ตอนที่ 24

หวงหมิงยิ้มออกมาอย่างได้ใจ เขารู้สึกว่าถังจือซย่าเหมือนกับนกในกรง ตอนนี้เธอไม่สามารถบินออกไปจากเงื้อมมือของเขาได้เลย

ถังจือซย่าส่ายหัวด้วยความเวียนหัว มือของหวงหมิงกำลังจะเข้ามาจับเธอ จู่ๆ ก็มีเสียงเย็นชาดังขึ้นมา “ปล่อยคุณถังไป”

เธอเห็นใครบางคนกระโดดข้ามรั้วมาและเอาตัวมาบังเธอจากหวงหมิงไว้

หวงหมิงมองไปที่ชายที่อยู่ด้านหน้าเขาและพูดออกมาด้วยความโกรธ “คุณกล้าบุกรุกพื้นที่ส่วนตัวงั้นหรือ ออกไปเดี๋ยวนี้นะ อย่ามายุ่งเรื่องของผม”

“คุณถังออกไปก่อนเลยครับ” ฉู่เฮ่าหันกลับมาบอกถังจือซย่า

“ผู้ช่วยฉู่?” ถังจือซย่าอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ แต่ร่างกายของเธอร้อนมากจนเธอรู้สึกทรมาน เธอจึงรีบเดินไปทางประตู ทันทีที่เธอเปิดประตูออก ก็ชนเข้ากับหน้าอกหนาและอบอุ่น แขนที่แข็งแกร่งโอบกอดเธอเอาไว้

“อืม...” ถังจือซย่ามองไปที่ชายที่สูงกว่าเธอ ดวงตาสวยของเธอก็เบิกกว้างเป็นเขาไปได้อย่างไร

สีจิ่วเฉินมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

“ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา” ชายคนนั้นสบถข้างๆ หูเธออย่างโกรธเคือง

ถังจือซย่า “...”

เอาเถอะ! ถ้าเทียบกับหวงหมิง ผู้ชายคนนี้ดูปลอดภัยมากกว่า เธอเวียนหัวจนแทบจะล้มลงไปแล้ว เธอเอื้อมแขนไปเกาะที่ไหล่ของเขาเพื่อไม่ให้ตัวเองร่วงลงมา “ช่วยด้วย...พาฉันออกไปหน่อย”

สีจิ่วเฉินพูดกับฉู่เฮ่าที่อยู่ด้านใน “สอนบทเรียนให้กับเขา”

หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็พยุงผู้หญิงที่เดินกะโผลกกะเผลกไปที่รถ

เดิมทีฉู่เฮ่ายืนบังหวงหมิงไว้เท่านั้น แต่ตอนนี้เขาต่อยไปที่ใบหน้าของหวงหมิง และเตะเขาอีกครั้งหนึ่ง หวงหมิงล้มลงไปที่พื้นและตะโกนออกไปว่า “คุณเป็นใคร คนที่อยู่ด้านนอกเมื่อกี้เป็นใคร ผมไม่ปล่อยพวกคุณไปแน่”

“นายกล้าแตะต้องผู้หญิงของสีจิ่วเฉิน ใจกล้าไม่เบาเลยนะ!”

“อะไรนะ คนที่อยู่ด้านนอกเมื่อกี้นี้คือ...สีจิ่วเฉิน?” หวงหมิงกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจและรีบขอให้ยกโทษให้ “ยกโทษให้ผมด้วย ยกโทษให้ผมด้วย...ผมผิดไปแล้ว บอกคุณชายสีว่าผมผิดไปแล้ว...”

ฉู่เฮ่าหันหลังเดินจากไป หวงหมิงกุมส่วนล่างของเขาเอาไว้ เขาเหงื่อแตกด้วยความตกใจและความเจ็บ เขาไม่กล้าพูดอะไรอีก