ตอนที่ 2 ความเป็นมาของแก็ง เคแบล็ค

----

"เจ้านั่นบ้างานจะตาย แม้แต่โทรมาหาฉันยังแทบไม่มีเวลา มีหรือที่จะกลับมาน่ะ"

เกลพูดด้วยน้ำเสียงน้อยอกน้อยใจ เพราะเป็นลูกชายทำให้การแสดงความรักต่างจากลูกสาวอย่างปลาวาฬโดยสิ้นเชิง

"ฮ่าๆ หนูเข้าใจลุงเกลล่ะ คนอย่างพี่หน้างอน่ะขนาดนั่งข้างๆ กันเขายังไม่แม้ที่จะเหลือบมามองด้วยซ้ำ"

"ปลาวาฬพูดถูกใจลุงจริงๆ"

ลุงและหลานต่างเห็นตรงกัน จะมีก็แต่ประกายดาวส่ายหน้าไม่เห็นด้วย

"คงเพราะเกลไม่ได้เลี้ยงดูไวน์อย่างใกล้ชิดเมื่อตอนเด็กหรือเปล่า จำได้ว่าเป็นเวละ...."

"หยุดพูดถึงผู้หญิงคนนั้นเถอะ...ไม่อยากได้ยิน"

บรรยากาศในห้องดูกดดันขึ้นมาทันที เมื่อประกายดาวกำลังจะพูดถึงอดีตภรรยาอย่างเวลา แม่ของไวท์

"เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว เกลควรจะปลงลงบ้างนะ"

เพราะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับชายร่างใหญ่ล่ำ ประกายดาวจึงลูบหลังเพื่อปลอบประโลม

"ผู้หญิงอย่างนั้นไม่สมควรมาเป็นแม่ของลูกฉันด้วยซ้ำ ฉันไม่ควรรักเธอด้วยซ้ำ"

ช่วงเวลาที่เกลเจอกับแม่ของไวน์ เป็นเวลาเดียวกันกับที่แก็งค์เคแบล็คกำลังเติบโต ไม่ว่าจะเป็นธุระกิจอำนาจและชื่อเสียง ทำให้ตอนนั้นมีแก็งค์มาเฟียมากมายต่างคิดจะล้มแก็งค์ของเกล หนึ่งในนั้นก็คือแก็งค์ราเกะ โดยผู้นำแก็งค์ ส่งลูกสาวเข้ามาเป็นสายลับทำให้เกลตกหลุมรักเข้าอย่างจัง เวลาต่อมาจึงมีไวท์ แต่เมื่อไวท์อายุได้เพียง 3 ขวบเธอกลับหนีออกจากบ้านพร้อมกับทิ้งจดหมายสารภาพทุกอย่างเอาไว้ อีกทั้งยังบอกแผนการณ์ของพ่อเธอ แต่เพราะความรักที่มีต่อเวลา ทำให้เกลตามสืบหาเธอและก็ได้พบข่าวร้ายว่าพ่อของเธอนั้นข่มขืนเธอก่อนจะฆ่าอย่างโหดเหี้ยม

เกลจึงสั่งคนให้ไปถล่มแก็งค์ราเกะโดยความโมโห แต่กลับโดนแก็งค์นั้นตลบหลังเล่นเอาเกลเกือบตาย ปริญซึ่งรู้ข่าวจึงรีบยื่นมือเข้ามาช่วยเพื่อนรัก โดยการส่งเกลและไวน์ไปหลบที่ต่างประเทศ ผ่านไปเพียงไม่กี่ปีแก็งค์เคแบล็คกลับมาทวงบัลลังค์ใหม่อีกครั้งและเป็นที่รู้จักจนถึงทุกวันนี้

"เกลเวลาน่ะรักเกลมากนะ ถ้าไม่รักคงไม่ทิ้งจดหมายไว้ให้หรอกแต่เพราะโดนพ่อเรียกตัวกลับไป เธอจึงเลือกที่จะทิ้งลูกและเกลไปต่างหาก"

"อย่าเรียกมันว่าพ่อเลยดาว ไอ้เสนียดนั้นไม่ควรเป็นพ่อใครด้วยซ้ำ"

"....."

ฉันพอจะรู้เรื่องราวครอบครัวลุงเกลอยู่บ่อยครั้ง ครั้งนี้มันทำให้ฉันรู้ว่าลุงเกลเป็นผู้ชายที่รักภรรยามากๆ คนหนึ่งบางครั้งการมีอำนาจ ชื่อเสียงเงินทองมันกลับไม่ได้มีความสุขอย่างที่คิดเลย เพราะแบบนี้ฉันและแม่จึงเลือกที่จะใช้ชีวิตแบบปกติสุขมากกว่าอย่างไงละ

@ มหาวิทยาลัย

ตึกคณะนิเทศ

"เธอๆ ชื่ออะไรหรอ"

เสียงหญิงสาวร่างสูงเพรียวนั่งอยู่ข้างๆ ปลาวาฬเอ่ยถามขึ้นมา

"เราชื่อปลาวาฬน่ะ เธอละชื่ออะไร"

ปลาวาฬแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง ใจจริงเธออยากมีเพื่อนใหม่นั่นแหละ

"เราชื่อเปีย"

เปีย หญิงสาวร่างบางหุ่นเพรียวสูงใบหน้าเรียวสวยราวกับหุ่นนางแบบรีบแนะนำตัวกลับเช่นกัน