9

EP9 - รักสุดร้าย ลูกชายมาเฟีย (ไคเดน)

ไคเดนที่กลับมาจากทำงานต้องถึงกับกอดอกยืนมองพี่เลี้ยงคนใหม่ที่กำลังพาลูกสาวที่เพิ่งรู้ว่ามีทำในสิ่งที่เขาไม่คุ้นชิน ปกติบ้านหลังนี้มีครัวจริง แต่เป็นแค่ครัวเล็กๆ เพราะคฤหาสน์หลังนี้มีครัวใหญ่ที่ทำอาหารสำหรับทุกบ้านรองในคฤหาสน์หลังนี้อยู่แล้ว แต่บ้านหลังรองทุกบ้าน ทั้งปีกขวา และปีกซ้ายก็จะมีครัวที่เหมือนไว้ใช้ชั่วคราว หรือฉุกเฉินสำหรับนายของบ้านหลังนั้นๆ แต่สำหรับไคเดนที่เป็นผู้ชาย ครัวเขาไม่เคยเปิดใช้งาน และมักจะไม่ชอบให้ใครเอาของกินที่กลิ่นแรงมากเข้ามาในบ้าน

เพียงแค่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกลิ่นก็แรงมากแล้วสำหรับเขา นั่นทำเอาไคเดนต้องกลั้นอารมณ์ไม่น้อย

"คุณพ่อขา อร่อยค่ะ" ไคย์ลี่เอ่ยเรียกไคเดนพรางยกชามบะหมี่สีชมพูลายกระต่ายให้ผู้เป็นพ่อดู จอนนี้จริงๆมีแค่ไคเดนกับหรรษาเท่านั้นที่ไคย์ลี่ไว้ใจในบ้านหลังนี้ ตอนนี้เริ่มทำความรู้จักกับพี่เลี้ยงคนใหม่

"รีบกินนะครับ"

"คุณกินข้าวแล้วเหรอ เอาด้วยมั้ย"

"ฉันไม่กิน มันเค็ม เดี๋ยวเธอกินเสร็จตามฉันไปที่ห้องทำงานด้วย"

"โอเคค่ะ"

ไคเดนที่เดินกลับห้องนอนก่อนปลดเปลื้องเสื้อผ้าแล้วแช่ตัวลงอ่างอาบน้ำอย่างผ่อนคลาย ตอนนี้ชีวิตทำไมยุ่งเหยิงไปหมดแบบงงๆ เขาได้แต่หลับตาพริ้มในขณะที่แช่ตัวอยู่แบบนั้นจนลืมเวลา

ทางด้านซัมเมอร์ที่กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเสร็จ ก็เก็บทุกอย่างเรียบร้อย ก่อนพาไคย์ลี่ไปอยู่กับบอดี้การ์ดคนสนิทของไคเดน เธอเดินไปที่ห้องทำงานที่อยู่อีกด้านของห้องติดห้องนอนเขา แต่กลับไม่พบ

"นายพี่ไปไหน บอกให้ไปหาที่ห้องทำงาน" ซัมเมอร์เอ่ยถามการ์ดของไคเดน

"นายน่าจะยังอยู่ในห้องนะน้องซัมเมอร์"

"อ่อ"

"การ์ดที่ให้ไป ใบนั้นที่ใช้เปิดห้องคุณหนู เปิดห้องนายได้นะ นายให้ไว้แสดงว่าอนุญาตให้เข้าได้ เพราะบางวันต้องพาคุณหนูเข้าไป"

"อ่อ โอเคค่ะ เดี๋ยวไปดูก่อน"

ซัมเมอร์ที่ยังเดินไม่ชินก็ชอบหลงชั้น หลงฝั่งอยู่บ่อยๆ แม้บ้านของไคเดนจะไม่ได้ใหญ่เท่าคฤหาสน์หลักก็ตาม แต่มันก็ใหญ่กว่าบ้านราคาหลายสิบร้านของหมูบ้านหรูๆมาก กระทั่งมาถึงหน้าห้องนอนของไคเดน เธอใช้คีย์การ์ดแตะเข้าไป เพราะปกติ ไคเดนใช้ใบหน้าหรือลายสแกนนิ้วตัวเองเปิด แต่เธอต้องใช้การ์ดเท่านั้น

เมื่อเปิดเข้าไป กลับพบว่ามันเงียบ แอร์เย็นฉ่ำ เธอเดินไปรอบๆ นี่เหรอห้องคนรวยมากแบบไคเดน ห้องผู้ชายแน่นะ เรียบร้อยและคุมโทนจนไม่เหมือนห้องผู้ชายเลย เธอเดินมองไปรอบๆก่อนชนเข้ากับใครบางคน

"อ๊ะ"

"เธอเข้ามาทำไม?"

