ตอนที่ 1234

แม้แต่ซือเฉียนเชียนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็ยังลุ้นแทนจ้านฉิงเหย่จะสารภาพรักกับซือชิงหนิงต่อหน้าพ่อแม่ของพวกเธองั้นเหรอ

"ชิงหนิง คุณอาจเป็นคนไร้ค่าต่อหน้าชายอื่นที่ไม่รู้จักถนอมคุณมาก่อน แต่สำหรับผมแล้ว คุณคือสมบัติล้ำค่า จากนี้ไป ผมจะรับผิดชอบชีวิตทั้งชีวิตของคุณ"

ซือชิงหนิงที่กำลังเคี้ยวบางอย่างอยู่ พอได้ยินประโยคนี้ เธอก็จ้องไปที่ชายที่กำลังยิ้มอย่างอ่อนโยนด้วยความมึนๆสิ่งที่เขาพูดมันจริงหรือเปล่า?

ถ้ามันเป็นการโกหก จ้านฉิงเหย่คนนี้ก็เป็นนักแสดงที่เยี่ยมยอดจริงๆ แม้แต่นักแสดงรางวัลออสก้าก็ยังต้องหลบให้เขา

แต่ถ้านี่เป็นเรื่องจริง ก็ดูจะเป็นไปไม่ได้ เพราะเธอลากเขามาที่นี่เพื่อมาแสดงเท่านั้น

คาดไม่ถึงเลยว่า เขาจะมาไม้นี้ ทำเอาเธอเกือบจะไปไม่เป็นเลย

แล้วซือชิงหนิงก็กลับมาได้สติ เธอยกยิ้ม "จริงเหรอ"

จ้านชิงเอื้อมมือมาถูปลายจมูกของเธอ "มีหรือที่ผมจะโกหก"

ซือชิงหนิงหัวเราะในใจ มันก็เป็นเรื่องโกหกตั้งแต่แรกแล้ว!

แต่ทุกคนที่อยู่ที่นั่นรู้สึกว่าคำสารภาพของจ้านฉิงเหย่นั้นเป็นเรื่องจริง ส่วนชีหลางก็ถูกหยามว่าไม่รู้จักถนอมซือชิงหนิงและมองว่าเธอไร้ค่า

ซือเฉียนเชียนก็อิจฉาเธอมากจนแทบเป็นบ้าและในขณะเดียวกันความทะเยอทะยานของเธอก็เพิ่มขึ้น นับจากวันนี้ไปเธอจะต้องแย่งจ้านฉิงเหย่มาให้ได้และก็ทำลายความสุขของซือชิงหนิงให้หมดสิ้นและแม้ว่าสุดท้ายเธอจะไม่ได้จ้านฉิงเหย่มาครอบครอง แต่เธอก็จะไม่ยอมปล่อยให้ซือชิงหนิงได้เขาไปเหมือนกัน

"โอ้! แล้วก็ วันนี้นอกจากจะเป็นวันถอนหมั้นของฉันแล้วก็เป็นวันหมั้นของเฉียนเชียนด้วยนี่! ฉันไม่แย่งซีนแหล่ะ คุณพ่อคุณแม่กับคุณลุงคุณน้า ช่วยกันจัดงานหมั้นให้พวกเขาเถอะ!" ดูเหมือนซือชิงหนิงจะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเธอเพิ่งจะแย่งซีนน้องสาวของตัวเอง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซือชีหัวก็พยักหน้าและพูดว่า "ใช่ ฉันเกือบลืมไปแล้ว เฉียนเชียนกับอาหลาง..."

“คุณพ่อคุณแม่เข้าใจผิดแล้ว หนูไม่ได้อยากจะหมั้นกับชีหลางซะหน่อย” ซือเฉียนเชียนปฏิเสธอย่างหนักแน่น

ในเวลาเดียวกัน เธอก็มองซือชิงหนิงอย่างขมขื่น