ตอนที่ 909

เธอพอใจกับการพัฒนาที่แข็งแกร่งของบริษัทที่อยู่ในมือของเธอ นี่คืออุตสาหกรรมเครื่องประดับที่เธอโปรดปรานที่สุด ดังนั้นเธอจึงหวังว่าจะสร้างความสำเร็จในด้านนี้ให้ได้

ในขณะที่เธออ่านอย่างจริงจัง ประตูก็ถูกผลักออก โดยปกติคนที่เข้ามาโดยไม่เคาะประตูจะเป็นสามีของเธออย่างไม่ต้องสงสัย

เมื่อมองไปที่ชายหน้าหล่อที่กลัดกลุ้มอยู่นั้น ถังจือซย่ายกมุมปากขึ้นทักทายเขา "ใครติดหนี้คุณหรือเปล่า？"

"งานกับร่างกายอันไหนสำคัญกว่า" ชายคนนั้นดุด้วยเสียงต่ำ แต่กลับเอื้อมมือดึงเธอเข้าไปในอ้อมแขน

ถังจือซย่าก็รู้ว่าเขาเป็นห่วงเธอ ไม่อยากให้เธอเหน็ดเหนื่อย แต่เธอพบว่าการบำรุงครรภ์นั้นน่าเบื่อ เธอจึงอยากหาอะไรทำ

ถังจือซย่าโอบคอของเขาและจูบเขาเหมือนว่ากำลังปลอบประโลม "ฉันรู้！ไม่ทำงานแล้วโอเคนะ"

"ฉันสั่งอาหารกลางวันร้านที่เธอชอบมากที่สุดด้วยล่ะ" เสียงของสีจิ่วเฉินอ่อนโยนและโอบเอวของเธอไว้ "ตอนบ่ายฉันไปเดินผ่อนคลายอารมณ์เป็นเพื่อนกับเธอ"

หลังจากที่ถังจือซย่าแต่งงานก็ถูกชายคนนี้ประคบประหงมมาตลอด ตอนนี้การที่เธอมีลูกอีกคนยิ่งทำให้ชายคนนี้รู้สึกว่าเธอเป็นของล้ำค่าในมือ ไม่ยอมให้เธอเหนื่อย และลดงานลงอีกเพื่อมาอยู่เป็นเพื่อนเธอ

"อื้ม ฉันอยากอยู่บ้าน" ถังจือซย่าพูดจบและเอื้อมมือออกไปจัดคอเสื้อของชายคนนั้น วันนี้เขาไม่ได้ใส่เน็กไท คอเสื้อที่ค่อนข้างกว้างเผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าที่เซ็กซี่ของเขา

ถังจือซย่าใช้โอกาสนี้ยื่นมือออกไปลูบคลำมัน รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของสีจิ่วเฉิน ช่วงนี้ภรรยาของเขาเริ่มรุกเขามากขึ้น

"รอเดี๋ยวก่อน ฉันจะคุยธุระกับซ่งอวี้ อีกสิบนาทีจะกลับมา" ถังจือซย่าพูดกับสามีของเธอ

แต่ชายคนนั้นก็เริ่มปวดหัวอีกครั้ง แม้ว่าจะหัวร้อนแต่ก็ไม่กล้าที่จะโวยวาย ถังจือซย่ารับรู้อารมณ์ของเขา จึงใช้สองแขนของเขาโอบรอบเอวของเขาอีกครั้ง "ประธานสีหึงอีกแล้วเหรอ？"

สีจิ่วเฉินกดเธอลงในอ้อมแขนและพยักหน้ายอมรับว่า "ใช่ฉันหึง"