ตอนที่ 886

และในตอนนั้นเอง เธอก็ได้พบกับจี้เจ๋อ ผู้มาเปลี่ยนหนอนหนังสืออย่างเธอให้กลายมาเป็นผู้ที่มีความปราถนาในความรู้สึก แต่กลับไม่คิดว่าจะพบเจอคนหลอกลวง ที่เกือบจะพรากชีวิตของเธอไป

ตอนนี้อันฉีรู้สึกว่าทำไมชีวิตคนเราถึงต้องเหนื่อยขนาดนี้นะ? ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำ นั่นถึงจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในการใช้ชีวิตอยู่ในตอนนี้ต่างหาก

“พี่เจียน เหมือนว่าผมจะมีระเบียบการที่ยังเขียนไม่เสร็จนะ” จู่ๆ อาซงก็พูดขึ้นมาและลุกขึ้นยืน

“ถ้านายพูดอย่างนั้น ก็ดูเหมือนว่าฉันก็มีงานที่ยังไม่ได้ทำเหมือนกันน่ะสิ” เสี่ยวซื่อก็รีบตามน้ำไปด้วย

“ไปๆ พวกเรากลับไปทำงานกันเถอะ ให้หัวหน้าอยู่ดูดาวกับคุณอันฉีไปแทน!” อาซงดึงอู๋เจียนขึ้นมา และอู๋เจียนก็ลุกขึ้นตามพวกเขาไปเช่นกัน

“อ้าว...พวกคุณไม่ดูดาวแล้วเหรอ?” อันฉีหันไปตะโกนไล่หลังพวกเขา

“คุณอันฉี ให้หัวหน้าอยู่เป็นเพื่อนเถอะครับ! พวกเราต้องกลับไปทำงานก่อนน่ะ” อาซงหันกลับมาพูดด้วยรอยยิ้ม

แล้วทั้งสี่คนก็หายไปตรงก้อนหินหัวโค้งทางลงเขา และเสียงฝีเท้าก็เดินไปไกลอย่างรวดเร็ว

เมื่อไม่มีเสียงพูดคุยของพวกเขาแล้ว บนยอดเขานั้นก็สงบลง เกิดความเงียบขึ้นมาอย่างฉับพลัน สายลมในยามราตรีพัดผ่านไป และมีร่องรอยความหนาวเย็นเบาๆ

ใบหน้าของอันฉีกลับแดงขึ้นมาโดยอย่างไม่รู้ตัว เธอก็เพิ่งจะมาตระหนักได้ทีหลังว่า เสี่ยวซื่อและคนอื่นๆ ไม่ได้อยากจะมาดูดาวเลย! มันเป็นเพียงการจงใจสร้างโอกาสให้เธออยู่กับเนี่ยเหยียนเฟิงสองต่อสองตั้งแต่แรกต่างหากล่ะ!

แน่นอนว่าพวกเขากำลังเข้าใจผิด คิดว่าเธอกับเนี่ยเหยียนเฟิงกำลังคบกัน ถึงได้จัดทริปนี้ขึ้นมาอย่างไรล่ะ

อันฉีลอบมองดูท่าทางของชายที่อยู่ข้างๆ ก็พบว่าเนี่ยเหยียนเฟิงไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลยสักนิด เขายังคงมองดูท้องฟ้ายามราตรีอันไกลโพ้น ไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

อันฉีอดไม่ได้ที่จะโค้งริมฝีปากยิ้มขึ้นมา ทำไมจะต้องสร้างความลำบากให้ตัวเองด้วยล่ะ! ตอนนื้ก็แค่เพลิดเพลินไปกับช่วงเวลานี้ก็พอแล้ว

คอของเธอเมื่อยล้าเล็กน้อยจากการนั่งดูดาวอยู่แบบนั้น เธอจึงอดไม่ได้ที่จะหนุนแขนนอนลงไปดูแทน

มองดูท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลที่เต็มไปด้วยหมู่ดาวพร่างพราว ราวกับว่าปัญหาทั้งหมดจะถูกโยนทิ้งออกไปจากสมอง และหัวใจของเธอก็พองโตขึ้นมา

เมื่อมองไปที่แผ่นหลังอันตั้งตรงของชายผู้นั้น แม้กระทั่งอันฉีก็ยังมีความคิดฟุ้งซ่านผุดขึ้นมา เธอกำลังคิดว่า เนี่ยเหยียนเฟิงจะชอบผู้หญิงแบบเธอหรือเปล่านะ ?

เขาจะชอบเธอสักนิดบ้างไหม ?