ตอนที่ 1139

แต่ไม่เต็มใจที่จะปล่อยเธอไปแบบนี้ ดังนั้น ฮั่วเหยียนเซียวจึงลดศีรษะลงมาแตะริมฝีปากสีชมพูของเธอเบาๆ จากนั้นเขาก็ยืนขึ้นอย่างสุภาพบุรุษ

“เอาล่ะ ไปนอนเถอะ!” ฮั่วเหยียนเซียวกล่าวเสียงทุ้ม เห็นได้ชัดว่ากำลังยับยั้งใจจากอะไรบางอย่าง

"แล้วอาล่ะ?" ซูเล่อรู้สึกผ่อนคลาย แต่เขาก็รู้สึกผิดหวังในใจเล็กน้อยที่เขาจะจากไปเช่นนี้?

“ฉันยุ่งนิดหน่อยน่ะ เธอพักผ่อนก่อนนะ แล้วเดี๋ยวอีกหน่อยหมอจะมาตรวจ”

เมื่อซูเล่อได้ยินว่าหมอจะมาตรวจ เธอจึงส่ายหัวและปฏิเสธ “ฉันไม่เอา”

“เธอโตแล้วนะ ยังกลัวหมออยู่อีกเหรอ?” ฮั่วเหยียนเซียวกล่าวด้วยรอยยิ้มขบขันเล็กน้อย

“กลัวสิ กลัวการฉีดยาน่ะ กลัวการเจาะเลือด ง่ายๆ เลยคือฉันแค่ไม่อยากเจอหมอ” ซูเล่อพูดขณะที่หยิบผ้าห่มขึ้นมาและนอนลงบนเตียงอย่างเชื่อฟัง

ฮั่วเหยียนเซียวเอนตัวลงและจัดมุมผ้าห่มให้เธอ “เอาล่ะ รอดูอาการหลังจากที่เธอตื่นก็แล้วกัน ถ้าเธอดีขึ้น ก็จะไม่ให้หมอมาตรวจ”

ซูเล่อพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง “โอเค”

ฮั่วเหยียนเซียวเปิดประตูและเดินออกไป ขณะที่ซูเล่อซบหน้าลงไปในผ้าห่มที่เต็มไปด้วยลมหายใจ และหลังจากนั้นไม่นานก็ผล็อยหลับไปอีกครั้ง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ถันหยางนำเสื้อผ้ามาหลายกล่อง ซึ่งทั้งหมดเป็นของซูเล่อ เป็นเสื้อผ้าทั้งหมดที่เธอต้องการใส่ มีคุณภาพสูงที่ใช้ในราชวงศ์

คนรับใช้ไปจัดตู้เสื้อผ้าให้ซูเล่อ พวกเขาระมัดระวังในการจัดอย่างมาก เพราะพวกเขามีลางสังหรณ์อยู่แล้วว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นนายหญิงฮั่วในอนาคต

ตอนกลางคืน บรรยากาศเมื่อหลายปีก่อนอบอวลไปทั้งเมือง ดอกไม้ไฟบานสะพรั่งจากระยะไกล คืนนี้เป็นวันตรุษจีนเล็ก

บ้านตระกูลฮั่ว

นายท่านกำลังเตรียมทานอาหารเย็นรอลูกชายกลับบ้าน แต่ภรรยากลับบอกเขาว่าลูกชายยุ่งเกินกว่าจะกลับบ้านช่วงปีใหม่จึงทำให้เขาบ่นอย่างหนัก

“วันตรุษจีนเล็กยุ่งมากขนาดนั้นเชียวเหรอ? ยุ่งจนไม่มีเวลากินข้าวเลยเหรอ?” นายท่านฮั่วเห็นอกเห็นใจอย่างมาก

นายหญิงใหญ่ฮั่วไม่สามารถซ่อนความยินดีในดวงตาของธอได้ ปกติแล้ว เธอจะบ่นเหมือนกันกับสามีของเธอ แต่เธอได้รับโทรศัพท์จากลูกสาวเมื่อสองชั่วโมงก่อนแล้ว และตอนนี้ ซูเล่อก็กำลังจะย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของลูกชาย ดังนั้น ในวันตรุษจีนเล็กปีนี้ให้ลูกชายได้ใช้เวลากับคนที่เขาชอบก็ดีเช่นกัน