ตอนที่ 530

ถังชิงชิงกลับไปนั่งบนโซฟาต่อ เธอถูกผู้ชายที่อยู่ข้างนอกทำให้อารมณ์เสียมากขึ้นไปกว่าเดิม เธอจึงหันไปพูดกับป้าหลิว “ต่อไปถ้าเจอผู้ชายคนนี้มาอีกก็ไม่ต้องไปสนใจเขา ไล่เขาออกไป”

“คุณหนู เขารู้จักกับนายหญิง อาจจะเป็นเพื่อนของนายหญิงหรือเปล่าคะ!”

“คุณแม่ของฉันจะไปมีเพื่อนจนๆแบบนั้นได้ยังไง คนคนนี้มองดูก็รู้ว่าเป็นพวกขอทาน คงอยากมาขอทานบ้านเรานะสิ” ถังชิงชิงด่าออกมาอย่างไม่ไว้หน้าสักนิด

ป้าหลิวที่อยู่บ้านหลังนี้มานาน จึงถูกปลูกฝังนิสัยให้มีจิตใจชอบอยู่เหนือกว่าผู้อื่น เธอจึงพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่เลย นายหญิงจะไปเป็นเพื่อนกับคนประเภทนี้ได้ยังไงกัน?”

ถังชิงชิงโทรศัพท์ไปหาคังเฮ่าเซวียน ทางด้านคังเฮ่าเซวียนนั้นก็กดรับสายแล้วเอ่ยขึ้น “ฮัลโหล ชิงชิง”

“คุณอยู่ที่ไหนเหรอ?”

“ผมออกมาพบลูกค้าน่ะ”

“จะกลับบ้านเมื่อไรเหรอ?”

“ดึกๆน่าจะกลับ”

“งั้นกลับมาเถอะนะ! ฉันอยู่คนเดียวน่าเบื่อมากเลย” ถังชิงชิงคาดหวังว่าคังเฮ่าเซวียนจะกลับมาที่บ้านหลังนี้

แต่ว่าเธอไม่รู้เลยว่า ขณะนี้คังเฮ่าเซวียนกำลังนั่งอยู่ที่ร้านกาแฟ ในอ้อมแขนของเขามีซ่งซานที่มองดูเขารับโทรศัพท์ด้วยใบหน้าที่ออดอ้อนอยู่ แถมยังจงใจลูบไปที่หน้าอกของเขาเล็กน้อย

หลังจากวางสายโทรศัพท์ไป คังเฮ่าเซวียนก็ก้มลงไปมองที่ซ่งซวาน “คืนนี้ผมต้องกลับไปอยู่เป็นเพื่อนหล่อน”

ซ่งซานกอดเขาด้วยความอาลัยอาวรณ์ “ฉันไม่อยากให้คุณไป ฉันอยากให้คืนนี้คุณนอนเป็นเพื่อนฉัน”

“เด็กดี รอให้ผมได้เงินจากถังซื่อกรุ๊ปเมื่อไร ผมจะรีบหย่ากับหล่อนทันที อดทนอีกหน่อยนะ” คังเฮ่าเซวียนพูดปลอบโยนเธอ

ซ่งซานจึงทำปากจู๋เล็กน้อย “ก็ได้!”

วันนี้ถังจือซย่าไม่ได้เข้าไปที่บริษัท พอช่วงบ่ายเธอก็กลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลถังเพื่อไปรับลูกชายออกมาพักผ่อนหย่อนใจ ตอนที่กำลังเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ ด้านหลังของเธอมีบอดี้การ์ดหลายคนเดินตามมาเพื่อคอยดูแลคุ้มกันความปลอดภัยของพวกเธอสองแม่ลูก

“หม่ามี้! เมื่อไรคุณตาจะตื่นขึ้นมาเหรอ” ถังอวี่เฉินราวกับว่ารับรู้ได้ ดวงตากลมโตของเขาแสดงออกถึงความเศร้าโศกขึ้นมา

“คุณตาป่วยอยู่จ้ะ ต้องใช้เวลานิดหน่อยถึงจะตื่นขึ้นมาได้ พวกเรารอคุณตาอีกหน่อยดีไหม?”

ถังอวี่เฉินกะพริบตาปริบๆ และเป็นเพราะว่าเขารู้เรื่องรู้ราวแล้ว ดังนั้น ตอนที่อยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลสี เขาถึงเป็นเด็กดีเป็นอย่างมาก