ตอนที่ 1145

ฮั่วเหยียนเซียวรีบยื่นมือออกและขยี้ตา “จริงเหรอ? มันน่าเกลียดไหม?”

ซูเล่อส่ายหัว มันไม่ได้ดูน่าเกลียด แต่มันเหมือนกับกรีดอายไลเนอร์ที่ทำให้ดวงตาของเขาดูลึกขึ้น และแค่รู้สึกเศร้าใจที่เขานอนดึก

“มา ฉันนวดให้” ซูเล่อเอื้อมมือมานวดขมับของเขา เพราะอย่างไรแล้วอาหารเช้าของคนรับใช้ยังไม่ถูกเสิร์ฟ

ถันหยางที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้นมอง เห็นดวงตาของเจ้านายกับซูเล่อเกือบจะดึงเข้าหากัน การแสดงความรักนี้ไม่ได้ถือสาความรู้สึกของเขาที่เป็นสุนัขเดียวดายเลย

ฮั่วเหยียนเซียวเพลินกับการนวดของเธออย่างสบายตัว หรี่ตายิ้มมุมปากจนลักยิ้มปรากฏขึ้นมา

ซูเล่อชอบเห็นเขาเม้มปากและยิ้มที่สุด ซึ่งดูสูงส่งและมีเสน่ห์

แสงแดดยามเช้าส่องเข้ามาจากทางหน้าต่าง ใบหน้าที่เปลือยเปล่าของซูเล่ออยู่ใต้แสงอาทิตย์ ชัดจนมองเห็นเส้นขนเล็กๆ บนผิวสวยและบอบบางของเธอ ราวกับใบหน้ากำลังเปล่งประกาย

และริมฝีปากสีแดงของเธอก็เม้มเล็กน้อยอย่างสวยงาม กวักมือเรียกผู้ชายอย่างเงียบๆ

ฮั่วเหยียนเซียวไม่สนใจว่าใครจะอยู่ข้างเขาอีกต่อไป เขายื่นฝ่ามือใหญ่ออกมาบีบคางของเธอก้มลงจูบริมฝีปากสีแดงของเธอ

ใบหน้าของซูเล่อแดงก่ำ เธอชักมือออก และมองถันหยางด้วยดวงตากลมโต

เห็นการแสดงออกของถันหยางที่กลั้นยิ้ม เขาเห็นทุกอย่าง ซูเล่อกัดริมฝีปากสีแดงและชำเลืองมองใครบางคน เรื่องแบบนี้ค่อยกลับไปที่ห้องแล้วปิดประตูก่อนจะไม่ดีกว่าหรอ?

ในตอนนี้อาหารเช้าก็มาส่ง

ในขณะที่ถันหยางใช้โอกาสนี้รายงานการประชุมและกำหนดการเดินทางของวันนี้ ซูเล่อดูตารางงานทั้งหมดของเขา เธอกระพริบตาและคิดว่าคนปกติจะทนได้อย่างไร!

สำหรับเธอ การประชุมครั้งเดียวก็เหนื่อยพอแล้ว แต่จริงๆ แล้วเขามีกำหนดการประชุมถึงสี่ครั้ง

“ประชุมเยอะขนาดนี้คงเหนื่อยแย่เลย!” ซูเล่ออดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

“คุณผู้หญิงซู ไม่ต้องกังวลนะครับ การประชุมนี้ส่วนใหญ่มีผู้อื่นรายงานให้ทราบ ท่านแค่ต้องฟังครับ”