ตอนที่ 769

ความสนุกสนานฉายประกายขึ้นมาในดวงตาของเจียนจือเพ่ย "จะตะโกนไปทำไม? เว้นเสียแต่คืนนี้เธอจะเป็นคนเริ่ม แล้วก็ตลอดคืนนี้เธอต้องห้ามปฏิเสธฉัน ห้ามมาร้องบอกให้พอด้วย ฉันถึงจะไม่เรียกเธอว่าเจ้าลูกหมาแบบนี้ หึๆ"

ใบหน้าของเยี่ยวานวานแดงไปถึงใบหู แต่ก็ยังพูดด้วยท่าทางที่หยิ่งทะนงว่า "โอเค ไม่ร้องก็ไม่ร้อง"

เจียนจือเพ่ยลุกขึ้นทันที ดึงเธอให้ลุกขึ้นแล้วอุ้มขึ้นมาในท่าเจ้าสาว จากนั้นก็พาเดินไปที่ห้องนอนใหญ่ ที่ซึ่งคืนนี้จะกลายเป็นสนามรบของพวกเขา

กลางดึกหญิงสาวในอ้อมแขนของเขาหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าและพึงพอใจ แต่ชายคนนั้นกลับหลับไม่ลง

เจียนจือเพ่ยหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูข้อความและการโทรด่วนในนั้น เขารู้ว่าเขาต้องกลับไปและไม่สามารถรอได้อีกแล้ว

เนื่องจากตำแหน่งผู้นำของตระกูลกำลังรอให้เขาไปสืบทอด นี่เป็นพิธีที่สำคัญมากสำหรับเขา และเขาจะขาดไม่ได้

เจียนจือเพ่ยหยิบกระดาษที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมา แล้วลงมือเขียนจดหมายฉบับหนึ่งด้วยมือของเขาเอง จากนั้นก็วางไว้บนโต๊ะข้างเตียง เขาก้มลงจูบหน้าผากของหญิงสาว และพูดด้วยเสียงที่แหบแห้งว่า "รอฉันกลับมาก่อนนะ"

รถของบอดี้การ์ดที่จอดอยู่ชั้นล่างไม่ได้ออกไปไหน พวกเขาถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นคุณชายเดินออกมา

“คุณชายครับ เครื่องบินกำลังรออยู่เลยครับ”

"ไปกันเถอะ!" หลังจากเจียนจือเพ่ยพูดจบ เขาก็หันกลับมามองหมู่บ้านที่อยู่ข้างหลัง เห็นบานหน้าต่างที่มีแสงสว่างลอดออกมาเล็กน้อย แต่สุดท้ายเขาก็เข้าไปในรถและจากออกไป

เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวสีเทาเข้มขนาดใหญ่บินขึ้นที่สนามบินแล้วหายไปในเมฆยามค่ำคืน

เยี่ยวานวานที่นอนกอดผ้านวมอยู่บนเตียงในห้องนอน รู้สึกถึงอุณหภูมิที่เหลืออยู่ในผ้านวมแล้วนอนหลับฝันดี ในความฝันเธอเห็นตัวเองสวมชุดแต่งงาน จับมือกับเจียนจือเพ่ยฉลองกับแขกทุกคนในงาน

เช้าวันรุ่งขึ้น เยี่ยวานวานมักจะเอนตัวตะแคงไปด้านข้างอย่างติดเป็นนิสัย มือของเธอกวาดขึ้นไปทั่วเตียง แต่สิ่งที่เธอสัมผัสได้กลับเป็นเพียงอุณหภูมิที่เย็นลงของผ้าปูที่นอน ซึ่งนั่นทำให้เธอตื่นจากความฝัน แล้วมองไปยังพื้นที่เตียงเรียบๆ ด้านข้าง จึงลุกขึ้นนั่งทันที

ตอนนี้ทั้งบ้านเงียบมาก เงียบจนเธอเริ่มรู้สึกมีลางสังหรณ์ใจที่ไม่ดี เธอลุกจากเตียงแล้วมองหาไปรอบๆ ห้องนอน ในที่สุดก็เห็นจดหมายบนโต๊ะที่วางอยู่ข้างเตียง

เป็นเจียนจือเพ่ยที่เขียนถึงเธอ

“วานวาน ฉันมีเรื่องด่วนที่ต้องกลับไปหาครอบครัว เชื่อฉันนะ ฉันจะรีบกลับมาอยู่กับคุณอย่างเร็วที่สุด รอฉันจัดการเรื่องทางนี้ของครอบครัวเสร็จ ฉันจะรีบกลับไปรับเธอเพื่อเตรียมงานแต่งงานของเรานะ”