ตอนที่ 1 ชีวิตธรรมดา ที่ไม่ธรรมดาของปลาวาฬ

------

@บ้านหลังใหญ่แถวชานเมือง

สังคมเมืองหลวง ผู้คนจำนวนมากมายต่างหลั่งไหลกันเข้ามาในเมืองใหญ่เพื่อดั้นด้นสร้างชีวิต และความเป็นอยู่ที่มั่นคง แต่กับบางคนครอบครัวมีฐานะที่ดีแทบไม่ต้องดิ้นรนเอาตัวรอด หนึ่งในนั้นนั่นก็คือปลาวาฬ ลูกสาวเพียงคนเดียวของครอบครัวปริญ เป็นครอบครัวซึ่งประกอบธุระกิจคาสิโนโดยมีพ่อของเธอเป็นเจ้าของ ทว่าเมื่อ 5 ปีที่แล้วกลับถูกกลุ่มคนอันธพาลรอบยิงจนเสียชีวิต หลังจากนั้นเธอและแม่จึงย้ายออกมาอยู่แถวชานเมือง และไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับธุระกิจของพ่อเธออีกเลย ดีที่มีเพื่อนสนิทของพ่อเป็นคนคอยดูแลต่อ

"แม่จ๋า หนูจะย้ายไปบ้านพักแล้วนะ แม่จะไม่ไปอยู่กับหนูจริงเหรอ"

ปลาวาฬ หญิงสาวร่างเล็กใบหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ผิวพรรณขาวสว่างดวงตากลมโต ปากนิดจมูกหน่อยดูเป็นผู้หญิงอ่อนโยนน่าทนุถนอม เธอเดินเข้ามาโอบกอดผู้เป็นแม่จากทางด้านหลัง พยายามพูดเกลี่ยกล่อมให้แม่ไปอยู่บ้านพักหลังใหญ่ใกล้มหาลัยด้วย

"แม่ทิ้งร้านไปไม่ได้หรอก หนูก็รู้"

ประกายดาว ผู้เป็นแม่อายุขึ้นเลขห้าหันกลับมาลูบหัวลูกสาวเพื่อปลอบประโลม สีหน้าของแม่เธอนั้นช่างอ่อนโยนเมื่อมีเรื่องกังวลใจ ปลาวาฬมักจะเดินเข้ามากอดเอวแม่จากด้านหลังเป็นประจำ

"แม่จะไม่ไปกับหนูจริงๆ เหรอหนูเป็นห่วงแม่จัง"

"ไม่ต้องเป็นห่วงแม่หรอก เรื่องเก่าๆ ของพ่อเราน่ะป่านนี้คงถูกลุงเกลจัดการไปหมดแล้วล่ะ"

เกล เป็นชื่อของเพื่อนสนิทพ่อปลาวาฬซึ่งเป็นคนคอยดูแลเธอและแม่ อีกทั้งยังจัดการเรื่องบ่อนคาสิโนให้พ่อของเธอจนถึงตอนนี้ และบ่อนกำลังไปได้ดีเอามากๆ เมื่อไม่นานมานี้ลุงเกลเองยังเดินทางมาหาเธอและแม่ ทั้งยังบอกเรื่องรายได้นับพันล้านที่บ่อนแต่เพราะชีวิตที่สงบสุข สองแม่ลูกจึงเลือกที่จะใช้ชีวิตธรรมดาในชานเมืองแทน

"รู้งี้ ปลาไม่น่าไปเช่าบ้านหลังนั้นเลย แล้วเรื่องที่หนูหารูมเมทก็ไม่มีใครทักเข้ามาสักคนเดียว เฮ้อ"

สาวน้อยเดินหน้ามุ้ยนั่งลงบนเก้าอี้ทานข้าว เพราะมหาลัยที่อยู่ในเมืองใหญ่ไกลออกไป ทำให้เธอตัดสินใจเช่าบ้านและหารูมเมทเพื่อลดค่าใช้จ่าย แต่นี้ก็ผ่านมาเกือบ 3 เดือนแล้วยังไม่มีใครติดต่อมาสอบถามเธอสักคน

"เอางี้ไหม ถ้าแม่เบื่อเปิดร้านแล้ว แม่จะไปพักด้วยสักพักแล้วกัน ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายหนูไม่ต้องห่วงหรอกนะ"

ประกายดาวเดินเข้าไปปลอบลูกสาวอีกครั้ง เรื่องค่าใช้จ่ายสำหรับสองแม่ลูกนั้นไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ไหนจะสมบัติที่สามีทิ้งไว้ให้หลายสิบล้าน ไหนจะเงินเดือนจากลุงเกลอีกเดือนล่ะสามล้าน ทั้งสองไม่ต้องทำอะไรก็สามารถอยู่ได้อย่างสบายๆ แต่เพราะชอบชีวิตที่เรียบง่ายประกายดาวจึงเลือกทำสิ่งที่ชอบ นั่นก็คือการเปิดร้านข้าวแกง

"ไม่เป็นไรหรอก แม่อยู่ที่นี่แหละเดี๋ยวปลาจะลองหารูมเมทอีกทีหรือไม่ปลาก็อยู่คนเดียวไปเลย สบายใจดีเนอะแม่ ^^"

รอยยิ้มหวานของลูกสาวเป็นเพียงสิ่งเดียว ที่แม่หม้ายสามีตายต้องการราวกับยาวิเศษที่หาซื้อจากทีไหนไม่ได้ หากไม่มีปลาวาฬลูกสาวแสนน่ารักเธอคงตัดสินใจจากโลกนี้ตามสามีไปแล้ว

พ่อไม่ต้องห่วงเราสองคนนะคะ ปลาวาฬจะไม่มีวันทิ้งแม่ไปเด็ดขาด ปลาวาฬจะดูแลแม่เป็นอย่างดี....ส่วนเรื่องคนที่ฆ่าพ่อปลาวาฬจะจัดการให้นะคะ พ่อไม่ต้องห่วง