ตอนที่ : 2 เงาอดีต 2

ตอนที่ : 2 เงาอดีต 2

นั่นยังไม่ทำให้เธอล้มเลิกความคิดที่จะเอาเขามาเป็นคนรักให้จงได้ รุ้งพรายทำมากกว่านั้น ด้วยการส่งรูปเธอกับเขาในชุดว่ายน้ำไปให้แฟนของคริษฐ์ดู ใส่ร้ายป้ายสีว่าเขามีใจให้เธอ ทั้งที่ก็แค่การไปว่ายน้ำตามประสาพี่น้องทั่วไป

‘ส่งรูปบ้า ๆ พวกนั้นไปให้มลเขาเข้าใจผิด

จิตใจเธอทำด้วยอะไรรุ้ง’

‘ก็รุ้งรักพี่คริษฐ์’

‘แต่พี่ไม่ได้รักรุ้ง’

‘แต่รุ้งรักของรุ้งมาตั้งนาน พี่มลมาทีหลังรุ้งอีก’

‘รักพี่หรืออะไร ความรักมันไม่ใช่แบบที่รุ้งทำหรอกนะ แบบนี้มันเหมือนเด็กใจแตกมากกว่า ต่อไปนี้ห้ามมาบ้านพี่ห้ามมายุ่งกับพี่หรือมลอีก’

‘รุ้งจะมา !’

‘รุ้งพราย !’

‘รุ้งจะมาพี่คริษฐ์จะทำไม คุณป้าพิมพ์ก็ไม่เคยห้าม’

‘ยัยเด็กบ้า ! ดีอยากรู้ว่าต่อไปจะกล้ามาอีกไหม’

คริษฐ์จ้องเธอแบบแปลก ๆ จากนั้นเขาก็ดันตัวเธอเข้ากับผนังห้องนอน รุ้งพรายเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติในเรื่องนี้ เพราะทุกครั้งคริษฐ์จะไม่หยาบคายถึงเพียงนี้ อย่างมากก็แค่ด่าทอที่เธอทำเป็นหูทวนลม

‘รู้อะไรไหมรุ้ง ผู้ชายทุกคนบนโลกนี้เขาสามารถมีอะไรกับผู้หญิงที่เขาไม่รักได้ง่าย ๆ ถ้ารุ้งอยากได้พี่ก็จะสนองให้ ก็ดีเหมือนกันมันจะได้จบ ๆ กันไป’ มือทั้งสองของเธอถูกรวบขึ้นเหนือศีรษะ

‘พี่คริษฐ์ !’ เสื้อของเธอถูกเขากระชากจนยืดย้วย

‘พี่จะนอนกับรุ้ง จากนั้นก็จะแต่งงานกับมล รุ้งก็ได้อย่างที่ต้องการถือว่าพี่ช่วยสนองให้ไง อยากร่านดีนัก เห็นอ่อยมานานแล้วนี่ พี่ก็น่าจะสงเคราะห์ให้ได้’

‘พี่คริษฐ์ไม่ !’ คริษฐ์จูบเธอครั้งแรก แต่เป็นจูบที่รุ้งพรายต้องจดจำไปจนวันตาย เพราะมันเต็มเปี่ยมไปด้วยความโกรธเกลียด กระแทกกระทั้นรุนแรงจนริมฝีปากบวมเป่ง ทุกการสัมผัสหยาบคายทั้งหมด

‘หลังจากเป็นของพี่แล้ว

ก็ออกไปจากชีวิตพี่ด้วยนะยัยเด็กใจแตก !’

ตอนนั้นมือของเธอเย็นเฉียบ เนื้อตัวแข็งทื่อก่อนจะถูกเขาล่วงล้ำไปมากกว่าการจูบและสัมผัสภายนอก เธอก็ออกแรงผลักเขาออกสุดฤทธิ์แล้ววิ่งลงจากห้องนอนของเขาไป มุดลอดรั้วกลับบ้านของตัวเองไปในสภาพที่ไม่กล้าให้มารดาได้เห็น บทเรียนคราวนั้นทำเธอตระหนักถึงความจริงว่าเขาเกลียดและไม่พอใจในสิ่งที่เธอทำ รุ้งพรายไม่กล้าเข้าเฉียดใกล้บ้านของคริษฐ์ ประจวบเหมาะกับบิดาต้องการให้เธอไปอยู่ด้วย หญิงสาวจึงตัดสินใจไปจากที่นี่ไปให้พ้นกับความรู้สึกน่าสะอิดสะเอียนนี้

