ตอนที่ 1164

"เดิมทีสภาพของเหยียนเซียวตอนนี้ ไม่ควรได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาล แต่เขายืนยันที่จะออกจากโรงพยาบาล ผมจึงทำอะไรไม่ได้ ดังนั้นนอกจากดูแลเขาแล้ว ช่วยห้ามอย่าให้เขาออกกำลังกายหักโหม"

ใบหน้าสุดสวยของซูเล่อแดงก่ำอยู่สองสามวินาที การออกกำลังกายอย่างหักโหมนี้ไม่ได้หมายถึงการออกกำลังกายในโรงยิมอย่างแน่นอน

"โอเค ฉันเข้าใจแล้ว"

"ผมกังวลว่าแผลของเขาจะฉีกขาดอีกครั้ง ดังนั้นโปรดให้ความร่วมมือด้วยครับ"

ซูเล่อเม้มริมฝีปาก หน้าแดงและพยักหน้าอย่างจริงจัง "ฉันรู้ ฉันจะจำคำพูดของคุณเอาไว้"

"เอาล่ะ แมวก็ยังไม่ต้องเลี้ยงไปสักพัก เอามันไปเลี้ยงที่บ้านของผมก่อน" หลังจากตรวจสอบต่างๆ นานา เหล่าเซี่ยวคิดว่าควรจะแยกแมวตัวนั้นออกไป

"ตกลง งั้นฝากช่านช่านให้คุณเลี้ยงก่อนนะ" ซูเล่อพยักหน้า

เหล่าเซี่ยวกลับไปที่ห้องและทักทายฮั่วเหยียนเซียวก่อนจากไป ปล่อยให้คนรับใช้สองคนทำงานในคฤหาสน์ โลกภายนอกหน้าต่างเงียบสงบเป็นที่สุด

วันนี้เป็นวันที่สามของปีใหม่！

ซูเล่อกลับเข้าไปในห้อง มองไปที่ชายผู้ที่นั่งเบื่อหน่ายอยู่บนเตียง เธออดไม่ได้ที่จะถามว่า "ให้ฉันไปหาหนังสือมาอ่านฆ่าเวลาให้ไหม"

"เธอคิดว่าตอนนี้ฉันมีอารมณ์ที่จะอ่านหนังสือเหรอ" ชายคนนั้นหรี่ตาถามด้วยรอยยิ้ม

ซูเล่อกระพริบตา "แล้วคุณต้องการทำอะไร"

"เล่อเล่อ คืนนี้นอนห้องฉันได้ไหม！" ชายคนนั้นขอร้องด้วยเสียงแหบแห้ง

ซูเล่อรู้สึกประหม่า และรีบพูดว่า "คงไม่จำเป็น หมอเซี่ยวบอกให้ฉันอย่ารบกวนการพักผ่อนของคุณ และฉันกลัวว่าจะสัมผัสแผลของคุณ"

ฮั่วเหยียนเซียวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เหล่าเซี่ยวพูดอะไรกับเธอ

"ฉันไม่สน คืนนี้เธอต้องนอนกับฉัน" ฮั่วเหยียนเซียวพูดด้วยน้ำเสียงต่ำและเอาแต่ใจ

ซูเล่อเห็นว่าเขาได้รับบาดเจ็บอยู่จึงเชื่อฟังเขา "ก็ได้！คืนนี้ฉันจะอยู่กับคุณ เดี๋ยวฉันจะให้แม่บ้านทำซุปตับหมูให้ คุณต้องกินนะ"

ชายคนหนึ่งทำหน้าจำใจ แต่เขาก็ไม่ปฏิเสธ "ได้ ฉันจะกิน"