ตอนที่ 78

“ฮื่อ!” เด็กน้อยพยักหน้าอย่างมีความสุข

“เฉินเฉินทำไมพวกเราไม่เชิญคุณลุงจ้านมาร่วมล่ะ!” ถังจือซย่ารู้สึกว่าจ้านฉิงเหย่เหมาะสมกว่า

“ฉิงเหย่เพิ่งรับช่วงต่อจากบริษัทยุ่งมากๆไม่มีเวลาเข้าร่วม”

“ฉันลองถามเขาดูให้เขาจัดการให้” ถังจือซย่ารู้สึกว่าจำเป็น

“ไม่ได้นะหม่ามี๊!เมื่อกี้เสี่ยวชิงรู้ว่าคุณลุงสีเป็นพ่อของผมเเล้ว ถ้าเปลี่ยนเป็นคุณลุงฉิงเหย่ความก็เเตกพอดี” ถังอวี่เฉินรีบโต้เเย้ง

ถังจือซย่า “…”เธออยากร้องไห้ เมื่อกี้ผู้ชายคนนี้ยอมรับมั่วซั่วทำไมนะ!

สีจิ่วเฉินยิ้มที่มุมปาก “ฉันจะเเสดงเป็นพ่อให้สมบทบาทเลย”

“ผมก็ตั้งตารอ” ถังอวี่เฉินปรบมือเล็กๆของเขา

“ฉันจะเลี้ยงหนูกินของอร่อยๆ” ผู้ชายพูดจบก็พูดว่าจะเปิดประตูด้านหลังเอาเด็กน้อยเข้าไป ถังจือซย่ารีบมาอุ้มลูกชายหันไปพูดกับใครสักคน “ไม่รบกวนประธานสีคืนนี้ฉันจะหุงข้าวให้เขากินเอง”

ถังอวี่เฉินกลับมาสู่อ้อมกอดของหม่ามี๊ เงยหน้าขึ้นเเละพูดกับสีจิ่วเฉิน”คุณลุงสีมากินข้าวบ้านผมใหม ฝีมือการทำอาหารของหม่ามี๊ดีมาก…” คำพูดต่อไปของเด็กน้อยโดนมือหนึ่งมาปิดไว้ทันที”

ถังจือซย่าปิดปากเล็กๆของลูกชายไว้หันไปพูดกับผู้ชายว่า “ฝีมือการทำอาหารของฉันเเย่มากเลยไม่เชิญคุณ”

ริมฝีปากของผู้ชายโค้งขึ้นยิ้มเล็กๆ “ฉันไม่รังเกียจ” พูดจบก็สงสารเด็กน้อยที่โดนเอามือปิดปากไว้ “อย่าปิดปากเด็กเเล้ว”

ถังจือซย่าเพิ่งนึกขึ้นได้ตอนนี้จึงรีบปล่อยมือ เด็กน้อยสูดหายใจดวงตาโตกระพริบโต้เเย้ง “ หม่ามี๊ฝีมือทำอาหารเห็นชัดๆว่าเก่งมาก ทำไมหม่ามี๊ถึงพูดโกหก”

ถังจือซย่ามองดูลูกชายไม่มีคำพูดใด เลื่อยขาเก้าอี้ฉัน คุณก็เลื่อยซะมีความสุขซินะ?

โอ๊ย!ต้องโทษเธอสอนให้ลูกพูดความจริงมาตลอดห้ามพูดโกหก เเละเธอก็ยังคงมั่นใจในฝีมือการทำอาหารของตัวเอง

“คุณลุงสีพวกเราไปจ่ายตลาดเป็นเพื่อนหม่ามี๊เถอะ!” เด็กน้อยเงยหน้าพูด