ตอนที่ 1167

แล้วสาม สอง หนึ่งล่ะ ทำไมอ้าปากก็ไปหนึ่งเลย? ตกลงจะให้โอกาสเธอปฏิเสธไหมเนี้ยะ! บอกว่าจะให้โอกาสเธอได้ปฏิเสธ ก็ให้ซิ!

เห็นได้ชัดว่าผู้ชายคนนี้น่ารังเกียจ

“ไม่ได้…ฮั่วเหยียนเซียว แผลอาจะปริ อาอยากตายจริงๆหรือไง” ซูเล่อตะโกน เอื้อมมือไปผลักเขา

แต่ในขณะนี้ สมองของฮั่วเหยียนเซียวเหมือนจะถูกควบคุมโดยบางอย่าง ซึ่งทำให้เขาละทิ้งความเจ็บปวดในร่างกายของเขา และเพียงที่จะตอบสนองทางสรีรวิทยาของเขา

และสาวน้อยคนนี้ก็อยู่ตรงหน้าเขาอย่างชัดเจน เขาควบคุมมันไม่ได้ โทษเขาไม่ได้ เขาได้แต่โทษที่เธอสวยเกินไป

ซูเล่อขมขื่นในหัวใจ ผู้ชายคนนี้ไม่สามารถรออีกสักหน่อยหรือไง ทำไมต้องมาทรมานคนในเวลานี้ด้วย

“เล่อเล่อ…ฉันไม่อยากรอแล้ว ตอนนี้…ฉันอยากให้เธอเป็นของฉัน” ชายหนุ่มขอร้องและเกลี้ยกล่อม ราวกับว่าด้านที่สง่างามและมีเสน่ห์ในตอนปกติของเขาถูกโยนทิ้งไปในตอนนี้ เขาทั้งเกลี้ยกล่อมและขอร้อง

จู่ๆซูเล่อก็จ้องมองอะไรบางอย่าง หยดเลือดไหลไปตามไหล่ลงไปที่เอวของชายหนุ่ม

“คุณเลือดออกแล้ว…” ซูเล่ออุทานทันที และในขณะที่ผลักเขาออกไป เธอรีบมองไปที่หลังของเขา และเห็นว่าบาดแผลมีเลือดไหลออกมา?

“ฉันจะโทรหาหมอเซี่ยว” พูดจบ ซูเล่อแทบจะพุ่งกลับไปห้องของตัวเอง หยิบมือถือขึ้นมาโทรหาเบอร์ของหมอเซี่ยว

สิบห้านาทีต่อมา หมอเซี่ยวรีบไปพร้อมกับนางพยาบาล เขาเห็นแค่ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนขอบเตียง สวมชุดคลุมนอน แต่ดวงตาของเขายังมีอาการแดงก่ำอย่างรุนแรง เห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างผิดปกติ ซึ่งมีความไม่พอใจและคลุ้มคลั่งอย่างชัดเจน

นางพยาบาลรีบทำความสะอาดบาดแผลของเขา เหล่าเซี่ยวได้จ่ายยาระงับประสาทเพื่อฉีดให้เขาอีกครั้ง ในขณะที่ซูเล่ออยู่ข้างๆเขาด้วยความกระวนกระวายใจและหัวใจก็เต้นแรง และเขารู้สึกละอายใจที่จะพูดว่าเกิดอะไรขึ้น

เหล่าเซียวมองไปที่ฮั่วเหยียนเซียวด้วยความประหลาดใจ “คุณรู้สภาพของคุณดี ทำไมยังกินยามั่วซั่ว สถานการณ์แบบนี้ของคุณกินยาอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์”

ฮั่วเหยียนเซียวรู้สึกงุนงงเล็กน้อย “ผมกินยาอะไร?”