ตอนที่ 150

“5,888หยวนค่ะ ขอบคุณค่ะ” พนักงานพูดราคาออกมาพร้อมกับรอยยิ้ม

ดวงตาของถังจือซย่าเบิกกว้าง ไม่อยากเชื่อว่ากาแฟหนึ่งแก้วจะแพงขนาดนี้ “ราคาของคุณสมเหตุสมผลแล้วหรือ”

“เราบดมาจากเมล็ดกาแฟที่คุณภาพดีที่สุดค่ะ คุ้มราคาแน่นอน”

ถังจือซย่าพูดไม่ออก แกแฟแก้วนั้นเธอยังไม่ได้ดื่มเลยสักนิด! เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารสชาติเป็นยังไง แต่จะมาเก็บเงินเธอขนาดนี้”

“ก็ได้ค่ะ เก็บเงินเลย ขอคุณนำกาแฟของฉันใส่แก้วกลับให้ด้วย เติมน้ำแข็ง น้ำตาลและก็นมให้ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ” ถังจือซย่าพูดจบก็ยื่นบัตรไปให้พนักงานที่กำลังตกตะลึง

พนักงานรีบให้เพื่อนร่วมงานนำกาแฟใส่แก้วกลับ และนั่นทำให้หันเหลยหย่าที่นั่งติดหน้าต่างหัวเราะออกมา “ถังจือซย่า ขอโทษทีนะ ฉันลืมไปว่าเธอเป็นพนักงานธรรมดา กาแฟแก้วนี้คงจะราคาเท่ากับเงินเดือนของเธอครึ่งหนึ่งเลยใช่ไหม!”

ถังจือซย่าไม่อยากที่จะหันกลับไปตอบเธอ พนักงานที่อยู่รอบๆ มองเธอด้วยสายตาที่แปลกไป ถังจือซย่ารับสายตาพวกนั้นมาอย่างไม่เกรงกลัวอะไร พนักงานนำกาแฟมาส่งให้เธอถึงมือ เธอรับมาและเดินออกไป

หันเหลยหย่ากัดฟันด้วยความโกรธ ถังจือซย่าเป็นคนที่ทำอะไรไม่ได้และเชื่อมั่นในความคิดของตัวเองสุดๆ

ถังจือซย่ากลับมาที่บริษัทก็เป็นเวลารับประทานอาหารเที่ยงแล้ว เธอนัดหลี่เหมยออกไปทานอาหารด้านนอก และเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เธอฟัง

“อะไรนะ เขาแค่อยากจะแกล้งเธอเท่านั้น?” หลี่เหมยถามออกมาด้วยความตกใจ

“ใช่ค่ะ! เธอแค่อยากจะให้ฉันออกห่างจากเพื่อนของฉันและตั้งใจมากลั่นแกล้งฉันเท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจจะสั่งซื้อสินค้าจากพวกเราจริงๆ ค่ะ” ถังจือซย่ายังไม่ได้พูดถึงกาแฟแก้วนั้นเลยนะ!

“เป็นแบบนี้นี่เอง งั้นฉันจะไปยื่นเรื่องกับเบื้องบนสักหน่อย จะได้จ่ายค่าชดใช้ให้เธอไป!” หลี่เหมยเป็นคนที่ค่อนข้างจะมีเหตุผล

ถังจือซย่าพยักหน้า “งั้นฉันขอรบกวนพี่เหมยจัดการให้หน่อยนะคะ”

“ไม่เป็นไร เรื่องแบบนี้ เราก็ยอมให้คนมารังแกไม่ได้หรอกใช่ไหมล่ะ!” หลี่เหมยยิ้มออกมา

จะว่าไปแล้ว ขอแค่มีสีจิ่วเฉินอยู่ คงไม่มีใครกล้ามารังแกเธอหรอก!

เวลาประมาณสองโมงครึ่ง หลี่เหมยก็ขึ้นไปที่ห้องทำงานของสีจิ่วเฉิน สีจิ่วเฉินกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โซฟา ผู้ชายคนนี้จัดการกับงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมาก ตอนเช้ามีเอกสารเป็นกอง ตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่ฉบับแล้ว

“ประธานสีคะ ฉันมีเรื่องจะรายงานค่ะ” หลี่เหมยพูดกับเขา