ตอนที่ 707

ถังจือซย่ากินโจ๊หนึ่งถ้วย สีจิ่วเฉินเดินเข้ามาเป็นเพื่อนเธอ ไม่นานถังจือซย่าก็หลับไป ภายใต้การปลอบใจของสีจิ่วเฉิน เยี่ยวานวานค่อยเข้ามาห่มผ้าห่มให้เธอ อยู่เป็นเพื่อนเธอ

“คุณคือผู้ช่วยที่เธอรับมาใหม่เหรอ”สีจิ่วเฉินจำเยี่ยวานวานไม่ได้ ถึงยังไงตอนแต่งงานคนเยอะเกินไปแล้ว

เยี่ยวานวานรีบลุกขึ้นยืนตอบคำถาม “ฉันค่ะประธานสี ฉันชื่อเยี่ยวานวาน”

“รบกวนคุณช่วยดูแลภรรยาของผมก่อน อย่าให้ใครมารบกวนเธอ”สีจิ่วเฉินพูดกับเธอ

“ค่ะ”เยี่ยวานวานพูดตอบหนึ่งคำเบาๆ

สีจิ่วเฉินเดินจากไป เยี่ยวานวานก็อยู่เป็นเพื่อนถังจือซย่านอนหลับอย่างอดทน

โทรศัพท์ที่ปิดเสียงของเยี่ยวานวานดังขึ้น แต่เธอไม่ได้ยิน ชื่อที่เขียนด้านบนคือคุณชายเจียน

ตามมาด้วย ดังขึ้นอีกครั้ง

เพียงพริบตาก็ปรากฏสายไม่ได้รับบนหน้าจอสิบกว่าสายแล้ว

เยี่ยวานวานก็มองไปยังถังจือซย่าที่ใบหน้าซีดเซียว ปวดใจมาก และในเวลานี้ มีคุณพยาบาลกว่าสามสี่คนพูดคุยกันที่หน้าประตู เธอรีบลุกขึ้นเดินออกไป ทำเสียงจุ๊ๆ ให้พวกเธอครู่หนึ่ง “นายหญิงสีกำลังพักผ่อน รบกวนเสียงเบาๆ หน่อย”

คุณพยาบาลตกใจทันที รีบเอามือปิดปากและเดินจากไป

ในวิลลาของเจียนจือเพ่ย

หน้าตาที่ยาวจรดพื้น เงาร่างที่หงุดหงิดมากเงาร่างหนึ่งกำลังเดินไปเดินมา ทำไม นกที่เขาปล่อยให้บินไป คิดไม่ถึงว่าจะบินหนีไปแล้ว ขาดการติดต่อเหรอ

นังเด็กคนนี้หมายความว่าไง หรือว่าคิดว่าคำพูดของเขาในครั้งก่อน คือปล่อยให้เธอเป็นอิสระเหรอ

เจียนจือเพ่ยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดต่ออีกครั้งอย่างค่อนข้างไม่ยอมแพ้ ยังคงได้รับคำตอบเดิมคือไม่มีคนรับสาย

“ห่วยแตก”ชายหนุ่มโมโหเลย หยิบกุญแจรถที่อยู่บนโต๊ะคิดที่จะออกไป

แต่เพิ่งจะเปิดประตู ก็เห็นคุณนายเจียนที่กำลังคุยกับคนรับใช้เดินเข้ามา เขารีบระงับอารมณ์ที่หงุดหงิดไว้ เดินเข้าไปพร้อมรอยยิ้ม “คุณย่า”

“จะออกไปข้างนอกเหรอ！”

“เปล่า ดื่มชาด้านล่างนะ”เจียนจือเพ่ยประคองคุณย่าเดินลงไปข้างล่าง