ตอนที่ 957

อันฉีตกตะลึงเมื่อได้ยินเสียงนี้ ทันใดนั้นเธอก็หันศีรษะไปมอง และข้างหลังเธอนั้นมีเนี่ยเหยียนเฟิงยืนอยู่

มันเหมือนความฝัน

ที่เขามาปรากฏตัวแบบนี้

"คุณ..." อันฉีรู้สึกคอแหบแห้ง เจ็บปวดทรวงอก และสับสนไปชั่วขณะ

ก่อนที่เธอจะได้สติ ชายคนนั้นก็ยื่นมือมาโอบไหล่ของเธอและพาเธอตรงไปตามทางเดิน ขณะนี้มีแขกในห้องวีไอพีห้องหนึ่งเพิ่งออกไป บริกรก็เข็นรถเสิร์ฟอาหารกำลังจะเข้าไปทำความสะอาด เนี่ยเหยียนเฟิงเรียกเธอ "เดี๋ยวสักพักค่อยเข้าห้องวีไอพีห้องนี้"

พูดจบ เขาก็เปิดประตูและดึงอันฉีเข้ามา บริกรเข้าใจทันที จึงยืนรออยู่ที่หน้าประตู

อันฉีหายใจหอบ "ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่"

"ฉันชวนเพื่อนมาทานอาหารเย็นที่นี่" เนี่ยเหยียนเฟิงตอบเธอด้วยเสียงต่ำ

ดวงตาของอันฉีแดงก่ำเล็กน้อย เขาและสมาชิกในทีมกลับไปแล้วไม่ใช่หรือ ที่แท้เขายังอยู่ในเมืองอันหลาน

ทันใดนั้นเธอก็นึกได้ว่าครอบครัวของเธอยังอยู่ในห้องวีไอพี เธอเม้มริมฝีปากแล้วพูดว่า "คุณปู่ คุณอาและอันนั่วกำลังรับประทานอาหารอยู่ที่นี่ คุณอยากจะเข้าไปทักทายไหม"

เนี่ยเหยียนเฟิงไม่ตอบ ได้แต่จ้องไปที่เธอ มองหยาดน้ำที่ค่อยๆ เอ่อล้นในดวงตาของเธอ เขาถอนหายใจเล็กน้อย "ฉันไม่ไปดีกว่า"

อันฉีมองไปทางอื่นด้วยความลำบากใจ แอบใช้มือเช็ดน้ำตาอย่างเงียบๆ แล้วถามเขาอีกครั้งว่า "ทำไมคุณไม่ไป"

เนี่ยเหยียนเฟิงเอื้อมมือไปจับคางของเธอ และบังคับให้เธอหันหน้าเข้าหาเขา "ร้องไห้แบบนี้ แสดงว่ายังไม่ลืมผมใช่ไหม"

อันฉีมองไปที่ใบหน้านี้ เธอรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ ไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้าอย่างไร เธอปัดมือของเขาที่จับคางของเธอ "อย่าทำแบบนี้"

"ต่อไปถ้ามีคนแปลกหน้าเข้ามาคุยกับคุณ ปฏิเสธพวกเขาไปตรงๆ ป้องกันตัวเองดีๆ" เนี่ยเหยียนเฟิงเตือนเธอ

อันฉีไม่รู้ว่าความขุ่นเคืองใจที่เกิดขึ้นคืออะไร เธอพูดด้วยความโกรธว่า "ฉันไม่ต้องการให้คุณเตือนฉัน ฉันดูแลตัวเองได้"