ตอนที่ 743

มีเพียงความคิดเดียวในหัวของเขา คือการพาสีสือเหยากลับประเทศจีนและทำการการผ่าตัดที่โรงพยาบาลให้เสร็จ จะได้ทำให้ภรรยาของเขาสบายใจ

ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการรอให้มากไปกว่านี้แล้ว

สีจิ่วเฉินเห็นคนร้ายเข้ามาใกล้พุ่มไม้ที่ห่างจากเขาหกเมตร เขาส่งซิกให้หลี่เซิงว่าเขาจะออกไปและหลี่เซิงก็เกร็งๆ และเดินตามหลังเขาไปทันที

เมื่อนักเลงได้ยินเสียงแปลกๆ ดังจากต้นไม้ด้านหลังตน เขาก็สุ่มฟาดทันที แต่เขาไม่รู้ว่านั้นเป็นก้อนหินที่หลี่เซิงโยนทิ้งไว้

และขณะที่เขากำลังกวาดสายตาอย่างบ้าคลั่ง สีจิ่วเฉินก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเขาแล้วคว้าอาวุธของตนออกมาเพื่อจัดการกับนักเลงคนนั้น

แล้วสีจิ่วเฉินก็เจอกับซองกระสุน ซึ่งมันก็เพียงพอแล้ว ดวงตาของเขาเย็นชาราวกับใบมีด หลี่เซิง เห็นเขาเข้าใกล้กลุ่มของแก๊งอันธพาลอย่างง่ายดายและสง่างาม เขาก็ทำตามทันทีโดยไม่ลังเล

และในป่า นกที่ตื่นตระหนกก็บินออกไปและเสียงต่างๆ สลับกันไป พร้อมกับเสียงกรีดร้อง หลังจากนั้นสิบห้านาที ทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบ

หลี่เซิงถืออาวุธในมือตัวเองและไม่อยากจะเชื่อกับฉากบู๊ที่อยู่ข้างหน้า แถมตัวละครหลักก็คือหัวหน้าใหญ่ที่เขาต้องปกป้อง

สีจิ่วเฉินทิ้งของในมือและพูดกับหลี่เซิงว่า "ไปกันเถอะ! ก่อนที่มันจะมืดสนิท"

หลี่เซิงตกใจเล็กน้อย แต่รีบตามเขาไป

เมื่อขับรถมาถึงพวกเขาก็ติดต่อสมาชิกของรถอีกสามคันและรถของพวกเขาก็มารับพวกเขาทันที ส่วนชายอีกสองคนก็ถูกส่งไปที่โรงพยาบาลแล้ว

และอย่างแรกที่สีจิ่วเฉินทำคือหยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดโทรหาถังจือซย่า

"ฮัลโหล! ฮัลโหล จิ่วเฉินนั่นคุณเหรอ" เสียงของถังจือซย่ามาพร้อมกับการร้องไห้

"ผมเอง ไม่ต้องห่วง ผมสบายดี" สิจิ่วเฉินปลอบเธอด้วยเสียงแผ่วเบา ในสองชั่วโมงที่ผ่านมาเธอต้องคอยกังวลอยู่ที่ประเทศจีน!

“คุณทำให้ฉันกลัวแทบตาย” ถังจือซย่าสูดจมูก เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังร้องไห้

“ผมจะตายง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไง ผมยังต้องดูแลคุณกับเฉินเฉินไปตลอดชีวิตนะ” สีจิ่วเฉินพยายามปลอบเธอแบบตลกๆ