ตอนที่ 1267

"เธอช่วยจริงจังได้ไหมแล้วก็หยุดแสดงด้วย" ซือชิงหนิงพูดเสียงต่ำและตักเตือนเธอ

อย่างไรก็ตาม ซือเฉียนเชียนก็ตอบเธอด้วยเสียงแผ่วเบา "พี่ จะให้ทำยังไงล่ะ ก็แค่ชอบที่ฉันทำตัวขวางหูขวางตา แล้วก็ไล่ฉันไม่ได้ ฮ่าฮ่า"

ใบหน้าของซือชิงหนิงซีดลงด้วยความโกรธ เธอไม่รู้จริงๆ ว่าหล่อนทำให้เธอขุ่นเคืองอย่างไร

"พี่ ถ้าเธอยอมยกคุณชายจ้านให้ฉัน บางทีความสัมพันธ์ของเราอาจจะสนิทกันเหมือนพี่น้อง ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอโกรธอีก โอเคไหม" ซือเฉียนเซียนลดเสียงของเธออีกครั้ง

ซือชิงหนิงกัดฟัน "อย่าแม้แต่จะคิดเรื่องนี้"

“พี่ขี้งกมาก เธอบอกว่าจะให้ฉันทุกอย่างไม่ใช่เหรอ” ซือเฉียนเชียนเม้มปากและยิ้มอย่างมีเลศนัย

ซือชิงหนิงตัวสั่นด้วยความโกรธ เธอทนน้องสาวไร้ยางอายคนนี้ไม่ได้ "ซือเฉียนเซียน เธอพอเถอะ"

จากนั้นซือเฉียนเซียนก็ลงไปชั้นล่างด้วยรอยยิ้ม และซือชิงหนิงก็กลับไประงับความแค้นในใจ ที่ห้อง อีกไม่นานซือเฉียนเซียนจะทำร้ายตระกูลนี้

เมื่อซือเฉียนเซียนลงไปข้างล่าง เธอก็พบพ่อของเธอที่กำลังกลับบ้าน เธอยังรอที่จะทานอาหารเย็นในวันศุกร์! เธอต้องการผูกขาดโอกาสของอาหารค่ำนี้ และเธอไม่ต้องการให้ ซือชิงหนิงมาร่วมกับเธอ

“พ่อ งานเลี้ยงอาหารค่ำพรุ่งนี้ ฉันอยากไปกับพ่อสองคนได้ไหม” ซือเฉียนเชียนพูดอย่างออดอ้อนพลางจับแขนพ่อไว้

“ทำไมล่ะ? ไม่ไปเรียกพี่สาวมาเหรอ”

"พี่มีคุณชายจ้านอยู่แล้ว ฉันอยากใช้โอกาสนี้ในการหาคู่แต่งงานที่ดีพอๆ กับคุณชายจ้าน" ซือเฉียนเซียนพูดว่าเธอด้อยกว่าพี่เล็กน้อย "ตั้งแต่เด็กฉันไม่มีความมั่นใจเหมือนพี่สาวเลย ถ้าเธออยู่ คนอื่นจะมองฉันได้ยังไง!"

พ่อซือเห็นด้วยกับประโยคนี้ เนื่องจากซือเฉียนเชียนเติบโตในบ้านของพ่อแม่บุญธรรม เขาจึงดูขี้กลัวเล็กน้อย ไม่มีความมั่นใจและร่าเริงเท่าลูกสาวคนโตของเขา ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าและพูดว่า "ตกลง เดี๋ยพาลูกไปนะ"

“ขอบคุณค่ะพ่อ” ซือเฉียนเชียนยิ้มอย่างมีความสุข

ในห้องบนชั้นสาม ซือชิงหนิงเพิ่งอาบน้ำเสร็จ โทรศัพท์ของเธอดังขึ้น เธอมองอย่างอ่อนหวานและหยิบขึ้นมา "ฮัลโหล! ถึงบ้านหรือยัง"

“เพิ่งถึงบ้าน คืนพรุ่งนี้ว่างไหม”