ตอนที่ 725

"รวยมาก"

"หล่อเท่าฉันไหม"

เยี่ยวานวานเหลือบมองเขา แล้วพูดกับเขาอย่างถนอมน้ำใจว่า "ไม่หล่อเท่านาย”

"ดีแล้ว"

“ไม่อย่างนั้น ฉันกลัวจริงๆ ว่าฉันจะเอาชนะเขาไม่ได้ ผู้ชายที่รวยและหล่อกว่าฉัน” หลี่เจียผิงหัวเราะเบาๆ ความมั่นใจส่วนใหญ่ก็กลับคืนมา

และในขณะนี้ก็มีข้อความมาจากโทรศัพท์มือถือของเยี่ยวานวาน "ทำไมเมื่อคืนเธอไม่รับสาย แล้วก็ไม่ตอบข้อความฉัน"

เยี่ยวานวานตอบกลับไปว่า "เมื่อคืนฉันปิดเสียงไว้แล้วก็ฉันเผลอหลับไป ฉันขอโทษ!"

“เธอจะมาที่บ้านฉันไหม”

"อือ! ฉันจะไปเก็บของ เดี๋ยวก็ถึงแล้ว" เยี่ยวานวานหันกลับมาหาเขา

ในตอนนี้ชายผู้ยุ่งอยู่กับการทำงานและอ่านข้อความอยู่ก็ขมวดคิ้วแน่น เธอมีแผนที่จะไม่มาที่บ้านของเขาอีกหรือเปล่า

แต่พอคิดว่าเธอกำลังจะมา เขาเลยลุกขึ้นและเดินลงไปข้างล่าง

ห้านาทีต่อมา กริ่งประตูบ้านพักของเขาก็ดังขึ้น เจียนจือเพ่ยเอื้อมมือไปกดเปิดและเห็นว่าเยี่ยวานวานผลักประตูเล็กด้านข้างเข้ามา และตามด้วยชายร่างใหญ่

พอหลี่เจียผิงเห็นชายร่างผอมเพรียวยืนอยู่ในสวน ความมั่นใจทั้งหมดของเขาก็หายไปในทันทีและเขาก็ขาอ่อนหมดแรง

ผู้หญิงคนนี้โกหกเขาจริงๆ ใครเห็นเข้าก็รู้ว่าผู้ชายในสวนนั้นเก่งที่สุด นอกจากจะหล่อจนตาพร่าแล้ว ออร่ายังจับ เสื้อผ้า หน้าตา หุ่น นิสัยใจคอบลาบลา ของคนคนนั้นทั้งหมดขยี้เขาจนจมดิน

เยี่ยวานวานกระแอมเบาๆ แล้วหันกลับมาจับมือหลี่เจียผิงและเดินไปหาเจียนจือเพ่ยอย่างประหม่า

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณเจียน ฉันมาที่นี่เพื่อเก็บของ" ดวงตาของเยี่ยวานวานเป็นประกายและในขณะเดียวกันเธอก็แนะนำอีกคน "นี่คือแฟนของฉัน หลี่เจียผิง เขามาช่วยฉัน"

เจียนจือเพ่ยหรี่ตาพระจันทร์เสี้ยวของเขา น้ำเสียงของเขาเย็นชา "แฟน?"

"สวัสดี ผมชื่อหลี่เจียผิงเป็นคนรักในวัยเด็กของวานวานและก็เป็นแฟนของเธอ" หลี่เจียผิงยื่นมือออกมาเพื่อจะจับมือกับเจียนจือเพ่ย

แต่ก็ช่วยไม่ได้ที่อีกฝ่ายแค่เหลือบมองเขาอย่างเกียจคร้าน จากนั้นก็จ้องมองที่เยี่ยวานวานและถามว่า "เธอไม่เคยบอกว่าเธอมีแฟน"

เยี่ยวานวานยิ้ม "คุณก็ไม่ได้ถามฉันเหมือนกันค่ะ"