ตอนที่ 8 ปลาวาฬจะเป็นเด็กดี

----

@มหาวิทยาลัย

คณะนิเทศ

"แก วันนั้นเราขอโทษนะ"

เปียนั่งหน้าหงอยกล่าวขอโทษเพื่อนอย่างรู้สึกผิดกับเหตุการณ์ในคืนนั้น

"เราขอโทษนะ ไม่รู้ว่าปลาวาฬมีคู่หมั้น"

"ไม่เกี่ยวอะไรกับเปียเลยเป็นความผิดของเราต่างหากที่ไม่ได้บอกพี่เขาไว้ก่อนที่จะออกมา"

"ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เราทั้งเร้ารื้อทั้งพยายามเซ้าซี้ให้ปลาวาฬไป ขอโทษนะ"

"ไม่เป็นไรจริงๆ ^^"

คืนนั้นหลังจากที่ฉันทำแผลให้พี่ไวท์เราทั้งคู่ ก็ตรงดิ่งกลับบ้านโดยที่ไม่พูดถึงเรื่องที่ผับนั้นอีกเลย และฉันก็พึ่งมารู้จากลุงเกลว่าเจ้าของผับที่ฉันไปเป็นพี่ไวท์นั่นเอง ถึงว่าทำไมพี่เขาถึงรู้ได้เร็วขนาดนั้น

"เอางี้ เพื่อเป็นการขอโทษเราจะเลี้ยงข้าวกลางวันแกเอง"

เปียเตรียมของลุกขึ้นเพื่อจะไปเลี้ยงข้าวกลางวันเพื่อนเป็นการไถ่โทษในทันทีี เห็นถึงความตั้งใจแล้วคนน่ารักอดที่จะเผยรอยยิ้มไม่ได้

"จ๊ะๆ ไปกันเถอะ"

@คฤหาสน์เกล

ห้องลับ

"รู้แบบนี้แล้วลูกจะเอายังไงต่อล่ะ"

เสือร้ายสองพ่อลูกนั่งปรึกษากันอยู่คนละมุมห้องใหญ่ โดยที่ร่างแกร่งของลูกชายยืนกอดอกคิดพินิจอยู่มุมห้อง

"งั้นผมจะเข้าไปเรียนปีเดียวกับน้อง เพื่อที่จะได้ดูแลปลาาวาฬใกล้ๆ"

"คิดดีแล้วหรือ ถ้าลูกเข้าไปเรียนก็เท่ากับประกาศให้คนรู้ว่าลูกเป็นคู่หมั้นของน้อง ความปลอดภัยของน้องอาจจะลดน้อยลงก็ได้นะ"

"งั้น...ผมขอไอ้ยักษ์ไปอีกคนพ่อช่วยจัดการทุกอย่างให้ภายในวันนี้เลย"

ไวท์เดินตรงมานั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามกับผู้เป็นพ่อ

"ผมคิดว่าหนอนจากแก็งค์ราเกะ มันต้องเข้ามาในรูปแบบคนใกล้ตัวปลาวาฬ ไม่คนใดก็คนหนึ่งมันแค่รอเวลาที่เหมาะสม"

"ในเมื่อลูกคิดแบบนั้นพ่อจะไม่ห้าม ส่วนเรื่องมหาวิทยาลัยพ่อจะจัดการให้เอง"

ดีที่เกลเป็นหุ้นส่วนในมหาวิทยาลัย เรื่องแค่นี้คงไม่เกินความสามารถผู้ถือหุ้น 70% ไปได้

ในเมื่อเหตุการณ์มันนำพาให้ต้องเป็นแบบนี้เพื่อความปลอดภัยของปลาวาฬยังไงผมก็ต้องทำ

@ที่ไหนสักแห่งบนโลก

"เจอหรือยังลูกไอ้ปริญ"

ชายแก่ในชุดสูทใบหน้าถูกบากบั่นจากคมมีดเมื่อสมัยยังหนุ่ม เป็นรอยแผลเป็นที่บ่งบอกถึงประสบการณ์อันโชกโชนที่ผ่านพ้นมา หัวหน้าแก็งค์ราเกะนั่นเอง

"ครับ ตอนนี้กำลังให้คนของเราเฝ้าจับตามองอยู่ แต่คาดว่าทุกอย่างอาจจะล่าช้า"

"เพราะอะไร"

เสียงแข็งกร้าวคำรามขึ้นมา ทำเอาชายร่างใหญ่ก้มหน้ากลัวไม่กล้าสบตาชายแก่

"เพราะตอนนี้ไวท์ ลูกชายเกลกลับมาแล้วครับ"

"โธ่เว้ย! ทำไมพวกมึงถึงทำงานช้ากันแบบนี้วะ"

ชายแก่ถึงกับขมวดคิ้วเมื่อรู้ว่าหมาบ้าได้กลับมาเฝ้าเหยื่อของมัน และเขาเองก็รู้ดีว่าหมาบ้าตัวนี้เวลาคลั่งมันโหดร้ายแค่ไหน

"แต่นายท่านไม่ต้องห่วงไปครับ คนของเราบอกว่าเอาอยู่แต่จะค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปเรื่อยๆ เพื่อให้พวกมันตายใจหลังจากนั้นจะจัดการทั้งปลาวาฬและ...ไวท์ครับ"

"ไอ้หลานเวรนั่นมันไม่ใช่หลานกูอีกต่อไป กูอุตส่าห์เดินทางไปพบมันเพื่อจะชักชวนมาอยู่ในแก็งค์ด้วยตั้งกี่ครั้ง แต่มันกลับปฏิเสธทุกครั้งไป ปล่อยมันในเมื่อกูเลี้ยงไม่ได้...กูจะฆ่ามันด้วยมือของกูเอง :) "