ตอนที่ 913

ทั้งสองมองกันอย่างอึ้งๆ ความจริงพวกเขาไม่ได้วิ่งมาช่วยเหลือหรอก แต่ถูกให้มาดูคนกำลังรักกันต่างหากล่ะ! เอาละเว้ย คนที่ไม่ชอบเข้าใกล้สตรีผู้ใดอย่างลูกพี่กำลังทำอะไรอยู่น่ะ

เพราะไม่ทันได้ระวังเลยต้องมาเห็นคนพลอดรักกันตั้งแต่เช้า เสี่ยวซื่อและหลี่หลงซินรู้สึกอิจฉาตาร้อนขึ้นมา จึงกลับออกไปอย่างเงียบๆ

ชายหญิงที่ยืนกอดกันในขณะนี้ยิ่งทำให้แสงแดดยามเช้านั้นอบอุ่นขึ้นไปอีก เมื่ออันฉีถูกปล่อยให้เป็นอิสระเธอก็รีบฝังใบหน้าลงบนคอของชายหนุ่มอย่างเขินอายพักใหญ่ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองดูเขาอย่างอ่อนโยนและส่งยิ้มแหยๆ ออกมา

ใบหน้าของเนี่ยเหยียนเฟิงก็ขึ้นสีบ้างเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้หลบสายตาของหญิงสาวและมองไปยังริมฝีปากนุ่มนิ่มของเธอในขณะที่เธอกำลังหัวเราะออกมา แถมยังมีความคิดว่ายังไม่ถึงใจอีกด้วย

สิ่งที่เขาทำเมื่อครู่ทำให้ภายในใจของเขาสั่นไหวไม่น้อย เขาเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะใช้วิธีนี้ในการลงโทษเธอ

เมื่อครู่ความยับยั้งชั่งใจและสติปัญญาของเขาได้หายไปแล้วเพราะหญิงสาวในอ้อมกอดดึงดูดเขาไม่หยุด

“ปล่อยฉันลงได้แล้ว” อันฉีขอรร้องออกมา

เนี่ยเหยียนเฟิงทำได้แค่ปล่อยหญิงสาวลง คิดอยากจะช่วยประคองเธอแต่อันฉีก็เห็นอันฉีหันหลังไปหาอะไรบางอย่างที่พุ่มไม้

“คุณกำลังหาอะไร” เนี่ยเหยียนเฟิงถาม

“นกน้อยที่ขนยังขึ้นไม่เต็มตัวน่ะ เมื่อกี้มันถูกเถาวัลย์พันตัวไว้ ตอนที่ฉันช่วยมัน มันก็ตกลงมาที่นี่” อันฉีพูดขึ้นด้วยสีหน้าร้อนรน

ชายหนุ่ม “…”

เธอปีนขึ้นต้นไม้โดยที่ไม่สนใจอันตรายใดๆ ก็เพื่อลูกนกตัวเดียวงั้นเหรอ ถ้าหากเขาไม่ได้ยินเสียงเรียกขอความช่วยเหลือจากเธอ เธอก็คงจะพลัดตกลงมาเสียแล้ว ความสูงขนาดนี้ต้องได้รับบาดเจ็บเป็นแน่

จู่ๆ อันฉีก็พูดออกมาด้วยความดีใจว่า “มันอยู่นี่” พูดจบเธอก็ค่อยๆ อุ้มลูกนกให้ขึ้นมา เขาเห็นเพียงนกที่มีขนสั้นสีขาวกระพือปีกในมือของเธอ

“น่ารักใช่ไหม!” อันฉีถามขึ้น

แต่สีหน้าของชายหนุ่มกลับเย็นชา และออกคำสั่งกับเธอ “ต่อไปห้ามทำแบบนี้อีก ไม่มีอะไรสำคัญกว่าชีวิตของคุณ และคุณก็ควรจะคำนึงถึงความปลอดภัยเป็นอันดับแรก”

อันฉีกัดปากแน่น นกน้อยที่ถูกยื่นให้เขาดูเมื่อครู่ รีบกลับเข้ามาในอ้อมแขนของเธออย่างรวดเร็ว คงจะกลัวว่าผู้ชายคนนี้จะบีบตัวเองตาย

“ทิ้งไปซะ” ชายหนุ่มออกคำสั่งอย่างเยือกเย็น