เจ็ดปีผ่านไปทุกคนก็ต้องเติบใหญ่ขึ้น ความคิดก็ต้องเปลี่ยนไปจากเดิม ในวันนี้รุ้งพรายมองย้อนหลังไปในวันวาน หญิงสาวเห็นแค่เด็กสาวใจแตกคนหนึ่งที่ทำอะไรไม่คิด พอได้ใช้ชีวิตกับบิดาทุกอย่างมันเปลี่ยนไป มุมมองความคิดการใช้ชีวิตต้องจริงจังและมีเหตุมีผล รุ้งพรายเปลี่ยนไปแต่หัวใจของเธอยังคงเดิม เธอไม่รู้ว่าเขาจะเปลี่ยนคนรักมาแล้วกี่คน แต่สำหรับเธอในหัวใจยังคงมีเขาแค่คนเดียว ตัดไม่ขาดสลัดไม่หลุดเหมือนฝังอยู่ในจิตสำนึกของเธอไปเสียแล้ว

หลังเก็บเสื้อผ้าอาบน้ำเสร็จหญิงสาวก็เปิดหน้าต่างออกมองดูรอบ ๆ บริเวณบ้าน บ้านหลังใหญ่ที่อยู่ด้านข้างคริษฐ์จะนอนห้องไหน แล้วเขาเป็นอย่างไรบ้างตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมานี้ อยากรู้แต่ไม่กล้าถาม เพราะกลัวความอยากรู้อยากเห็นจะเป็นแรงจุดไฟรักในอดีตขึ้นมาอีก พอแล้วไม่อยากรู้สึกอับอายขายหน้าแบบนั้นอีกแล้ว หันหลังกลับไปทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วปิดเปลือกตาลง นานพอสมควรก่อนที่มารดาของเธอจะขึ้นมาปลุกให้ลงไปกินข้าว

“กับข้าวของโปรดของรุ้งทั้งนั้นเลยนะลูก” นางอำไพเลือกทำแต่ของโปรดของลูกสาวทุกจาน

“ขอบคุณค่ะแม่ทำเสียเยอะเลยจะกินหมดไหมนี่” รุ้งพรายนับจานกับข้าวแล้วก็มีถึงสี่อย่างด้วยกัน ลำพังสองคนจะกินหมดหรือเปล่าก็ไม่รู้

“ต้อนรับการกลับมาของลูกสาวแม่ทั้งทีเหลือก็ใส่ตู้เย็นเก็บไว้กินพรุ่งนี้ต่อได้อีก กินเข้าไปเยอะ ๆ รุ้งผอมไปนะแม่ว่า”

“หืม ไม่จริงมั้งแม่รุ้งน่ะหุ่นพอดีแล้วนะ” คนเป็นลูกก้มลงมองรูปร่างของตัวเองพร้อมกับแย้งมารดาไปด้วย

“จ้าหุ่นดีแล้วก็ยังต้องกิน อ้อพรุ่งนี้แม่ต้องไปทำความสะอาดบ้านคุณพิมพ์เขานะรุ้ง รุ้งอยู่บ้านคนเดียวไปก่อนนะลูก”

“ทำความสะอาดบ้านคุณป้าพิมพ์ ?” หญิงสาวงุนงงเพราะเป็นเรื่องใหม่ที่เธอเพิ่งได้ยิน

“จ้ะ ช่วงหลายปีมานี้เวลาแม่บ้านเขาไม่อยู่หรือลากลับบ้านไปนาน ๆ คุณพิมพ์ก็จะมาจ้างแม่ไปทำความสะอาดบ้านแทน นี่ป้าพุดกับหลานสาวก็ลากลับไปทำบุญกระดูกให้บรรพบุรุษ เห็นว่าจะอยู่ต่างจังหวัดต่อเลยสักอาทิตย์หนึ่ง คุณพิมพ์เลยมาจ้างแม่ทำงานบ้านช่วงนี้”

“เอ่อ แล้วแม่ก็ทำเหรอคะ”