ตอนที่ 1257

ซือเฉียนเชียนนั่งอยู่บนโซฟาด้วยใบหน้าที่เย่อหยิ่ง กอดอกเหมือนราชินี แต่ว่าเมื่อเธอเห็นผู้ชายที่อยู่ข้างหลังซือชิงหนิง เธอเปลี่ยนท่าทางให้เป็นกุลสตรีในเสี้ยววินาที และเก็บการแสดงออกที่ดุร้ายของเธอ กลายเป็นสาวหวานน่าหลงใหล หญิงสาวที่น่ารื่นรมย์และอ่อนโยน

ซือชิงหนิงมองไปที่หลี่น่าที่คุกเข่าและกอดเธอ เมื่อเห็นว่าเธอดูแก่ไปหลายปีในชั่วข้ามคืน เธอจึงยื่นมือออกไปพยุงเธออย่างเห็นอกเห็นใจ "น้าน่า ลุกขึ้นเถอะ ฉันเชื่อในตัวน้า"

"จริงเหรอ จริงงั้นเหรอคุณหนูใหญ่ คุณเป็นผู้หญิงที่จิตใจดีและดีที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอ" หลี่น่ายืนขึ้นและเช็ดน้ำตาด้วยความรู้สึกโล่งใจอย่างมาก

"พี่ พี่กลับมาแล้วเหรอ！" ซือเฉียนเชียนยิ้มจากโซฟาด้วยท่าทางที่ใสซื่อ ราวกับว่าเสียงที่แข็งกร้าวเมื่อกี้นี้ไม่ได้มาจากเธอยังไงยังงั้น

ในขณะนี้ซือเฉียนเชียนมองไปที่จ้านฉิงเหย่ และทักทายเขาอย่างสุภาพ "คุณชายจ้าน สวัสดีตอนเช้า"

จ้านฉิงเหย่มองไปที่ซือเฉียนเชียน ทั้งๆ ที่ใบหน้าคล้ายคลึงกันมาก แต่ซือเฉียนเชียนทำให้เขารู้สึกว่าเธอเป็นคนที่เขาไม่กล้าพาไปไหนมาไหนเพื่อออกงานได้ แต่บนตัวของซือชิงหนิงมีออร่าเปล่งประกายออกมา

ซือชิงหนิงรู้อยู่แล้วว่าเธอมีทักษะการแสดงที่ยอดเยี่ยม เธอเงยหน้าขึ้นและพูดกับซือเฉียนเชียนว่า "เฉียนเชียนโปรดอย่าใส่ร้ายใครก่อนที่จะรู้ความจริงของเรื่องนี้"

"พี่ ฉันไม่ได้ใส่ร้ายเธอ เมื่อคืนเธอเข้ามาในห้องของพี่จริงๆ และหลังจากที่เธอเข้าไป ฉันนึกถึงเครื่องประดับที่พี่วางไว้บนโซฟา ดังนั้นฉันเข้าไปดูเป็นพิเศษ ปรากฏว่าหายไปหนึ่งกล่องจริงๆ " ซือเฉียนเชียนอธิบายอย่างกระวนกระวาย เธอไม่คิดว่าจ้านฉิงเหย่จะมา ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงเปลี่ยนกลยุทธ์และแสร้งทำเป็นว่าเธอก็รู้สึกผิดเช่นกัน

แน่นอนว่าเธอกลอกตาและพูดว่า "พี่ ฉันสับสนเรื่องที่พี่ไม่ชอบชีหลาง แต่ทำไมพี่ถึงรับดอกไม้และเครื่องประดับของเขาเมื่อวานนี้ ถ้าพี่ปฏิเสธไปตรงๆ คงจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น "

ประโยคนี้ตั้งใจพูดให้จ้านฉิงเหย่ฟัง แน่นอนว่าจ้านฉิงเหย่เหล่มองไปที่ซือชิงหนิง ระหว่างทางเธอไม่ได้บอกว่าเครื่องประดับที่หายไปเป็นเครื่องประดับที่ชีหลางให้เธอเมื่อวานนี้

ซือชิงหนิงสบตากับจ้านฉิงเหย่และอธิบายว่า "อย่าเข้าใจฉันผิด เมื่อวานชีหลางแค่อยากจะขอบคุณที่ช่วยเขาจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อครั้งก่อน แน่นอนว่าฉันไม่ต้องการรับเครื่องประดับของเขา แต่เขาก็จากไปหลังจากมอบให้ ทำให้ฉันไม่มีเวลาเอาไปคืน "

ซือเฉียนเชียนไม่ต้องการให้ความเข้าใจผิดนี้ถูกแก้ไข้ได้อย่างรวดเร็ว เธอแสร้งทำเป็นไร้เดียงสาและถาม "พี่ ไม่ใช่ว่าชีหลางเข้าไปในห้องของพี่สักพักหรือ"