ตอนที่ : 3 ดิ่งลึกลงในใจ

ตอนที่ : 3 ดิ่งลึกลงในใจ

2

ดิ่งลึกลงในใจ

วันรุ่งขึ้นสองแม่ลูกก็ตื่นตั้งแต่ตีสามเพื่อทำขนมไทยเตรียมสำหรับลูกค้า เจ็ดโมงเช้าก็พากันไปยังบ้านของนางพิมพ์พรเพื่อทำความสะอาด

“อุปกรณ์ไม่ต้องเอาไปเพราะที่บ้านโน้นมีครบนะรุ้ง”

“ค่ะแม่” หญิงสาวเดินตามหลังมารดาไปกดกริ่งหน้าบ้านหลังด้านข้าง สักพักใหญ่ ๆ นางพิมพ์พรก็เดินมาเปิดประตูให้ด้วยตัวเอง รุ้งพรายรีบยกมือขึ้นไหว้หญิงสูงวัย

“สวัสดีค่ะคุณป้าพิมพ์”

“หนูรุ้งเหรอลูก กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนี่ โอ๊ยตายแล้วทำไมโตมาแล้วสวยขนาดนี้” เจ้าของบ้านมองรุ้งพรายแล้วทำหน้าปลาบปลื้มใจที่ได้เห็น

“มาเมื่อวานค่ะคุณป้าพิมพ์ วันนี้เลยว่าจะมาช่วยแม่ทำความสะอาดด้วย”

“ดีเลยลูกเข้ามา ๆ ป้าพุดกับแย้มไม่อยู่ไม่มีใครคอยเปิดประตูให้ ขอโทษที่ให้รอนานนะอำไพ”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณพิมพ์ฉันเข้าใจค่ะ อุปกรณ์ทำความสะอาดอยู่ในครัวเหมือนเดิมหรือเปล่าคะ”

“ใช่จ้ะ อยู่ที่เดิมนั่นแหละ แต่ว่าเสียดายจังฉันอยู่คุยด้วยนานไม่ได้วันนี้มีงานต้องรีบไปด้วย พอดีรับปากจะไปงานแต่งของลูกสาวเพื่อน เขาจัดช่วงเช้าที่บ้านกันถ้าออกสายรถจะติดมาก ยังไงอำไพก็จัดการไปเลยนะแล้วล็อกประตูบ้านให้ฉันด้วยล่ะ วันนี้ไม่มีใครอยู่ สงสัยเมื่อคืนตาคริษฐ์จะไม่กลับบ้านรถในโรงจอดก็ไม่เห็นมี”

“ค่ะคุณพิมพ์ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ เดี๋ยวฉันทำความสะอาดเสร็จแล้วจะปิดบ้านให้ดีตามเดิมเลยค่ะ”

“จ้ะขอบใจมาก งั้นป้าไปก่อนนะหนูรุ้ง เอาไว้วันหลังต้องแวะมาหาป้านะจะได้คุยกันนาน ๆ”

“ค่ะคุณป้าพิมพ์”

นางพิมพ์พรรีบเดินไปเปิดประตูรถแล้วขึ้นไปนั่งประจำตำแหน่งคนขับ รถเลี้ยวพ้นประตูบ้านไปรุ้งพรายก็เดินไปปิดประตูให้ จากนั้นก็เดินตามหลังมารดาไปยังห้องครัว

“นี่คุณป้าพิมพ์ไว้ใจแม่ขนาดให้ทำความสะอาดแบบไม่มีคนอยู่บ้านเลยเหรอคะ” หญิงสาวถามมารดาด้วยความสงสัยเล็กน้อย

“ก็แม่กับคุณป้าพิมพ์เป็นเพื่อนกันมาก่อนนี่ลูก แม่ไม่เคยมีนิสัยลักขโมยเรื่องนี้คุณพิมพ์แกรู้ดี อีกอย่างของมีค่าทั้งหมดก็ถูกเก็บไว้ในตู้เซฟหมดแล้ว มีก็แค่ของตกแต่งชิ้นใหญ่ ๆ แม่คงไม่ขโมยไปหรอกลูก”

“อ้อ งี้เอง แล้วแม่จะทำความสะอาดตรงไหนก่อนคะ”

“ชั้นสองก่อนเลยรุ้ง ทำความสะอาดในห้องนอนของคุณพิมพ์ตามด้วยของเตชัสแล้วก็ของคริษฐ์ จากนั้นค่อยมาทำข้างล่างเป็นที่สุดท้าย”

“เอ่อค่ะ” ‘ห้องพี่คริษฐ์’ ได้ยินชื่อเขาใจก็เต้นผิดจังหวะอีกแล้ว

การทำความสะอาดเริ่มต้นที่ห้องนอนของนางพิมพ์พร ตามด้วยห้องของเตชัสสองแม่ลูกลงมือดูดฝุ่นแล้วตามด้วยเช็ดถูความสะอาด ก่อนจะจบด้วยการทำความสะอาดในห้องน้ำและถูห้องเป็นด่านสุดท้าย พอจะย้ายไปทำความสะอาดห้องของคริษฐ์ โทรศัพท์จากลูกค้าก็ดังขึ้น

“ขอเพิ่มอีกหนึ่งร้อยกล่องเหรอคะ ทำไมไม่แจ้งล่วงหน้าล่ะคะ” สีหน้าของนางอำไพเคร่งเครียดขึ้นในทันที

“ทางโน้นแจ้งยอดผิดมา นี่ถ้าไม่ได้อีกร้อยกล่องก็จะไม่พอแจกพนักงานที่มาสัมมนากัน ยังไงคุณอำไพก็ช่วยทำให้หน่อยนะ เสร็จช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร” ปลายสายมีน้ำเสียงร้อนรนอย่างชัดเจน

“เอ่อ ก็ได้ค่ะ ฉันจะรีบจัดการให้เร็วที่สุด แต่ไม่รับปากนะคะว่าจะทันไหม ถ้ายังไงจะแจ้งอีกทีนะคะ”

“ได้ค่ะฝากด้วยนะคะ”

นางอำไพถึงกับถอนหายใจดัง ๆ หลังวางสาย เพราะตะโก้ร้อยกล่องดันเพิ่มเป็นสองร้อยนั่นเอง

“มีอะไรคะแม่” รุ้งพรายเห็นสีหน้าของมารดาก็รู้ได้ว่าท่านกำลังเจอปัญหาอยู่

“ลูกค้าแม่น่ะสิรุ้ง สั่งขนมไปแจกพนักงานช่วงพักเที่ยง แต่ดันแจ้งยอดผิดนี่ขอเพิ่มอีกหนึ่งร้อยกล่อง”