ตอนที่ 1217

เมื่อมาถึงหน้ารถของจ้านฉิงเหย่ ซือเฉียนเฉียนก็แสร้งทำเป็นไม่สบายหน้าอกทันทีและพูดกับ ซือชิงหนิงว "พี่ วันนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย ให้ฉันนั่งเบาะข้างคนขับได้ไหม!"

ซือชิงหนิงไม่ต้องการนั่งกับหล่อนตั้งแต่แรก หล่อนนั่งเบาะข้างคนขับ ก็ไม่เลวสำหรับเธอที่จะครองตำแหน่งใหญ่ในแนวหลัง

"อยากนั่งไหนก็นั่ง!" หลังจากที่ซือชิงหนิงพูดจบ เธอก็เปิดประตูเบาะหลังและเข้าไปข้างใน

จ้านฉิงเหย่ชำเลืองมองที่ซือเฉียนเฉียน จากนั้นก็มองหญิงสาวที่เบาะหลังจากกระจกมองหลัง แล้วสตาร์ทรถออก

ซือเฉียนเฉียนเริ่มบอกที่อยู่บ้านของเธอให้กับจ้านฉิงเหย่ ด้วยน้ำเสียงไพเราะ จ้านฉิงเหย่ก็เปิดการจีพีเอสนำทาง ตรงไปยังทางบ้านของซือ

ซือเฉียนเฉียนนั่งอยู่ในที่นั่งเบาะข้างคนขับ ผมยาวของเธอปลิวไสวไปตามหน้าต่างรถที่เปิดลงมา เธอคิดว่าตังเองคงจะเต็มไปด้วยเสน่ห์ สีหน้าเล็กๆ บนใบหน้าเปลี่ยนไปไปดวงตาคู่สวยจับจ้องไปที่ร่างของจ้านฉิงเหย่ที่ขับรถด้วยความชื่นชม

ชายรูปงามก็ขับรถอย่างหล่อเหลา หัวใจของซือเฉียนเฉียนเต้นแรง

ซือชิงหนิงนั่งที่เบาะหลังริมหน้าต่าง มีอาการง่วงนอนเล็กน้อย แสงนีออนที่ส่องผ่านออกไปนอกหน้าต่างเหมือนถูกสะกดจิต ทำให้เธอง่วงนอน

จ้านฉิงเหย่เปิดเพลงในรถและควบคุมพวงมาลัยด้วยนิ้วที่ประกบอย่างดี และหมุนอย่างสง่างาม ซือเฉียนเฉียนชื่นชมมือของเขา อดไม่ไหวควบคุมด้วยมือของเขา คิดอย่างบ้าคลั่งในใจ ร่างกายก็ร้อนเผ่าขึ้นมา

ในที่สุดก็เข้าไปในบริเวณคฤหาสน์ตระกูลซือ รถก็หยุดที่ประตูบ้าน ทำให้ซือเฉียนเฉียนรู้สึกผิดหวังอย่างมาก เวลาอันสั้นนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ซือเฉียนเฉียนเปิดประตูลงจากรถ จ้านฉิงเหย่รอให้หญิงสาวที่เบาะหลังลงจากรถ แต่กลับไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ที่เบาะหลังหลังจากรอมานานกว่าสิบวินาที

จ้านฉิงเหย่มองย้อนกลับไปมอง ก็พบว่าหญิงสาวหลับพิงที่ประตูรถอยู่ การนอนหลับของซือชิงหนิงนั้นดีที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา

จ้านฉิงเหย่เปิดประตูลงจากรถ เมื่อเขามาถึงประตูเบาะหลังเขาก็ยื่นมือออกไปเปิดประตู

ไม่คิดว่าร่างหนึ่งล่วงลงมาตรงหลังประตูรถ จ้านฉิงเหย่ก็ยื่นมือออกไปรับไว้

"อา..." ซือชิงหนิงร้องอุทานด้วยความตกใจ มือของเธอจับคอของชายคนนั้นโดยสัญชาตญาณ และตรงเข้าไปกอดอย่างใกล้ชิด

ซือเฉียนเฉียนเดินมาจากอีกด้านหนึ่ง และเห็นจ้านฉิงเหย่ยืนอยู่ที่ประตูรถโดยมีซือเฉียนชิงอยู่ในอ้อมแขน เขาประคองสะโพกของเธอด้วยมือข้างหนึ่งและเอวของเธอด้วยมืออีกข้าง ขณะที่ซือชิงหนิงกแขนของเธอไว้โอบรอบคอของเขาไว้ ใบหน้าของทั้งคนห่างกันเพียงครึ่งฝ่ามือ และท่าทางก็ดูคลุมเครืออย่างมาก