ตอนที่ 298

“ฉันยังไม่ได้คิดเลยว่าจะส่งเฉินเฉินไปเรียนที่โรงเรียนนั้นไหม” ถังจือซย่าตอบเขา

“เธอไม่ต้องคิด ฉันตัดสินใจไปแล้ว” พอผู้ชายพูดจบก็ปิดประตูจากไป

ถังจือซย่าก็คิดอีกว่าหรือจะกัดฟันแล้วส่งลูกไปเรียนซะ! แนวคิดการสอนของโรงเรียนนั้นเธอดูมดแล้ว มันดีมากเลย

ในคืนนี้เธอนอนไปทั้งที่คิดวุ่นวายกับเรื่องนี้ พอเธอลืมตาขึ้นมาอีกทีก็เป็นเช้าอีกวันหนึ่งแล้ว ตอนแปดโมงเช้า สีจิ่วเฉินมาเคาะประตู เมื่อคืนถังจือซย่ายังคิดทางออกไม่ได้ สีจิ่วเฉินจูงมือเจ้าตัวเล็กแล้วพูดว่า “ไป คุณอาพาไปโรงเรียนใหม่”

“ฉันยังคิดตัดสินใจไม่ได้” ถังจือซย่าดึงลูกกลับมา “ฉันยังต้องคิดพิจารณาอีกหน่อย วันนี้ฉันจะไปดูโรงเรียนอื่นๆ แถวนี้ดู”

สีจิ่วเฉินดึงเจ้าตัวเล็กกลับไปอีกครั้ง “ถ้าเฉินเฉินไม่ไปโรงเรียน งั้นฉันก็บริจาคเงินห้าล้านไปฟรีๆ สิ”

“อะไรนะ คุณบริจาคไปห้าล้านเหรอ” ถังจือซย่ารู้สึกว่ามีอะไรระเบิดอยู่ในหัว เพื่อให้ลูกได้ไปเรียน เขาถึงกับเอาเงินไปบริจาคเลยเหรอ

ในระหว่างที่เธอกำลังตกตะลึงอยู่นั้น สีจิ่วเฉินจูงเจ้าตัวเล็กเดินมาถึงหน้าประตูลิฟต์ ถังจือซย่ารีบตามมา หลังจากเข้าลิฟต์แล้วในหัวของเธอก็ยังรู้สึกเหมือนแผ่นดินไหว มองไปที่ผู้ชายแล้วถามว่า “คุณบริจาคไปห้าล้านจริงๆ เหรอ”

“อื้ม” ผู้ชายจัดกระดุมเสื้อไปพลาง ตอบส่งๆ ไปพลาง

“ทำไมคุณไม่มาปรึกษากับฉันก่อน” ถังจือซย่าร้อนรนอย่างมาก ผู้ชายคนนี้จะเอาแต่ใจเกินไปแล้วนะ!

“สำหรับฉันแล้วเรื่องเล็กแค่นี้ไม่ต้องปรึกษา แค่คิดก็ตัดสินใจได้แล้ว” ตาเหยี่ยวของผู้ชายหรี่เล็กน้อย

ถังจือซย่ารู้สึกหายใจไม่ออกราวกับว่ามีก้อนหินทับอยู่ที่อก เหมือนว่าเงินห้าล้านนี้กลายเป็นความรับผิดชอบของเธอทันที ไม่ได้ เธอจะให้ผู้ชายคนนี้เสียเงินห้าล้านฟรีๆ ไม่ได้ เมื่อคืนเธอหานานมาก ในที่สุดก็เจอโรงเรียนอนุบาลเอกชนที่มีระยะทางห่างจากบริษัทแค่ยี่สิบนาทีเท่านั้น ค่าใช้จ่ายต่อปีก็อยู่ที่ประมาณหนึ่งแสน ซึ่งเธอสามารถจ่ายไหวอยู่แล้ว

“คือว่า เดี๋ยวฉันไปส่งเฉินเฉินเอง! ประธานสี คุณกลับไปทำงานที่บริษัทเถอะ! เฉินเฉินไปโรงเรียนใหม่ ฉันจะต้องพูดคุยกับคุณครูอีก!” อยู่ๆ ท่าทีของถังจือซย่าก็เปลี่ยนไป เธอส่งรอยยิ้มสดใสให้กับสีจิ่วเฉิน