ตอนที่ 7 อยากให้รู้ว่าห่วง

-----

"ไม่ต้อง!!"

จู่ๆ เสียงนุ่มลึกกลับแปรเปลี่ยนเป็นเสียงที่แข็งกร้าว หางตาเฉี่ยวดั่งนกเหยี่ยวจิกมองไปที่ผู้หญิงคนดั่งกล่าวทำเอายักษ์ถึงกับตกใจ

"ยัยปลาวาฬ เธอกล้ามากนะที่มาเที่ยวที่แบบนี้โดยไม่บอกฉันสักคำ"

เรื่องนี้…ยักษ์จะไม่ยุ่ง

@โต๊ะกลางผับ

"ดื่มอีกหน่อยสิปลาวาฬ แกกินไปนิดเดียวเองนะ"

เปียพยายามจะยกแก้วแอลกอฮอล์ให้ปลาวาฬได้ดื่ม หวังจะสนุกกันในค่ำคืนนี้ทว่าปลาวาฬกลับเลือกที่จะกินน้ำส้มในแก้วของเธอเท่านั้น

"ไม่เป็นไร เราไม่ชอบกินน่ะ"

"อะ ก็ได้งั้นเราไปเต้นหน้าเวทีด้วยกันไหมนี่เพื่อนเราก็จะออกไปเต้นเหมือนกัน"

"ไม่เป็นไร เปียออกไปสนุกกับเพื่อนเถอะ"

"โอเคๆ"

เปียและเพื่อนสาวสมัยมัธยมปลายพากันเดินกอดคอออกไปเต้นโยกย้ายที่หน้าเวที เสียงเพลงดังทำให้ไม่ได้ยินเสียงพูดของคนอืื่นๆ แม้แต่น้อย

เพียงไม่นานเพื่อนชายของเปียที่มาด้วยกันค่อยๆ ขยับเข้ามานั่งใกล้ปลาวาฬก่อนจะยกแก้วเพื่อให้เธอชนแก้วดื่มกับเขาเป็นมารยาท

"ชนกันหน่อยดิ"

เขาเอียงตัวเข้ามาพูดใกล้ๆ เธอทำเอาปลาวาฬตกใจขยับตัวหนีทันที

"อือ"

แก้วทั้งสองใบถูกชนกัน ก่อนชายหนุ่มหน้าตาดีลุคท่านประธานจะยิ้มกริ่ม

"ชื่อปลาวาฬเหรอ"

"อือ เราชื่อปลาวาฬ"

"อา น่ารักจังทั้งชื่อทั้งเธอเลย"

เขาทำทีเหมือนจะจีบเห็นได้อย่างชัดเจน ทว่าปลาวาฬกลับยิ้มอ่อนเป็นมารยาทกลับไปเพียงเท่านั้น เธอพยายามหันมองสิ่งอื่นๆ แต่ฝ่ามือซุกซนของชายข้างๆ กลับคว้าเข้าที่ข้อมือเล็กพยายามให้เธอหันมาสนใจแต่เพียงเขาเท่านั้น

"เราชื่อ ไนท์ นะยินดีที่ได้รู้จัก ^^ "

"อ๋อ อือ"

ดูเหมือนไนท์จะไม่รับรู้ถึงความอัดอั้นตันใจของเธอแม้แต่น้อย ยังคงพยายามแตะเนื้อต้องตัวเธอตลอด แต่จู่ๆ เสียงเพลงจากดีเจกลับหยุดลง สปอต์ไลต์ทุกดวงจับจ้องไปที่ร่างเล็กของปลาวาฬสว่างจ้า ทำให้คนทั้งร้านมองมาที่เธอด้วยความแตกตื่น

"!!!"

"เฮ้ย ถอยห่างออกจากผู้หญิงคนนั้นไปเดี๋ยวนี้"

เสียงปริศนาดังขึ้นมาในไมค์ ทำเอาไนท์ถึงกับเหว่อทำอะไรไม่ถูก แต่สุดท้ายร่างกายมันก็ขยับไปตามเสียงนั้น

"ยัยผู้หญิงคนนั้นเป็นคู่หมั้นฉันเอง"

"พี่ไวท์!"

ได้ยินเท่านั้นเธอก็รู้ได้ทันที รู้นะว่าเขาเป็นมาเฟียแต่ไม่รู้ว่าเขาจะตามติดชีวิตฉันได้มากขนาดนี้!

ร่างเล็กรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้วิ่งหายไปในความมืดแต่แล้วจู่ๆ กลับถูกใครบางคนรวบตัว