ตอนที่ 178

ตอนนี้ บริษัทอยู่ด้านหน้าแล้ว ถังซย่ารีบออกปากพูด “คุณจอดรถชิดริมถนนตรงนี้แหละ! ฉันจะลงตรงนี้”

ตอนนี้เป็นเวลาเข้างานเร่งด่วนในตอนเที่ยง เธอไม่อยากให้ใครมาเห็นว่าเธอลงมาจากรถของเขา

รถของสีจิ่วเฉินจอดชิดริมข้างทาง ถังจือซย่าหยิบกระเป๋าและรีบลงไปจากรถ

เหมือนกลัวว่าจะถูกคนพบเห็น รถของสีจิ่วเฉินขับมาจอดที่ลานจอดรถ

เมื่อกลับถึงสำนักงานแล้ว ถังจือซย่าก็ได้รับสายโทรศัพท์จากหลี่เหมย ลูกค้าพอใจในการออกแบบของเธอมาก ไม่ต้องปรับแก้แล้ว สามารถส่งให้โรงงานสั่งผลิตได้เลย หลี่เหมยก็ได้ยืนยันกับลูกค้าแล้วว่าจะใช้คุณภาพระดับเพชรในทุกๆ ด้าน ถังจือซย่ารู้สึกโล่งใจ

ตอนนี้หลี่เหมยหยิบโทรศัพท์เดินเข้ามาอย่างแปลกใจ “ดูนี่สิ ข่าวที่ประธานสีแจกทุเรียนมูซังคิงเมื่อวานติดอันดับการค้นหายอดฮิตแล้ว อีกทั้งติดอยู่อันดับสามอีกด้วยนะ พาดหัวข่าวก็คือ ผู้อำนวยการแห่งสีเอ็มไพร์กรุ๊ปแจกจ่ายทุเรียนมูซังคิงอย่างบ้าคลั่ง เป็นพนักงานของเขาสบายเกินไปแล้ว”

ถังจือซย่าถึงกับหมดคำพูด สื่อมวลชนตีข่าวได้ทุกเรื่องจริงๆ พูดในฐานะของสีจิ่วเฉินแล้ว การรายงานข่าวนี้มันเหน็บแนมถึงฐานะที่สูงศักดิ์และไร้ที่ติของเขา

ใกล้จะถึงเวลาเลิกงาน ถังจือซย่าคิดว่าควรจะไปรับลูกชายได้แล้ว ขณะนั้น โทรศัพท์ตั้งโต๊ะของเธอก็ดังขึ้น เธอยื่นมือออกไปรับสาย “สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าใครคะ”

“ลานจอดรถด้านล่าง” ชายหนุ่มพูดอย่างสั้นๆ ง่ายๆ

ถังจือซย่าลังเลใจอยู่สองวินาที “ประธานสี ไม่รบกวนคุณดีกว่าค่ะ คุณไปรับเฉินเฉินเองเถอะค่ะ ตอนนี้มือของฉันก็บาดเจ็บ ไม่มีทางทำอาหารให้คุณได้ ฉันขอลาหยุดหนึ่งอาทิตย์นะคะ”

หรือจะพูดว่า เธอไม่อยากเจอเขาหนึ่งอาทิตย์เลยก็ได้

“เธอกำลังหลบฉันเหรอ” เสียงของชายหนุ่มเงียบไปหลายนาที และยังหงอยไปหลายนาทีอีกด้วย

ถังจือซย่าไม่ใช่คนที่ชอบหลอกตัวเองและคนอื่น “ใช่ ตั้งแต่วันนี้ไป ถ้าไม่มีธุระอะไรก็อย่ามาเจอหน้ากันเลย มันไม่ดีต่อพวกเราสองคน สวัสดีค่ะ”

ถังจือซย่าพูดจบก็วางสาย เธอหยิบกระเป๋าและตัดสินใจไปรับลูกชาย

นั่งรถแท็กซี่มาถึงในโรงเรียน ทันทีที่ถังจือซย่าเข้าไปในโรงเรียนอนุบาล ครูในชั้นเรียนก็พูดกับเธอด้วยประหลาดใจ “เอ๋! แม่ของเฉินเฉิน มาที่นี่ทำไมคะ! พ่อของเฉินเฉินรับเขาไปแล้วนะคะ!”

“อะไรนะ!” ถังจือซย่าตกใจ

ไม่คิดเลยว่าสีจิ่วเฉินจะมารับลูกชายของเธอไปก่อน ทำบ้าอะไรอยู่ เขาทำแบบนี้ได้อย่างไร

น่าเกลียด