ตอนที่ 590

พูดจบ เขาก็ก้มลงจูบเส้นผมของเธออย่างอาลัยอาวรณ์ “สามีจะทําอาหารเช้าให้กับคุณ”

ถังจือซย่าถึงปล่อยเขา เมื่อเห็นเขาลุกจากเตียง เธอก็เห็นรอยกรงเล็บบนแผ่นหลังของเขาที่บรรยายว่ามันน่าตื่นตะลึง ถังจือซย่าจึงหันหลังไปอย่างหวาดผวา

มันเหมือน...

เธอเป็นคนทำ

เวลาเที่ยงครึ่ง ถังจือซย่าสวมเสื้อยืดตัวยาวลงไปชั้นล่างอย่างเกียจคร้าน ผมยาวมัดเป็นมวยไว้ด้านหลังศีรษะ เธอมองชายหนุ่มที่กำลังทําอาหารกลางวันอยู่ที่ชั้นล่าง เธอรู้สึกมีความสุขอย่างอิ่มเอมใจ

เมื่อเห็นเขาง่วนอยู่ในห้องครัว เธอจึงเข้าไปกอดเขาจากด้านหลังโดยไม่พูดอะไรเลย แล้วแนบแก้มติดกับเขา ไม่ว่าเขาไปที่ไหน เธอก็เกาะติดไปด้วย

สีจิ่วเฉินหันไปกอดและจูบเธออยู่ในอ้อมแขน “ไปกินข้าวเถอะ! วันนี้ผมมีเวลาอยู่กับคุณทั้งวัน”

“จะไปรับเฉินเฉินไม่ใช่เหรอ” ถังจือซย่ากระพริบตา

“จ้านฉิงเหย่ยกเลิกเดินทางแล้ว เฉินเฉินเล่นอยู่ที่นั่นจนไม่อยากกลับมา ดังนั้นสามวันต่อจากนี้มีแต่พวกเราที่อยู่บ้าน”

ถังจือซย่าหรี่ตามองเขาอย่างสงสัยใช่เหรอ เฉินเฉินไม่อยากกลับจริงๆ หรือผู้ชายคนนี้ทำให้เฉินเฉินไม่อยากกลับมา

สีจิ่วเฉินเหมือนมองทะลุความคิดของเธอ เขาหัวเราะเสียงทุ้มต่ำ “เฉินเฉินไม่อยากกลับมาจริงๆ”

ถังจือซย่าเบ้ปาก ที่บ้านของจ้านฉิงเหย่มีเกมระดับไฮเอนด์มากมาย เฉินเฉินไม่อยากกลับน่าจะเป็นความจริง

ถังจือซย่าแค่อยากออกไป แต่ชายหนุ่มไม่รู้ว่าถูกอะไรกระตุ้น เขาถึงก้มตัวลงจูบเธอ

จูบที่เร่าร้อนกําลังดำเนินอยู่

แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานไหล่เขา สาดส่องเข้ามาในห้องนั่งเล่นที่สะอาดเรียบร้อยในขณะนี้โลกเงียบสงบและสวยงาม

ถ้าไม่กลัวว่าอาหารกลางวันที่ตัวเองเตรียมไว้จะเย็นชืด สีจิ่วเฉินคงไม่ปล่อยเธอไป

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันแล้ว สีจิ่วเฉินก็ออกมาเดินเล่นกับเธอ กลิ่นของฤดูใบไม้ผลิแรงมาก กลิ่นหอมของหญ้าเขียวชอุ่มที่พัดมาจากสายลม ท้องฟ้าสีครามไร้เมฆและทุกอย่างที่มีชีวิตชีวา

ตอนกลางคืน พวกเขาก็ออกเดินทางไปที่ร้านอาหารลอยฟ้าใกล้ๆ เนื่องจากสีจิ่วเฉินได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว ทั้งร้านอาหารจึงมีที่นั่งไว้ต้อนรับพวกเขาเพียงสองคนในค่ำคืนนี้

การบรรเลงดนตรีที่มีชื่อเสียงในร้านอาหาร เป็นส่วนประกอบทำให้ความโรแมนติกลอยล่องอยู่ในอากาศ