ตอนที่ 642

เมื่อเขามาถึงโต๊ะของเจียนจือเพ่ย เจ้าหนุ่มน้อยคนนี้ก็กอดพ่อแม่ของเขาอย่างมีความสุข ถังจือซย่ารีบใช้โอกาสนี้ตักของกินที่เขาชอบให้เขาแล้วกระซิบให้เขากินเยอะๆ

เยี่ยวานวานถึงกับตะลึงกับดวงตาคู่สวยของเธอ ช่างเป็นเจ้าสาวที่สวยงามจริงๆ! เจ้าบ่าวก็หล่อมาก หล่อมากจริงๆ!

หล่อก็เรื่องหนึ่งแล้ว หุ่นก็ยังดีอีก นิสัยก็ดูผู้ดีมากๆด้วย แล้วเวลาเขายิ้มรอยยิ้มคู่นั้นของหนุ่มคนนี้มันรู้สึกได้ถึงความอบอุ่น

เมื่อเยี่ยวานวานจ้องมองทั้งคู่โดยไม่กระพริบตา เธอก็ได้ยินเสียงคนไอข้างๆเธอนั้นก็เพราะเขาอยากเตือนให้เธอใส่ใจภาพลักษณ์ของตัวเอง

เยี่ยวานวานรู้สึกอายเล็กน้อย แล้วรีบก้มหัวลงเพื่อดื่มชา แต่ถังจือซย่าเธอสังเกตเห็นว่าสาวสวยข้างที่อยู่ข้างๆเจียนจือเพ่ยนั้นเหมาะกันราวกับกิ่งทองใบหยก

“อาเพ่ยแนะนำตัวหน่อยสิ” สีจิ่วเฉินมองเพื่อนของเขาด้วยรอยยิ้มที่แฝงเล่ห์นัย

เจียนจือเพ่ยชำเลืองมองเยี่ยวานวานเบา ๆ “ไม่รู้จะแนะนำยังไงดีครับ”

เยี่ยวานวานยืนขึ้นและพูดอย่างสุภาพว่า “สวัสดีค่ะคุณชายใหญ่สี คุณนายใหญ่สีฉันชื่อเยี่ยวานวานค่ะ วันนี้รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เข้าร่วมงานแต่งงานของคุณมากค่ะ ฉันขอให้คุณมีความสุขในการแต่งงานมากๆนะคะและมีชีวิตหลังแต่งงานที่ดีมากเช่นกันค่ะ”

“ขอบคุณมากนะคะ” ถังจือซย่าตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ในทันที

“อาเพ่ย ทักทายคุณเยี่ยหน่อยสิ อย่าทำเป็นไม่สนใจเธอเลย” สีจิ่วเฉินตบไหล่เพื่อนนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นว่าเพื่อนคนนี้สนใจผู้หญิงสักคนนั้นก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดี

สำหรับสีสือเหยาที่นั่งอยู่บนโต๊ะแถวที่สามนั้น เธอก้มหน้าลงเล็กน้อยและจิบไวน์ที่อยู่ในมือ พวกเด็กๆจากตระกูลสี ที่อยู่รอบตัวเธอก็หัวเราะและส่งเสียงดังกัน แต่เธอนั้นกลับมีความคิดที่ค่อนข้างสับสน

“พี่สือเหยา กำลังคิดอะไรอยู่คะ ในวันที่คึกคักแบบนี้ก็ควรจะมีความสุขไม่ใช่เหรอคะ” น้องสาวคนหนึ่งจากตระกูลสีถามเธอ

“ฉันมีความสุขมากเลยจ้ะ” สีสือเหยาพยายามฝืนยิ้ม จากนั้นเธอก็ทำเป้นกุมหัวแล้วพูดว่า “ฉันเมานิดหน่อยน่ะ

แต่พวกเด็กๆวกนี้ไม่รู้เลยว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ พวกเขาเลยได้แต่ปลอบเธอแล้วบอกให้เธอดื่มน้อยลง ในขณะเดียวกันเธอเห็นสีจิ่วเฉินกำลังเดินเข้ามาพร้อมเจ้าสาวในอ้อมแขนของเขา สีสือเหยาเธอก็เลยสางผมของเธอเพื่อที่จะทำให้ตัวเองดูสวยขึ้น

แต่ในความเป็นจริงแล้วถึงแม้ว่าเธอจะสวยเทียบเจ้าสาวได้ แต่เธอก็สู้วาสนาของเจ้าสาวไม่ได้อยู่ดี เพราะเธอคือรักแท้ของสีจิ่วเฉิน

“พี่จิ่วเฉิน”