าวทักทายก่อน "สวัสดีค่ะ พี่เหยียนเฟิง"

"สวัสดี เล่อเล่อ" ในใจของเนี่ยเหยียนเฟิงถือว่าซูเล่อเป็นน้องสาวแท้ๆ

"เล่อเล่อ นี่คืออันฉี พี่สะใภ้ของเธอ"

อันฉีได้สังเกตเห็นสาวสวยใสคนนี้ตั้งแต่แรกแล้ว เธอเดาถูกว่าเธอเป็นลูกสาวบุญธรรมที่แม่สามีรับเลี้ยง ผู้หญิงสองคนเจอกันครั้งแรกก็รู้สึกสนิทเหมือนเป็นเพื่อนเก่า

"สวัสดีค่ะซ้อ" ซูเล่อเรียกอย่างสนิทสนม

อันฉีได้จับมือซูเล่อ เสียงเรียกว่าซ้อได้เข้ามาในใจเธอแล้ว จากนี้ไปเธอก็มีน้องสาวเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน "เล่อเล่อ ต่อไปนี้เราต้องติดต่อกันมากขึ้นนะ นัดกินข้าวและช็อปปิ้งด้วยกัน"

"ค่ะ" ซูเล่อพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

ในเวลานี้ร่างสูงของฮั่วเหยียนเซียวก้าวเข้ามาจากประตู ซูเล่อเครียดทันทีที่เจอเขา และทันใดนั้นก็หน้าแดงเพราะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้

ถ้าหากว่า...

ถ้าหากว่าเธอลงเอยกับฮั่วเหยียนเซียว งั้นคำเรียกเมื่อกี้ก็สับสนไปหมดแล้วไม่ใช่เหรอ ควรทำยังไงดีนะ

"เหยียนเซียว มาคุยกันเถอะ อยู่ที่นี่นายไม่ใช่รองประธานาธิบดีแล้ว มาพูดคุยเรื่องสัพเพเหระด้วยกัน" ฮั่วจยาเรียกน้องชายด้วยรอยยิ้ม และได้ทำการปลดสถานะของเขาชั่วคราว

"ครับ" ฮั่วเหยียนเซียวยืนยิ้มอยู่ด้านข้างซูเล่อ ซูเล่อก็ขยับออกไปอย่างประหม่า แต่ไม่รู้ว่าข้างหลังเป็นแจกันดอกไม้ เมื่อหัวของซูเล่อกำลังจะชนฮั่วเหยียนเซียวก็ได้เอื้อมมือไปบังให้ทันที สายตาของเขาเต็มไปด้วยความรักใคร่และความอ่อนโยน