ตอนที่ 539

ท้ายที่สุด หัวใจของคังเฮ่าเซวียนราวกับเข้าไปอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง หรือว่านี้จะเป็นแผนอันชาญฉลาดของสีจิ่วเฉินงั้นหรือ เขาต้องการบีบตัวเขาให้ทำลายถังซื่อกรุ๊ปให้พังคามือของเขาเอง บีบบังคับทำให้ถังซื่อกรุ๊ปล้มละลาย

อยู่ ๆ คังเฮ่าเซวียนก็เกิดรู้สึกหวาดกลัวและหวั่นเกรงขึ้นมา ตอนนี้ถังซื่อกรุ๊ปตกอยู่ในกำมือของเขา แต่ไม่ใช่เงิน แต่กลับเป็นวิกฤติขั้นรุนแรง

ตอนนี้เขาถูกพนักงานบีบบังคับ ถูกผู้ถือหุ้นบีบบังคับบวกกับความกดดันรอบด้านที่บีบบังคับและถาโถมเข้ามา

ถ้าหากว่าพนักงานไม่ได้รับเงินเดือน เช่นนั้นเขาก็ตกเป็นเป้าหมายคนสำคัญที่ต้องถูกกดดัน สติของเขากำลังจะหลุดหายไป

ถังซื่อกรุ๊ปกำลังเริ่มเผชิญหน้ากับวิกฤติครั้งยิ่งใหญ่ และคังเฮ่าเซวียนที่ตกอยู่ท่ามกลางมรสุมเช่นนี้จึงกลายเป็นคนที่เจ็บปวดมากที่สุด เขายังไม่ได้ลิ้มรสกับความสุขของการมีอำนาจและเงินทองเลย ต้องมาถูกกดดันจนแน่นอกจนหายใจไม่ออก

นี้เป็นแผนการของสีจิ่วเฉินนั่นเอง เขาไม่ได้ทำให้ถังซื่อกรุ๊ปล้มละลายในทันที แต่เขาให้คังเฮ่าเซวียนผู้ที่มีความโลภละโมบได้ทรมานกับความลำบากทั้งหมดให้ถึงที่สุดถึงจะพอใจ

ถังจือซย่าเป็นผู้ควบคุมบัญชี คังเฮ่าเซวียนจะตัดสินใจทำอะไรจำเป็นต้องผ่านมาที่เธอทั้งหมด ถ้าหากถังจือซย่าเพิ่มแรงกดดันมากขึ้นไปอีกละก็ คังเฮ่าเซวียนก็จะยิ่งร้อนรนใจจนหายใจไม่ทั่วท้อง หมดสิ้นหนทางทำอะไรไม่ได้เลย

วันนี้คังเฮ่าเซวียนเพิ่งจะออกมาจากประตูบริษัทก็เจอเข้ากับรถตู้สามคันที่ขับเข้ามา และอยู่ ๆ ก็มีนักข่าวกับสื่อต่างๆจำนวนมากวิ่งแห่เข้ามาหา เข้ามาขวางทางเขาเอาไว้

“ท่านประธานคัง ขอถามเรื่องที่มีพนักงานฟ้องร้องว่าถังซื่อกรุ๊ปมีการเลื่อนชำระเงินเดือนออกไป มีเรื่องแบบนี้ไหมคะ?”

“คุณเตรียมวิธีรับมืออย่างไรกับเรื่องการจ่ายเงินเดือนค่ะ”

“ในฐานะที่คุณเป็นประธานกรรมการของถังซื่อกรุ๊ป คุณจำเป็นต้องพูดอะไรกับพวกเราประชาชนทั้งหลายเสียหน่อยครับ”

กล้องทุกตัวโฟกัสตรงมาที่ใบหน้าของคังเฮ่าเซวียน เขายื่นมือไปปัดกล้องตัวหนึ่งลง “พวกคุณอย่าถ่ายเลย เรื่องของบริษัทผม ผมไม่สะดวกจะพูดมากไป”

“แต่ว่าท่านประธานคัง มีพนักงานของถังซื่อกรุ๊ปกำลังสร้างเรื่องวุ่นวายขึ้น เรื่องที่คุณเลื่อนการจ่ายเงินเดือนออกไปจะแก้ไขอย่างไรกันค่ะ”

ในตอนนั้นเองยามรักษาความปลอดภัยก็เข้ามาคุ้มกันให้คังเฮ่าเซวียนให้เข้าไปในประตูใหญ่ของถังซื่อกรุ๊ป และกั้นให้พวกนักข่าวรออยู่ที่ด้านนอก จากนั้นคังเฮ่าเซวียนก็เดินเข้ามาในห้องโถงของตึกด้วยสภาพจนตรอกและน่าเวทนาเล็กน้อย เขาหันไปสั่งยามรักษาความปลอดภัยว่า “ห้ามมิให้พวกสื่อและนักข่าวเข้ามาได้”