"ว๊าย!!!"

ซัมเมอร์รีบยกมือปิดตาทันที เมื่อคนที่เธอชนคือไคเดนที่เปลือยท่อนบน ใส่เพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวต่ำๆ แต่ยกมือปิดตาแล้วนะ แต่ยังแอบเห็นเรือนร่างของเขาที่ฟิตจนกล้ามหน้าท้องเป็นลอนสวน

"ก็บอกให้ไปหาที่ห้องทำงาน หาไม่เจอเลย..."

"เลยตามมาถึงห้องอาบน้ำฉันเลยหรือไง กล้าเข้ามาทำไมไม่กล้าเปิดตา"

"คะ..คุณ!!!!"

ไคเดนที่เหมือนกำลังเป็นเสือหยอกกระต่าย เขาจับมือของซัมเมอร์เปิดออกให้เห็นร่างกายของเขา เธอหน้าแดงกล่ำเมื่อเห็นแบบนั้นเขายิ่งได้ใจ ทำหน้าตายียวน ก่อนกระชากเธอเบาๆให้เข้าหาตัวทั้งที่ยังรวบมือของเธอไว้จนเธอชนเข้ากับแผงอกเขา

"ทำไม ตื่นเต้น?"

"คะ..คุณปล่อยฉันนะ"

"กลัวทำไม..กล้าเข้าห้องนอนฉันไม่น่าจะกลัวแล้วนะ"

"ฉันแค่มาตามคำสั่ง ไม่ได้จะมาทำแบบนั้นนะ"

"ทำไม แม่บ้านที่นี่อยากจะเข้ามาในห้องนอนฉันเพื่อทำแบบนั้นทั้งนั้น เธอเข้ามาแล้วมีโอกาศนะ ไม่อยากลอง?"

"มะ..ไม่อยาก ฉันออกไปรอข้างนอกดีกว่า"

"นี่เธอไม่เคยเข้าใกล้ผู้ชายหรือไง?"

"นั่นเรื่องส่วนตัวฉัน ฉัน...ไปรอข้างนอกดีกว่า"

"นั่งรอที่นี่แหละ ฉันใส่เสื้อผ้าแปปเดียว"

ซัมเมอร์ที่นั่งรอที่โซฟาในห้องนอนของไคเดน ตอนนี้เขาไปใส่เสื้อผ้า แต่สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้แม้จะไม่มีอะไร แต่ทำไมเธอใจสั่นจนหยุดไมไ่ด้แบบนี้นะ ใช่ซิ เธอไม่เคยเข้าใกล้ผู้ชายคนไหนขนาดนี้มาก่อน ตอนนี้เธอมือสั่น ใจสั่น จนแทบเก็บอาการไม่อยู่ แถมไคเดนยังเป็นผู้ชายหล่อเบ้าหน้าฟ้าประทานอีก แม้ปากจะไม่ค่อยดีไปหน่อย

"เป็นอะไร? หน้าแดงอะไรขนาดนั้น ยังไม่เลิกเขินฉันอีกหรือไง?" ไคเดนที่เดินมาเอ่ยขึ้น

"ปะ..เปล่า คุณเรียกฉันมาทำไม"

"เธอเซ็นเอกสารแล้วซิใช่มั้ย หน้าที่ของเธอคือดูแลไคย์ลี่ทุกอย่าง เธออ่านหรือยัง"

"อ่านแล้ว"

"ต่อให้ไคย์ลี่จะเล่าอะไรให้เธอฟังก็ตาม หรือเรื่องต่างๆในบ้านปีกซ้ายนี้ ห้ามเธอนำออกไปพูดข้างนอกเด็ดขาด"

"เข้าใจ แต่ฉันถามหน่อยได้มั้ย ก่อนจะดูแลไคย์ลี่ฉันเองก็ต้องรู้เรื่องบ้าง ว่าอะไรจะกระทบจิตใจหรือเปล่า"

"ว่ามา"