ไม่คิดที่จะรัก

ทิชา...

"คิดว่ามีแม่ฉันคอยให้ท้ายแล้วจะทำอะไรก็ได้เหรอวะ เอาล่ะอยากทำอะไรก็เชิญเพราะคืนนี้ฉันจะไปนอนโรงแรม" พูดจบพี่เจ้านายก็จูงมือผู้หญิงข้างกายหันหลังกลับออกไป เธอก็ทำได้แค่ยืนอึ้งเป็นใบ้รับประทานอยู่ตรงหน้าประตู

"คิดว่าทิชาจะยอมเหรอไม่มีทาง" เธอพูดคนเดียวเพราะเขาคงไม่ได้ยินเนื่องจากตอนนี้เธอเห็นเขากำลังยืนพูดอะไรกับกลุ่มเพื่อนๆ ของเขาก็ไม่รู้ ก่อนที่หลายๆ คนจะหันมามองเธอแล้วต่างก็ทำสีหน้าไม่พอใจ เธอยืนมองดูสักพักก็เห็นเพื่อนๆ ของพี่เจ้านายต่างพากันทยอยกันกลับโดยมีพี่เจ้านายเดินไปส่งที่รถจนส่งครบหมดทุกคนยกเว้นผู้หญิงที่ชื่อนิ่มที่ยังไม่ไปไหนเกาะติดพี่เจ้านายตลอดเวลา สักพักพี่เจ้านายก็เดินกลับมาตรงที่เธอยืนอยู่แล้วเดินกลับเข้าไปในบ้านโดยไม่ได้สนใจว่าเธอยืนอยู่ตรงนั้นเขาทำเหมือนเธอเป็นเพียงธาตุอากาศยังไงยังงั้นโดยที่ผู้หญิงชื่อนิ่มไม่ได้เข้าไปด้วยเพราะเธอยังยืนขวางไว้อยู่แบบนั้น ผู้หญิงคนนี้ยืนกอดอกมองเหยียดมาที่เธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไร้มารยาทแต่เธอก็ไม่สนใจ เธอหันหลังกลับเข้าบ้านโดยที่ไม่ลืมปิดประตูใส่หน้าผู้หญิงคนนั้นแล้ววิ่งตามพี่เจ้านายไปข้างในซึ่งตอนนี้เธอเห็นเขากำลังเดินขึ้นบันไดไปเธอไม่รอช้ารีบวิ่งตามจนมาถึงหน้าห้องนอนของเขา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"พี่นายเปิดประตูให้ทิชาหน่อย"

"..." เงียบค่ะไม่มีเสียงตอบรับจากคนข้างใน

"พี่นาย!!! " เธอเคาะเรียกอยู่แบบนั้นสักพักประตูห้องพี่เขาก็ถูกเปิดออกเขาเดินออกมาพร้อมกระเป๋าใบนึง

"พี่นายจะไปไหนคะ"

"ฉันจะไปไหนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ"

"ทิชาไม่ยอมให้พี่ไปไหนทั้งนั้นคืนนี้พี่ต้องนอนอยู่ที่บ้านนะคะ"

"เป็นแม่ฉันหรือไงวะ ห๊ะ!! " พี่เจ้านายตะคอกใส่หน้าเธออย่างแรงด้วยความโมโห

"แต่คุณป้าบอกให้ทิชาคอยดูพี่เอาไว้นี่คะ"

"แล้วไง"

"ทิชารู้ว่าพี่นายจะไปนอนโรงแรมกับผู้หญิงที่ยืนรออยู่ข้างนอก"

"ก็รู้นี่"