ภรรยาของท่านประธาน

ก่อนกลับเขาพาฉันไปทานข้าวที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง ซึ่งคนค่อนข้างเยอะ เพราะตาลุงบอกว่าร้านอาหารร้านนี้อร่อยมากเขาสั่งอาหารมาประมาณสี่ห้าอย่างมีแต่น่ากินทั้งนั้นเลย

"มีแต่ของอร่อยทานเยอะๆ นะจะได้มีแรงเป็นเมียให้ฉัน"

"พูดอะไรของลุงเนี่ย! ไม่ต้องเล่นใหญ่เล่นเยอะเล่นบ่อยก็ได้มุกนี้" ฉันพูดพร้อมกับมองค้อนเขาไป ขณะที่มือก็ตักอาหารเข้าปากไปด้วย แต่อาหารร้านนี้อร่อยจริงๆ นะ รสชาติน้ำซุปคุณลิ้นฉันมาก

"อร่อยเหมือนที่เธอทำเลยนะรสชาติก็ไม่แตกต่างกันมาก"

"แน่นอนฝีมือฉันประดับเชฟ" ได้ทีฉันก็คุยใหญ่เลย แต่อาหารร้านนี้อร่อยจริงๆ ฉันกวาดเรียบทุกอย่างเลย รสชาติเหมือนคล้ายๆ กับที่แม่เคยทำให้กินหรือเปล่าไม่แน่ใจ แต่มันอร่อยมาก ระหว่างที่รับประทานอาหารเสร็จ ฉันได้เลื่อนเก้าอี้แล้วเดินออกมาชนกับร่างสูงของชายคนหนึ่ง

"ขอโทษค่ะ! ขอโทษจริงๆ ค่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจ" ฉันยังคงก้มหน้าก้มตา พร้อมกับพนมมือไหว้ กล่าวขอโทษขอโพยผู้ชายคนนั้นอย่างรู้สึกผิด

"นารา! นารา! หนูใช่นาราหรือเปล่า" เสียงคุ้นๆ ฉันรีบเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆ ชายตรงหน้าเสียงนี้คือ ใช่! ต้องใช่แน่ๆ

"พ่อ! พ่อมาทำอะไรที่นี่คะ บ้านพ่ออยู่แถวนี้เหรอ"

"นี่ร้านอาหารของพ่อเอง" พ่อพูดจบก็ดึงฉันเข้าไปกอดเอาไว้ ฉันไม่ลังเลยกับอ้อมกอดของพ่อ อ้อมกอดที่ฉันโหยหามานาน วันนี้ฉันได้สัมผัสกับมันอีกครั้ง ฉันไม่รู้ว่าครั้งสุดท้ายที่ได้สัมผัสกับอ้อมกอดนี้ตั้งแต่ตอนไหนนานเท่าไหร่แล้ว

พลั่ก!! แต่แล้วก็มีใครบางคนผลักฉัน พร้อมกับกระชากพ่อออกอย่างแรง จนฉันเกือบล้มดีนะที่ตาลุงนั่นมารับฉันไว้ทัน

"เธอทำอะไรของเธอ นี่นาราลูกสาวของฉันนะ" น้ำเสียงของพ่อฟังดูดุดัน ฉันจะพอเดาได้ที่แท้ผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็นภรรยาใหม่ของพ่อฉันเอง

"ลูกสาวเหรอ แม่ของเธอใช้ให้มาขอเงินล่ะสิ ว่าแล้วเชียว" เธอมองมาที่ฉันอย่างเหยียดๆ ดูจากท่าทางของเธอคงจะเกลียดฉันมาก

"นี่คุณพูดอะไรออกมารู้ตัวไหม นาราก็เป็นลูกของผม ถ้าผมจะให้เงินบ้างมันก็เป็นสิ่งที่ผมควรทำ และนาราก็ควรได้รับมัน" "ฉันไม่เคยขอเงินพ่อ และตอนนี้ฉันก็เรียนจบแล้ว และฉันก็มีงานทำไม่จำเป็นต้องขอเงินใคร"

"อ้าว! ทำไมหนูเรียนแค่ปอวอสอล่ะลูก หนูเดือดร้อนเรื่องเงินหรือเปล่า"

"คุณหยุดเลยนะ! แม่เธอคงไม่มีปัญญาส่งเสียมากกว่า แล้วนี่คืออะไร ชิ! เป็นเด็กใจแตกสินะ ถึงได้มากับผู้ชาย หน้าตาของเธอก็สวยดีคงหาผู้ชายเลี้ยงได้ไม่ยาก"

"คุณหยุดพูดดูถูกฉัน และแม่ของฉันได้แล้ว แม่ฉันมีปัญญาส่งเสีย แต่ฉันอยากออกมาหางานทำเอง"

"งานอะไรของเธอล่ะ งานอย่างว่าหรือเปล่า"