ตอนที่ 6 เหยื่อเด็ดคือคนใกล้ตัว

----

@มหาวิทยาลัย

คณะนิเทศ

"เปียฉันไม่อยากไปจริงๆ นะ"

"ไม่ได้ๆ นี่วันเกิดฉันทั้งทีนะจะไม่ไปได้ไงไปด้วยกันเถอะ"

เปียพยายามพูดเกลี้ยกล่อมเพื่อนสาวให้ไปงานวันเกิดของตนที่จะจัดขึ้นที่ผับเป็นปีแรก ปีนี้เป็นปีที่ดีที่ป๊าและม๊าอยากจะให้เพื่อนสาวได้ไปสนุกด้วยกันก็เท่านั้น

"แต่เราว่าไปกินที่ร้านหลังมอก็ได้นะ"

ขืนฉันยอมไปกับยัยเปียพี่หน้างอต้องรู้แน่ๆ พี่คนนั้นยิ่งอารมณ์แปรปวนเป็นแม่ลูกอ่อนอยู่

"แต่ผับนี้เราจองโต๊ะไปแล้วนะ ตั้ง 3 โต๊ะเพราะเพื่อนเก่าเราจะมาด้วยนะๆ เราอยากให้แกไปด้วยจริงๆ"

เปียเอียงหัวซบไหล่เล็กปลาวาฬ แววตาส่งให้เธอราวกับกำลังวิงวอนต่อพระเจ้า

"งั้นก็ได้ แต่เราไปไม่ดึกมากนะ"

"โอเค! สักสี่ทุ่มเราจะออกมาส่งแกที่หน้าร้านเลย"

ได้ยินว่าเพื่อนตกลง เปียกระโดดดีใจทันทีทำเอาผู้คนนั่งอยู่แถวนั้นต่างมองมาที่ทั้งสอง

"แกนั่งก่อนๆ คนมองแล้ว"

"เอ้า ก็เราดีใจที่แกจะไปด้วย"

เปียยอมนั่งลงข้างๆ คนน่ารักอีกครั้งก่อนจะเริ่มพูดถึงตรีมงานในคืนวันนี้

"ตรีมวันนี้เราขอเป็นฟิวเซ็กซี่ขยี้ใจชายได้มะ เอาแบบสวยๆ เลิศๆ ไปเลย"

"เออ มันจะดีเหรอเปีย"

"ดีสิ ถ้าแกแต่งนะจะต้องเด่นที่สุดในร้านไปเลย"

เปียโอบไหล่เพื่อน อีกทั้งยังทำสีหน้าภาคภูมิใจทว่าเพื่อนสาวที่อยู่ในอ้อมกอดนั้นกลับมีสีหน้ากังวลไม่น้อย

"ยังไงเราจะรอแกนะ ^^"

"อื้ม"

ขอให้วันนี้พี่ไวท์ออกจากบ้านด้วยเถอะ ทางจะได้สะดวก

ตกเย็น

@บ้านพัก

ร่างเล็กเดินเข้าบ้านด้วยท่าทีที่เต็มไปด้วยความหวั่นใจ เธอเหลือบมองภายในบ้านไม่ปรากฏพบพี่ชายหน้านิ่ง

"เฮ้อ ไม่อยู่บ้านแหง่ๆ"

"เธอทำอะไรของเธอน่ะ"

"!!!"

ต้นเสียงดังขึ้นมาจากระเบียงข้างบ้าน พบกับร่างแกร่งยืนเหม่อมองต้นไม้ใบหญ้าอยู่เงียบๆ

"ว่าไง เป็นไรทำไมเห็นหน้าฉันแล้วกลัวขึ้นมา"

"เปล่าค่ะ ปลาวาฬกำลังปวดหัวเลยว่าจะเข้าไปนอนพักสักตื่น ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวค่ะ"

ร่างเล็กเร่งเดินเข้าห้อง ท่าทางดูมีพิรุจไม่น้อย

"อะไรของเธอ ท่าจะบ้า"

18.11 น.

@ห้องนอนปลาวาฬ

"ชุดไหนล่ะเนี่ย"