ตอนที่ 12
ตอนที่ : 12 วันเกิด
October 31, 2026
ตอนที่ : 12 วันเกิด
6
วันเกิด
หลายวันต่อมานางอำไพได้เตรียมงานวันเกิดให้ลูกสาว ได้ชวนทักษ์ดนัยกับลูกชายให้มากินเลี้ยงวันเกิดช่วงหัวค่ำด้วย แต่ก็ยังลังเลว่าจะชวนเพื่อนบ้านอีกฝั่งดีไหม จึงต้องมาปรึกษาเจ้าของวันเกิดเสียก่อน
“รุ้งว่าไม่ต้องชวนเขาหรอกแม่ เขาคงไม่อยากมา”
“มันจะน่าเกลียดไหมลูกบ้านก็ใกล้กันแค่นี้ เราจัดสนามหญ้าซะสวยเขามองมาก็ต้องรู้ว่าเรามีงานกัน” นางอำไพมองไฟปิงปองประดับตามต้นไม้แล้วก็พลอยหนักใจขึ้นมา
“ไม่ดีกว่าค่ะแม่ เอางี้นะรุ้งจะเอาเค้กวันเกิดไปให้คุณป้าพิมพ์แค่นี้ก็พอมั้งคะ จะได้ไม่ดูว่าเราไร้มารยาทจนเกินไป”
“มันจะดีเหรอลูก”
“ดีสิคะ ขืนเราไปบอกเขาก่อนเขาจะได้หาว่าเราอยากได้ของขวัญวันเกิดอีก ลูกชายเขาจะได้แขวะรุ้งสบายใจเลยทีนี้”
“เอา ๆ ถ้ารุ้งสบายใจที่จะทำแบบนั้นแม่ก็ไม่ว่าอะไร”
“ขอบคุณค่ะแม่ ขอบคุณที่ทำอาหารอร่อย ๆ ให้รุ้งด้วยนะคะ รุ้งชวนเพื่อนมาด้วยนะแม่จำยัยนิได้ไหม นิยาเพื่อนม.ปลายที่มาค้างบ้านเราบ่อย ๆ ไงแม่”
“หนูนิเหรอแม่จำได้ ว่าแต่รุ้งไปเจอหนูนิที่ไหนล่ะลูกแม่ไม่ได้เห็นหนูนินานมากแล้ว”
“เจอกันในเฟซค่ะแม่ ยัยนิทำงานที่บริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้าค่ะ นี่ไม่ได้เจอกันเจ็ดปีจะมาเจอกันวันแรกวันนี้เลยนะแม่”
“ได้เจอเพื่อนเก่าแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ รุ้งจะได้ไม่เบื่อด้วยที่วัน ๆ คุยแต่กับแม่สองคน”
“ใครจะเบื่อแม่ได้ลงคอคะ ก็พูดไปนั่น” รุ้งพรายโถมเข้าไปกอดมารดาแล้วหอมแก้มท่านอย่างเอาใจ
สองแม่ลูกจัดเตรียมสถานที่ไว้เรียบร้อยแล้ว ก็พากันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อออกมาต้อนรับแขกในช่วงหัวค่ำ รุ้งพรายเปิดเพลงคลอเบา ๆ ให้บรรยากาศไม่เงียบจนเกินไป หญิงสาวมาในชุดเสื้อแขนกุดสีขาวกระโปรงยาวฟูฟ่อง อาหารก็เรียงรายบนโต๊ะสนามหญ้าหน้าบ้าน และแขกคนแรกที่มาในงานก็คือทักษ์ดนัยกับลูกชาย
“พี่รุ้งสวยม้ากมากวันนี้” น้องฟรังก์ชมเป็นคนแรก
“สวยจริง ๆ ครับคุณรุ้ง” ตามด้วยพ่อม่ายสุดหล่อ
“แหม สองพ่อลูกนี่ปากหวานเหมือนกันไม่มีผิดเลยนะคะ” รุ้งพรายก็ยิ้มรับคำชมจากสองพ่อลูก
“ของขวัญวันเกิดครับคุณรุ้ง” ทักษ์ดนัยยื่นกล่องของขวัญให้หญิงสาว รุ้งพรายก็ยิ้มรับและขอบคุณเขา
“ความจริงไม่ต้องซื้อมาก็ได้ค่ะ แค่มาร่วมงานรุ้งก็ขอบคุณมากแล้ว ถือซะว่ามากินข้าวมื้อค่ำด้วยกันก็ได้”
“ไม่ได้ครับวันเกิดคุณรุ้งทั้งทีน้องฟรังก์ก็เรียกร้องให้หาของขวัญกล่องใหญ่ ๆ ให้ด้วย นี่รบเร้าผมพาไปซื้อด้วยตัวเองเลยนะครับ”
“อย่าบอกนะคะว่าน้องฟรังก์เป็นคนเลือกให้พี่รุ้ง” หญิงสาวย่อตัวลงถามเด็กชายตัวป้อม
“ผมเลือกเองครับพี่รุ้ง”
“โหยน่ารักที่สุดเลยน้องฟรังก์ มามะให้พี่รุ้งหอมแก้มทีหนึ่ง” รุ้งพรายก้มลงไปหอมแก้มยุ้ย ๆ ของน้องฟรังก์ ก่อนจะเชิญให้ทั้งคู่ไปนั่งที่โต๊ะ
“มาค่ะคุณทักษ์ วันนี้ก็มีแค่คนกันเองนี่แหละค่ะ เหลือหนูนิเพื่อนรุ้งอีกคนแค่นี้เอง ทำตัวตามสบายเลยนะคะ” นางอำไพบอกหลังจากรับไหว้จากสองพ่อลูกเรียบร้อยแล้ว