ตอนที่ 696

พวกเขาที่เพิ่งจะปีนกำแพงไป ทำให้เสื้อผ้าและกางเกงเลอะดินโคลนไปหมด

“ไปอาบน้ำในโรงแรมแถวๆ นี้ละกัน” เจียนจือเพ่ยหันไปพูดกับเธอ ถ้ากลับไปที่วิลล่าตอนนี้ ระยะทางจะต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งชั่วโมง ซึ่งเขาคงทนไม่ไหว

เยี่ยวานวานไม่ได้คัดค้านอะไร และยี่สิบนาทีต่อมา รถของเจียนจือเพ่ยก็มาหยุดอยู่หน้าทางเข้าของโรงแรมระดับห้าดาว เจียนจือเพ่ยต้องการห้องเพรสซิเดนสูท แต่ก็ช่วยไม่ได้ มีแขกต่างชาติในบริษัทขนาดใหญ่เข้ามาตั้งรกรากอยู่บริเวณใกล้ๆ ห้องสูทจึงถูกจองไว้หมดแล้ว

ตอนนี้มีเพียงห้องนอนเตียงใหญ่เท่านั้น

เยี่ยวานวานไม่ได้คัดค้านอะไร เพราะกลัวว่าคุณชายใหญ่จะรังเกียจ

“โอเค ห้องนี้แหละ!” เจียนจือเพ่ยขี้เกียจจะเปลี่ยนแล้ว

ขณะที่แผนกต้อนรับกำลังเปิดกุญแจให้อยู่นั้น ก็แอบลอบเหลือบมองชายหนุ่มผู้นี้ด้วย ถึงแม้จะเปียกปอนไปทั้งตัว แต่ก็ยังปิดบังความหน้าตาดีไว้ไม่ได้เช่นกัน!

เมื่อเปิดห้องเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองจึงเข้าไปในลิฟต์

ภาพสะท้อนจากกระจกในลิฟท์ ทำให้เยี่ยวานวานกอดอกตัวเองไว้โดยสัญชาตญาน พระเจ้า! เธอไม่รู้ตัวเลยว่าภายใต้เสื้อยืดสีขาวที่เปียกน้ำนั้น เผยให้ห็นรูปร่างและชุดชั้นในของธอ

ในห้องนอนเตียงใหญ่ก็มีห้องน้ำเพียงแค่ห้องเดียว เยี่ยวานวานหันไปพูดกับเขา “คุณเจียน คุณอาบก่อนเลย! ฉันสระผมนานน่ะ”

“ผู้ชายต้องเสียสละให้ผู้หญิงก่อนสิ” เจียนจือเพ่ยกล่าวด้วยท่าทางที่เป็นสุภาพบุรุษ

เยี่ยวานวานรู้สึกอบอุ่นหัวใจขึ้นมา และไม่ปฏิเสธอะไร “โอเค! งั้นฉันจะพยายามอาบให้เร็วที่สุดนะ”

พูดจบ เยี่ยวานวานก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ รอไม่ไหวที่จะพุ่งเข้าไปอาบน้ำใต้ฝักบัวตั้งแต่หัวจรดเท้า

แล้วเธอก็ออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำชำระร่างกายเสร็จเรียบร้อยอย่างสบายอกสบายใจ แต่แล้วสติเธอก็แตกเล็กน้อยเมื่อในห้องน้ำมีเพียงผ้าเช็ดตัว และปกติแล้วเสื้อคลุมอาบน้ำจะแขวนอยู่ในตู้ด้านนอก

เยี่ยวานวานทำได้เพียงพันผ้าเช็ดตัวไว้ก่อน และรีบเป่าผมยาวๆ ของเธอให้แห้ง ผมสีดำหนาสยายอยู่ด้านหลังเหมือนน้ำตก กระเซอะกระเซิงและนุ่มนวล แบ่งชั้นชัดเจน

ช่างเหมาะกับรูปร่างที่สูงร้อยหกสิบห้าเซนติเมตรอย่างเธอ ผิวขาวดั่งน้ำนมภายใต้แสงไฟ เปล่งประกายออกมาจางๆ เยี่ยวานวานสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ภาวนาเงียบๆ ในใจหวังว่าเขาจะไม่อยู่ในห้อง

เธอเปิดประตูห้องน้ำ และมองไปเห็นโซฟาเล็กๆ ภายในห้องนอน ชายผู้นั้นถอดเสื้อออก เหลือเพียงกางเกงขายาวของเขาเท่านั้น เขานั่งในท่าตามใจชอบ และพบว่าแนวกระดูกสะโพกดูสูงเพรียวอย่างไม่มีสาเหตุ

เยี่ยวานวานกำผ้าเช็ดตัว แล้วเดินออกมาอย่างเหนียมอาย “ฉะ...ฉันอาบเสร็จแล้ว คุณไปอาบสิ!”