3

EP3 - รักสุดร้าย ลูกชายมาเฟีย (ไคเดน)

ไคเดนที่ถูกเพื่อนเก่าสมัยเรียนลากตัวออกจากผู้เป็นพี่สาว ซึ่งเอาจริงๆงานนี้เขาไม่ได้อยากมา อยากกลับไปนอนซะมากกว่า เพราะเมื่อวานทำงานเสร็จ ก็ปาร์ตี้มาเต็มพิกัดแล้ว ได้นอนไม่นานเพราะมัวแต่ไปของที่โคอี้สั่งไว้เพราะความลืม นอนได้นิดหน่อยก็ต้องออกมากับโึอี้ต่อ

"ไคเดน มึงนี่แม่งหล่อไม่เปลี่ยนว่ะ แวมไพร์หรือไงวะ"

"กูคงกระพัน หมื่นปีก็ฆ่ากูไม่ได้ นอกฝ่ามือพี่สาวกู"

"พี่โคอี้สวยโหดครบสูตรโคตร กูไม่กล้าจีบเลย ไมไ่ด้เกรงใจมึงนะ เกรงใจท่าตบมึงของพี่มึงมาก รู้อนาคตเลย"เพื่อนของไคเดนเอ่ย

"นี่มันงานห่าอะไรว่ะ รวมรุ่นหรือไง กูไม่เห็นรู้เรื่องเลย"ไคเดนเอ่ย

"เคยอ่านแชทบ้างมั้ยมึงอ่ะ"

"ดองมา4พันแชท ใครจะไปอ่านไหว" ไคเดนยกมือถือที่แจ้งเตือนแชทสี่พันบวกแชท จนเพื่อนไม่แปบกใจที่เขาไม่รู้เรื่องเลย

"ก็งานนี้งานรวมรุ่นแหละ ของพี่โคอี้ด้วย "

"อ่อ ถึงลากกูมา"

"แต่มาไม่ครบหรอก ไม่มาหลายคน มีใครติดต่อไอ้ตอง ไอ้มาร์ค แจนนิสได้มั่งวะ หายไปเลยสามคนนี้"

"ไม่รู้ว่ะ ติดต่อไม่ได้เหมือนกัน"

"หรือไอ้ตองมันตุยไปแล้ววะ"

"ปากมึงนี่นะ" ทั้งหมดคุยกันไปดื่มไป ไคเดนเองก็เช่นกัน ก่อนจะเริ่มดึกมาก งานเริ่มสนุก กระทั่งสายตาของเขาหันไปเห็นเสิร์ฟสาวคนที่ชนจนเสื้อเขาเปื้อนเดินเสิร์ฟเครื่องดื่มด้วยสีหน้าไม่ค่อยดี

"คุณ" ไคเดนหยิบค็อกเทลในถาดที่เธอถือก่อนที่จะกระดกรวดเดียวหมดแล้ววางด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

"เธอนี่เป็นพนักงานที่หน้าบูดมากเลยนะ ไล่แขกหรือไง เจ้าของงานเขารู้มั้ยว่าจ้างแบบนี้มา"

"ขอโทษค่ะ"

"แล้วเอาสูทฉันไปไว้ที่ไหนแล้ว?"

"แขวนอยู่ในล็อกเกอร์ค่ะ ล็อกอย่างดี เลิกงานแล้วพรุ่งนี้ฉันจะรีบเอาไปส่งร้านทำความสะอาดให้ค่ะ"

"แล้วเอาไปส่งตามที่บอก อ่อ เอาไลน์เธอมาด้วย ฉันจะได้จิกถนัดๆหน่อย เผื่อพาสูทฉันหายไปเลย" ชายหนุ่มยื่นมือถือให้กับบริกรสาวกด ก่อนที่เขาจะกดทักเข้าไป

"แจ้งเตือนมั้ย"

"ตอนทำงานฉันพกโทรศัพท์ไม่ได้ค่ะ แต่คิดว่าแจ้งแล้ว"

เมื่อปาร์ตี้จบลงในเวลาเกือบตี2 ชายหนุ่มที่เดินอุ้มพี่สาวแท้ๆในท่าเจ้าสาวโดยที่มือนึงยังคงเกี่ยวรองเท้าส้นสูงของเธอด้วย โคอี้เมาสนิท ที่แท้จะมาเองก็มาได้ แต่เอาเขามาเพื่อสิ่งนี้ซินะ

"โคอี้ มึงนี่มันจริงๆว่ะ"

"หุบบบบปาก"

"โอ๊ย เดี๋ยวกูปล่อยหล่นเลยนะ ตบมาได้"