ตอนที่ 1229

ซือเฉียนเชียนมายืนอยู่หน้าซือชิงหนิงอย่างหน้าไม่อายและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “พี่สาว เราเหมือนกันจริงๆ!”

“ทำไมเธอถึงต้องการเลียนแบบการแต่งหน้าแต่งตัวของฉันด้วย” ซือชิงหนิงพูดอย่างรำคาญเล็กน้อย

“ใครบอกว่าฉันเลียนแบบพี่ ฝาแฝดมักจะมีวิสัยทัศน์และรสนิยมเหมือนกัน พี่ชอบอะไร ฉันก็อาจจะชอบอะไรเหมือนกัน” ซือเฉียนเชียนพูดอย่างจงใจ

ซือชิงหนิงไม่สนใจเธออีกต่อไป เมื่อขึ้นมาบนรถ เธออยู่ในรถคันเดียวกันกับแม่ของเธอ ส่วนซือเฉียนเชียนอยู่ในรถคันเดียวกันกับพ่อซือ

ระหว่างทางไปโรงแรม ซือชิงหนิงก็ส่งที่อยู่ของโรงแรมให้กับจ้านฉิงเหย่ [คุณชายจ้าน คุณไม่ต้องรีบมาที่นี่นะคะ คุณมาแค่แปปเดียวก็พอค่ะ]

[พวกคุณออกเดินทางหรือยัง] จ้านฉิงเหย่ส่งข้อความถามกลับมา

[อื้อ พวกเราเพิ่งออกเดินทางค่ะ คุณไม่ต้องรีบมานะ!] ซือชิงหนิงแค่อยากให้เขาปรากฏตัวในตอนจบอย่างยิ่งใหญ่ เช่นนี้ในตอนที่คนอื่นกำลังเห็นใจเธอ เธอก็จะประกาศอย่างงดงามอีกครั้งว่าเธอมีทางเลือกที่ดีกว่า

แม้แต่พ่อแม่ของเธอก็ไม่มีการบอกกล่าวล่วงหน้า เมื่อถึงเวลานั้นมาจัดเซอร์ไพรส์พวกเขากันเถอะ!

ซือเฉียนเชียนที่นั่งอยู่บนรถคันหน้า ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวล เพราะเธอรู้ว่าชีหลางต้องการทำอะไรในคืนนี้ เขาต้องการหย่ากับซือชิงหนิง แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องการจะขอหมั้นหมายเธอต่อไป

ตอนนี้ซือชิงหนิงชอบจ้านฉิงเหย่ และชีหลางก็สูญเสียคุณค่าเดิมของเขาไปแล้ว ในแง่ของเสน่ห์และความมั่งคั่ง เขาแพ้ให้กับจ้านฉิงเหย่แบบเทียบไม่ได้เลย

ตอนนี้ซือเฉียนเชียนเอาแต่คิดว่าจะเข้าใกล้จ้านฉิงเหย่ได้อย่างไร เธอจะยอมปล่อยให้ชีหลางปิดล้อมเธอได้อย่างไรกันล่ะ

ดังนั้น คืนนี้เธอจะพูดอะไรก็ได้ที่จะไม่ทำให้ชีหลางขอหมั้นเธอ

ที่ประตูร้านอาหาร เห็นได้ชัดว่าชีหลางดูหล่อเหลามากเมื่อเขาแต่งตัวในชุดสูท เขาเข้ามาทักทายพ่อซืออย่างอบอุ่นทันที พร้อมกับเปิดประตูให้ เมื่อเขาเห็นซือเฉียนเชียนนั่งอยู่ในรถด้วย เขาก็ยื่นมือออกไปเพื่อที่จะจับมือเธออย่างอ่อนโยน แต่ซือเฉียนเชียนยอมที่จะออกประตูอีกฝั่งเพื่อไม่ให้ถูกเขาจูงมือเสียอย่างนั้น

ชีหลางรู้สึกขายหน้าเล็กน้อย เขายืดตัวขึ้นและพบว่าซือชิงหนิงกำลังก้าวลงมาจากประตูรถข้างๆ เขา แต่เขาก็จ้องมองเธอด้วยสายตาที่ว่างเปล่า