ตอนที่ 1253

"ถูกต้อง！เธอมีคุณสมบัติที่จะเป็นนายหญิงของตระกูลจ้านมากกว่าหล่อน"

ภายใต้การยกย่องของผองเพื่อน คารินน่าก็มีความมั่นใจในตัวเองจริง ๆ ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่ซือชิงหนิงที่อยู่ภายใต้แสงไฟ เธอยังคงดูใสซื่อไร้เดียงสา ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธออย่างแน่นอน

ในขณะที่ซือชิงหนิงกำลังรับประทานอาหาร จู่ๆ เธอก็นึกถึงเรื่องที่บ้าน จากนั้นสิ่งต่างๆ ก็เข้ามาในหัวของเธออย่างท่วมท้น จ้านฉิงเหย่สังเกตเห็น จึงตักขนมที่เธอโปรดปรานมาให้เธอ "ตอนอยู่กับผม อย่าคิดถึงเรื่องที่ทำให้รำคาญใจเลย"

"น้องผมคนนี้ตั้งแต่เธอเข้ามาในบ้านก็เป็นคนที่อดเป็นห่วงไม่ได้เลย ผมกังวลว่าอนาคตเธอจะก่อปัญหา ทำให้พ่อแม่ผมไม่สบายใจ" ซือชิงหนิงเท้าคางและพูดว่า "รู้งี้ ฉันปล่อยให้เธอหมั้นกับชีหลางซะก็จบ ถ้าฉันรู้จักคุณช้ากว่านี้คงดี" ซือชิงหนิงกล่าวอีกครั้ง

จ้านฉิงเหย่หรี่ตาด้วยความสับสน "รู้จักผมช้ากว่านี้มันดียังไง"

ซือชิงหนิงอดไม่ได้ที่จะเรียกสติกลับมาและยิ้มเล็กน้อย "ไม่มีอะไร"

สิ่งที่เธออยากจะพูดก็คือ ถ้าซือเฉียนเชียนไม่ได้เจอจ้านฉิงเหย่ อาจจะแต่งงานกับชีหลางอย่างเต็มใจ แต่หลังจากได้พบกับจ้านฉิงเหย่แล้ว ซือเฉียนเชียนก็เปลี่ยนเป้าหมาย และถีบหัวส่งชีหลางอย่างโหดร้าย และหันมาดึงดูดความสนใจเขาแทน

จ้านฉิงเหย่ไม่ได้ถามต่อ เพียงแค่มองเห็นเธอที่เต็มไปด้วยความกังวล จึงรู้สึกสงสารเธอ นิสัยแบบนั้นของซือเฉียนเชียนคงทำให้เธอรู้สึกอึดอัดใจไม่น้อย

"ง่วงนอนหรือเปล่า"

"ไม่ง่วง"

"ถ้าคุณไม่ง่วง หลังอาหารเย็น ผมจะพาคุณออกทะเลสักหน่อย ไปนั่งเล่นบนผิวน้ำทะเล บางทีปัญหาที่กวนใจของคุณอาจจะหายไปก็ได้"

"ดีเลย！" ซือชิงหนิงยิ้ม ซึ้งใจที่เขาทำให้เธอมีความสุข

พอกินไปได้ครึ่งหนึ่ง คารินน่ายืนถือแก้วไวน์แดงและเดินตูดบิดเข้ามา "ฉิงเหย่ ฉันอยากจะชนกับพวกคุณสักแก้ว"

ซือชิงหนิงดื่มเครื่องดื่มธรรมดา เธอยกแก้วขึ้น จู่ๆ คารินน่า ก็เท้าคางลงบนพนักเก้าอี้ของจ้านฉิงเหย่และพูดด้วยเสียงแผ่วเบาว่า "ฉิงเหย่ พวกเราทุกคนอยากให้คุณกลับไปเล่นด้วยหน่อย！"

จ้านฉิงเหย่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและพูดอย่างสุขุมว่า "ฉันเลิกละจากวงการนั้นแล้ว"