ตอนที่ 772

"ครับ เอาตามนี้เลย！" เจียนจือเพ่ยไม่มีความคิดเห็นแม้แต่น้อย ในใจของเขา ตัวตนของภรรยาไม่ได้สำคัญขนาดนั้น

คุณนายเจียนแน่ใจแล้วว่าหลานชายของเธอเลิกกับเยี่ยวานวานจริงๆ บางทีเขาอาจพิจารณาแล้วว่าเยี่ยวานวานไม่เหมาะกับเขา

"โอเค แกตัดสินใจได้ก็ดีแล้ว ย่าจะไม่ขัดข้องอะไร"

หลังจากที่คุณนายเจียนพูดจบ เธอก็ลุกขึ้นและจากไป เจียนจือเพ่ยมองทิวทัศน์ยามราตรีด้านนอกหน้าต่าง จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยความรำคาญใจและเปิดดูรูปถ่ายของเขา เพราะเขารู้สึกว่าในหัวของเขานั้นเลือนลางกับเรื่องที่เกิดขึ้นไม่นานนี้ รู้สึกเหมือนหลับไปนานและฝันคลุมเครือจนไม่สามารถคิดออกได้เลย

พอเปิดดูรูป ก็เห็นรูปของหญิงสาวคนนั้นอีกครั้งและไม่ใช่แค่รูปเดียว แต่ยังมีรูปเดี่ยวของเธออีกหลายรูป พอดูจากหลายๆ มุม เหมือนมีใครใช้โทรศัพท์ของเขาแอบถ่าย หญิงสาวคนนั้นบ้างก็ยิ้ม บ้างก็ทำปากจู๋ หรือไม่ก็เล่นหูเล่นตา ท่าทางน่ารักไร้เดียงสาต่อหน้ากล้อง

เธอคือใคร ทำไมถึงมาปรากฏในรูปถ่ายโทรศัพท์มือถือของเขา ทำไมอยู่หน้ากล้องถึงได้เป็นธรรมชาติขนาดนี้

แล้วใครเอามือถือของเขาไปถ่ายรูปเธอ? เจียนจือเพ่ยพบว่าเขาไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

เขาจ้องมองไปที่หญิงสาวในรูปภาพ พยายามนึกถึงเรื่องของเธอ แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามนึกถึงอย่างไร เขาก็รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ไม่มีอยู่ในความทรงจำของเขา

แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอที่อยู่ในภาพนั้นดึงดูดความสนใจของเขาอยู่นิดๆ รอยยิ้มก็แสนจะอ่อนหวาน

สำหรับชื่อของเธอ เจียนจือเพ่ยจำไม่ได้แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่เสียเวลาคิดเรื่องนี้ เขาเอื้อมมือออกไปเพื่อจะลบภาพเหล่านี้ แต่จู่ๆ ความคิดที่ไร้เหตุผลก็ทำให้เขายั้งมือ

เขายังรู้สึกว่าภาพถ่ายเหล่านี้มีความหมายบางอย่างกับเขา และการเก็บมันไว้ก็ไม่ได้กินพื้นที่ความจำ ดังนั้นเขาจึงเก็บมันไว้

หลังจากที่คุณนายเจียนลงไปชั้นล่าง เธอก็โทรศัพท์กำชับทุกคนที่อยู่ใกล้ตัวกับเจียนจือเพ่ยว่าต่อไปอย่าเอ่ยชื่อเยี่ยวานวานต่อหน้าเขาอีก เกรงว่าหลานชายของเธอจะเสียใจที่แต่งงานกับเฉียวเสวี่ยเม่ย

เจียนจือเพ่ยรู้สึกง่วงนอน เขาจึงล้มตัวลงที่เตียงและผล็อยหลับไป สาเหตุก็เพราะยาที่เขาดื่มไปมีฤทธิ์ที่ช่วยในการนอนหลับ