ตอนที่ 369

สีจิ่วเฉินไม่เคยถูกปฏิบัติแบบนี้

หัวใจของถังจือซย่าเต้นแรงด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนมากมายแล้วเธอก็พูดขึ้นว่า "สีจิ่วเฉินพวกเราอย่าเจอกันอีกเลย ลืมทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นเถอะ! จากนี้ไป เราจะเป็นแค่คนแปลกหน้ากัน"

คนแปลกหน้า สามคำ แทงใจสีจิ่วเฉินอย่างโหดเหี้ยม

"ใครอยากเป็นคนแปลกหน้ากับคุณ? ผมต้องการให้คุณเป็นภรรยาของผม ผมต้องการแต่งงานกับคุณและมอบครอบครัวที่สมบูรณ์ให้คุณและเฉินเฉิน" สีจิ่วเฉินกัดฟันและโต้กลับ น้ำเสียงของเขาหนักแน่น

"คุณอยากรู้ไหมว่าสีรุ่ยหมิงพูดอะไรกับฉัน ฉันจะบอกให้ ตอนนั้นเพื่อที่จะช่วยคุณ คุณย่าของคุณโทรศัพท์ไปข่มขู่นายกเทศมนตรี โดยบอกว่าถ้าไม่ช่วยหลานชายของเธอ เธอจะทำให้ตลาดหุ้นแห่งชาติ พังและเธอจะสร้างวิกฤตการทางการเงิน" ตาของถังจือซย่าแดงทันที เธอกัดริมฝีปากและพูดว่า "นายกเทศมนตรีเลยขอให้สถานีตำรวจหาทางช่วยคุณทุกวิถีทาง แม้กระทั่งต้องเสียสละชีวิตคนก็ต้องช่วยให้ได้ ดังนั้นฉันจึงเสียแม่ไป”

น้ำตาของถังจือซย่าไหลออกมาอย่างกะทันหัน เธอไม่ได้เช็ดมัน แต่จ้องไปที่เขาอย่างโกรธเคือง "ฉันจะไม่ต้องสูญเสียแม่ เป็นเพราะช่วยคุณ ฉันถึงเสียแม่ไป"

สีจิ่วเฉินมองดูน้ำตาของเธอ ทุกๆ หยดเหมือนเปลวไฟที่เผาไหม้ใจของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเรื่องที่คุณย่าข่มขู่นายกเทศมนตรีในปีนั้น

เพื่อช่วยเขา คุณย่าถึงกับทำเรื่องนี้ลงไป ไม่แปลกใจเลยที่ตอนนั้นคุณย่าถึงปราถนาที่จะให้เขาแต่งงานกับเธอขนาดนั้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมา คุณย่าต้องใช้ชีวิตจมอยู่กับความรู้สึกผิดแน่เลย

“ผมขอโทษ!” สีจิ่วเฉินมองดูน้ำตาของเธอ นอกจากในใจที่เต็มไปด้วยคำขอโทษ เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้

ต่อให้เขาอยากจะกอดเธอไว้ในอ้อมแขนและเช็ดน้ำตาให้เธอก็ตาม

แต่เขาเสียสิทธิ์นั้นไป

ถังจือซย่าสูดหายใจเข้าลึกๆ และลืมตาขึ้น น้ำตาของเธอหยุดไหลแล้วเสียงของเธอก็สงบลง "ฉันไม่อยากจะเจอคุณกับคนในตระกูลคุณอีก เราไม่ต้องติดต่อกันอีก"

ราวกับว่าจู่ๆ ระหว่างพวกเขาก็มีร่องน้ำที่เชื่อมต่อกันไม่ได้ปรากฏขึ้น ลำธารนี้ไม่สามารถเติมเต็มด้วยเงินและความรู้สึกได้ กระทั่งชาตินี้ก็ไม่สามารถทำให้มันหายไปได้

“ผมขอโทษคุณและครอบครัวของคุณแทนคนตระกูลผมด้วย” สีจิ่วเฉินมองเธอด้วยสายตาเจ็บปวด

ถังจือซย่าหันหน้าหนีและปาดน้ำตา "ไม่ต้อง คุณไปเถอะ!"

น้ำเสียงของสีจิ่วเฉินดูเหมือนกำลังลองใจเธอ "ถ้าคุณเกลียดที่จะเห็นหน้าผม ผมรับประกันว่าผมจะไม่มาให้คุณเห็นอีก"

ถังจือซย่ายอมรับการลองใจนี้แล้วตอบอย่างหนักแน่นว่า "ถ้าอย่างนั้นคุณก็ควรทำให้ได้อย่างที่พูดละกัน"