ตอนที่ 1238

จ้านฉิงเหย่อดมองค้างไม่ได้และก็รู้สึกว่าจูบเมื่อกี้ยังจูบไม่พอ เขาเหยียดแขนออกไปจะกอดและจูบเธออีกครั้ง แต่ซือชิงหนิงก็รู้ตัวอย่างรวดเร็ว เธอถอยหลังไปหนึ่งก้าวแล้วก็ใช้มือสองข้างผลักเขาออกไป

"หยุด...ฉันไม่ใช่คนง่ายๆนะ ถ้าคุณจูบฉันอีกคุณต้องรับผิดชอบ" ซือชิงหนิงเป็นคนใสๆ ตอนที่เธอคบหาดูใจกับชีหลางอยู่ ชีหลางก็ไม่ได้มีโอกาสจับมือกับเธอด้วยซ้ำ

และจู่ๆ จ้านฉิงเหย่ก็รู้สึกว่าถูกเธอดูถูก เขาพูดเบาๆ "คุณคิดว่าผมจะรับผิดชอบไม่ไหวเหรอ"

"คุณจะรับผิดชอบจริงๆเหรอ?" ดวงตาที่สวยงามของซือชิงหนิงเป็นประกาย

จ้านฉิงเหย่หรี่ตา "แน่นอน"

ตอนนี้ซือชิงหนิงก็คิดว่ามันเร็วเกินไปแล้วมั้ง! สำหรับด้านความรู้สึกแล้วเธอมักจะค่อนข้างใจเย็น เธอกัดริมฝีปากสีแดงของตนแล้วพูดว่า "เดี๋ยวก่อน ฉันขอคิดก่อนได้ไหม"

เธอไม่รู้จักครอบครัวของจ้านฉิงเหย่ดีนักบวกกับบ้านของเขาร่ำรวยเกินไป ครอบครัวของเธอเทียบไม่ติดเลย

จ้านฉิงเหย่สตั้นไปสองสามวินาที ยัยนี่ยังต้องคิดอีกเหรอ หรือว่าเขายังไม่ดีพอ

“ผมให้เวลาคุณตัดใจสามวัน ตัดสินใจได้แล้วพวกเรามาคบกัน”

"แล้วถ้าฉันยังตัดสินใจไม่ได้ล่ะ" ซือชิงหนิงกระพริบตา ยังไงก็ต้องหาทางออกให้ตัวเองบ้างสิ!

จ้านฉิงเหย่เดินไปทางรถของเขาพร้อมกับพูดทิ้งท้ายไว้ว่า "ยังไงคุณก็หนีไม่พ้น"

ซือชิงหนิงเป็นเหมือนกระต่ายขาวตัวเล็กที่ถูกหมาป่าตัวร้ายเช่นเขาจับจ้องไว้แล้ว

เธอตกใจอยู่สองสามวินาทีแล้วรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอและสายตาท้าทายก็ปรากฎขึ้นมาบนดวงตาที่ใสซื่อของเธอ

ถ้าเกิดการประลองครั้งนี้สำเร็จเธอก็จะกลายเป็นคุณนายจ้าน แต่ถ้าเกิดล้มเหลวก็กลับไปเป็นคุณหนูคนโตของตระกูลซือเหมือนเดิม ไม่ขาดทุนอะไร

แล้วระหว่างทางกลับบ้าน โทรศัพท์มือถือของซือชิงหนิงก็ดังขึ้น เธอชำเลืองมองและอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว "ชีหลางโทรมาทำไมกัน"

“ผมไม่ให้รับ” จ้านฉิงเหย่พูดสั่งด้วยความบ้าอำนาจ

ซือชิงหนิงไม่ได้รับ แล้วชีหลางก็โทรมาเป็นรอบที่สอง ซือชิงหนิงคิดว่า หรือว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับซือเฉียนเชียน? เธอก็เลยกดรับโทรศัพท์ "ฮัลโหล! คุณมีอะไรหรือเปล่า"